Η Glenn Close, η outsider που περίμενε 43 χρόνια για το Όσκαρ, τώρα θέλει να το βάλει σε βιβλιοθήκη
Με οκτώ υποψηφιότητες στο ενεργητικό της, η ηθοποιός παρέλαβε το τιμητικό Όσκαρ στα 17α Governors Awards, στο Λος Άντζελες. Στη σκηνή το αφιέρωσε στην κόρη της, Annie, και στο κόκκινο χαλί αποκάλυψε πού θα ήθελε να το δει να καταλήγει.
Στο κόκκινο χαλί των Governors Awards, η Glenn Close είπε στο Variety ότι θα ήθελε να εκθέσει το τιμητικό της Όσκαρ σε μια τοπική βιβλιοθήκη στη Montana, εφόσον μπορεί να φυλαχθεί με ασφάλεια. Λίγες ημέρες νωρίτερα είχε μιλήσει στο Associated Press για την επιθυμία της να μοιραστεί το βραβείο με τους κατοίκους του Bozeman. Η πρόταση έχει κάτι απολαυστικά πρακτικό. Το Χόλιγουντ συζητούσε επί χρόνια αν θα της δώσει Όσκαρ και εκείνη, με το που έμαθε ότι θα το πάρει, άρχισε να σκέφτεται πώς θα αποκτήσει πρόσβαση σε αυτό ο κόσμος της πόλης της.
Η απονομή έγινε την Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2026, στο Ray Dolby Ballroom του Ovation Hollywood, στο Λος Άντζελες. Στα 17α Governors Awards, η Ακαδημία απένειμε τιμητικά Όσκαρ και στον σκηνοθέτη Ridley Scott και στον animator Floyd Norman, ενώ οι παραγωγοί Christine Vachon και Pamela Koffler έλαβαν το Irving G. Thalberg Memorial Award. Η ανακοίνωση των τιμώμενων είχε γίνει στις 10 Ιουνίου, οπότε φέτος η ηθοποιός είχε πέντε ολόκληρους μήνες στη διάθεσή της για μια σκέψη που τις προηγούμενες οκτώ φορές αποδείχθηκε περιττή. Τι κάνεις το Όσκαρ αφού το πάρεις;
«Κάποιες χρονιές πίστευα πως είχα πιθανότητες»
Ο John Malkovich, συμπρωταγωνιστής της στο Dangerous Liaisons, την παρουσίασε στην τελετή και εκείνη αφιέρωσε το βραβείο στην κόρη της, Annie. Στον ευχαριστήριο λόγο της αναφέρθηκε και στις προηγούμενες υποψηφιότητες. «Ως outsider, ποτέ δεν αγωνιούσα για το αν θα κερδίσω, αν και κάποιες χρονιές πίστευα πως είχα πιθανότητες», είπε.
«Η τέχνη της υποκριτικής και της σπουδαίας αφήγησης δεν υπήρξε ποτέ πιο ζωτικής σημασίας για την ύπαρξη του εύθραυστου, βίαιου, αλλά ικανού για υπέρβαση είδους μας. (...) Δεν είμαστε μηχανές, είμαστε ατελείς. Οι ατέλειές μας είναι η σωτηρία μας».
Το «κάποιες χρονιές» είναι η πιο εύστοχη λεπτομέρεια της φράσης, γιατί της επιτρέπει να μιλήσει για τη φιλοδοξία της χωρίς να την κάνει ούτε παράπονο ούτε αρετή. Έπειτα από οκτώ υποψηφιότητες θα μπορούσε κάλλιστα να διεκδικήσει την τελευταία λέξη για όλες, κι εκείνη διάλεξε να πει κάτι πολύ πιο συγκεκριμένο. Κάποιες χρονιές έκρινε ότι είχε πιθανότητες, και είχε κάθε δικαίωμα να το πιστεύει. Άλλωστε, στη βιομηχανία που ζητάει από μια ηθοποιό να κάνει μήνες καμπάνια για ένα βραβείο, η απαίτηση να δείχνει κατόπιν υπεράνω του αποτελέσματος είναι από μόνη της ένας κανονικός δεύτερος ρόλος.
