Ευγενία Ξυγκόρου: «Θαυμάζω τις γυναίκες που είναι δυναμικές, φιλόδοξες και ξέρουν να διεκδικούν»
Λίγο πριν την πρεμιέρα του Ντέρτι η Ευγενία Ξυγκόρου μιλά στο Queen.gr για τις αντιφάσεις δύο γενιών, τη δεκαετία του '80 που λάτρεψε και το τραγούδι του Παύλου Σιδηρόπουλου που την εκφράζει απόλυτα.
Η Ευγενία Ξυγκόρου δε χρειάστηκε να βιαστεί για να ξεχωρίσει. Με μια παρουσία που ισορροπεί ανάμεσα στην εσωτερικότητα και τη δύναμη, έχει καταφέρει μέσα σε λίγα χρόνια να αφήσει το δικό της αποτύπωμα στη μικρή οθόνη, επιλέγοντας ρόλους με διαφορετικές αποχρώσεις και απαιτήσεις. Από την «Επιστροφή» και την «Αγάπη Παράνομη» μέχρι το «Προξενιό της Ιουλίας» και τώρα το Ντέρτι.
Η ηθοποιός ενηλικιώθηκε υποκριτικά, δίπλα σε σπουδαίους ηθοποιούς και αυτό είναι πολύτιμο εφόδιο και για τη νέα σειρά που κάνει πρεμιέρα τη Δευτέρα 21 Σεπτεμβρίου στις 21.00 το βράδυ στον ΑΝΤ1 σε σενάριο της Μελίνας Τσαμπάνη και του Πέτρου Καλκόβαλη.
Φέτος υποδύεται τη Στέλλα που έμαθε να ζει με την απουσία της μητέρας της, η οποία την εγκατέλειψε για να κάνει την καριέρα της ως ντίβα της νύχτας. Όταν χάνει τον πατέρα της, γνωστό οργανοπαίχτη μπουζουκιού που της έμαθε ν' αγαπά το τραγούδι και όταν εξαιτίας της παρανομίας του συντρόφου της, αναγκάζεται να κάνει συμφωνία με την αστυνομία, την ξανασυναντά στην Πάτρα, το 1987.
Οι δύο γυναίκες θα βρεθούν αντιμέτωπες με τις αντιφάσεις τους, όπως βρέθηκε και η ίδια η ηθοποιός, όπως μας αποκαλύπτει στη συνέντευξή μας στο Queen.gr. Πόσο εύκολο είναι να τη συγχωρήσει και να την κατανοήσει; Και πόσο εύκολο είναι οι δύο γυναίκες να αντιμετωπίσουν μαζί όσα συμβούν, όταν τους καλύψει το σκοτάδι των πράξεων όλων των άλλων;
Κυρίως πως η Στέλλα θα επιβιώσει έχοντας δίπλα της τον άντρα που αγαπά; Και πόσο εύκολα ο Άρης (Νικόλας Χαλκιαδάκης) θα καταφέρει να την προστατέψει;
Είδαμε το Ντέρτι: Αυθεντικά '80s, πάθη, μία διαφορετική Ευγενία Ξυγκόρου & μία dream team ηθοποιών
Δεν έχεις ζήσει την εποχή των αντιθέσεων, της υπερβολής, της διαφορετικής κουλτούρας τη δεκαετία των ’80s, την εποχή που χαραρακτηρίστηκε ως εκείνη της αφθονίας. Ήταν εύκολο να μπεις στο κλίμα της εποχής μέσω του «Ντέρτι»;
Από πολύ μικρή ηλικία, θύμωνα με τη δεκαετία των ’80s. Άκουγα συνέχεια τους γονείς μου να μιλάνε για τα όμορφα χρόνια της διασκέδασης, της αφθονίας, ενώ εγώ ανήκω σε μία γενιά που άρχισε να μεγαλώνει τα πρώτα χρόνια της οικονομικής κρίσης. Τότε συνειδητοποίησα το λεγόμενο χάσμα των γενεών, την εξωστρέφεια εκείνης της εποχής και την εσωστρέφεια της σημερινής εποχής.
Λίγο πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα της σειράς άρχισα να μελετώ, να ερευνώ εκείνη τη δεκαετία και τότε κατάλαβα και την αίσθηση της μουσικής της εποχής που με αφορούσε και λόγω ρόλου.
Ο Αργύρης Πανταζάρας επιστρέφει στην TV ως το ένοχο παρελθόν της Ευγενίας Ξυγκόρου στο Ντέρτι
Ποια τραγούδια των ’80s, όχι απαραίτητα λαϊκά λόγω «Ντέρτι», σου αρέσουν;
Τα τραγούδια της Χαρούλας Αλεξίου, αλλά και το «Ξέσπασμα» του Παύλου Σιδηρόπουλου. Αυτό το τραγούδι είναι «αέρας», είναι ανεμελιά.
Ο Σιδηρόπουλος είχε μία ξεχωριστή ευαισθησία ως καλλιτέχνης, που δεν ήταν όμως αντίθετη ή μείωνε την εξωστρέφεια της εποχής. Και επειδή πιστεύω πως η τέχνη έρχεται και σε βρίσκει την κατάλληλη στιγμή, παρόλο που είχα ακούσει κατά το παρελθόν τα τραγούδια του, τώρα, λόγω της σειράς, τα κατανόησα καλύτερα. Όπως και εκείνα του Νικόλα Άσιμου και της Λένας Πλάτωνος.
Πόσες ώρες κρατά η προετοιμασία πριν από τα γυρίσματα για να αλλάξεις την εμφάνισή σου σε κορίτσι των ’80s;
Είναι μαγική η προετοιμασία πριν από τα γυρίσματα, με το μακιγιάζ, τα ρούχα, με τα χρώματα, τις παγιέτες, τα διαφορετικά