Η Ακαδημία είχε 43 χρόνια να το σκεφτεί
Η πρώτη υποψηφιότητα ήρθε το 1983, για το κινηματογραφικό της ντεμπούτο στο The World According to Garp. Ακολούθησαν τα The Big Chill, The Natural, Fatal Attraction, Dangerous Liaisons, Albert Nobbs, The Wife και Hillbilly Elegy. Το τιμητικό Όσκαρ αναγνωρίζει μια καριέρα που ξεπερνά τις πέντε δεκαετίες, και η λίστα των υποψηφιοτήτων λέει κάτι πιο ενδιαφέρον από το πόσες φορές έχασε. Η ίδια η Ακαδημία έκρινε ξανά και ξανά ότι άξιζε την προσοχή της, σε διαφορετικές δεκαετίες, για ρόλους που απαιτούσαν εντελώς διαφορετικά πράγματα από την ίδια ηθοποιό.
Αρκεί να βάλεις δίπλα το Dangerous Liaisons και το The Wife. Η μαρκησία de Merteuil καταλαβαίνει πώς μοιράζεται η εξουσία στον κόσμο της και χρησιμοποιεί αυτή τη γνώση για να αποκτήσει τη δική της. Η Joan Castleman έχει συμβάλει στη δημιουργία της λογοτεχνικής φήμης του συζύγου της και ξέρει ακριβώς πόσο της έχει κοστίσει η συμφωνία τους. Τις χωρίζουν δύο αιώνες και τις συνδέει μια γνώση που καμία από τις δύο δεν έχει την πολυτέλεια να παραδεχτεί δημόσια. Το ενδιαφέρον στην ερμηνεία της Close είναι ότι επιτρέπει και στις δύο να έχουν φιλοδοξία, ευφυΐα και ευθύνη για τις επιλογές τους, ιδιότητες που στην οθόνη μοιράζονται συχνά σε τρεις διαφορετικές ηρωίδες, για να ξέρει το κοινό με ποια επιτρέπεται να ταυτιστεί.
Και βέβαια, το «οκτώ υποψηφιότητες χωρίς νίκη» βόλευε πολύ περισσότερο την Ακαδημία απ’ όσο βόλευε τη συζήτηση για την ίδια. Κάθε καινούργιος ρόλος μπορούσε να παρουσιαστεί ως η ευκαιρία να κλείσει μια παλιά εκκρεμότητα, σαν να έπρεπε η ηθοποιός να επιστρέφει με καινούργια δικαιολογητικά για μια αίτηση που ο θεσμός είχε ήδη εξετάσει επτά φορές. Το τιμητικό έχει τη δική του αξία και η απονομή του είχε κάθε λόγο να γιορταστεί. Αξίζει, ωστόσο, να θυμόμαστε ποιος έφτιαξε την εκκρεμότητα, ειδικά τώρα που ο ίδιος οργανισμός δικαιούται το χειροκρότημα για τη διευθέτησή της.
Τι δουλειά έχει ένα Όσκαρ στη βιβλιοθήκη;
Έχει σημασία ότι η πρόταση αφορά μια τοπική βιβλιοθήκη. Η είσοδος σε μια απονομή καθορίζεται από τη σχέση σου με τη βιομηχανία, ενώ η πρόσβαση σε μια δημοτική υπηρεσία είναι μέρος της καθημερινότητας των ανθρώπων που τη χρησιμοποιούν. Αν η ιδέα προχωρήσει, οι κάτοικοι του Bozeman θα μπορούν να δουν το αγαλματίδιο χωρίς να χρειάζεται να αγοράσουν εισιτήριο για μια έκθεση ή να έχουν κάποια σχέση με τον κινηματογράφο. Κι αυτό δίνει στη χειρονομία συγκεκριμένο περιεχόμενο. Η ηθοποιός πήρε μια τιμή που απονέμεται από τους ομοτέχνους της και σκέφτηκε να τη μοιραστεί με ανθρώπους των οποίων η γνώμη για τη δουλειά της δεν καταγράφηκε ποτέ σε ψηφοδέλτιο της Ακαδημίας.
Για δεκαετίες, ακόμη κι όταν η συζήτηση αφορούσε μια καινούργια ταινία της, κάποιος θα ρωτούσε αν αυτός ήταν επιτέλους ο ρόλος που θα της έδινε Όσκαρ. Τώρα που το πήρε, η ίδια έκανε μια ερώτηση που σπανίως απασχολεί το Χόλιγουντ μετά τις απονομές. Γίνεται να το δει από κοντά κι ο κόσμος που πλήρωνε εισιτήριο όλα αυτά τα χρόνια;
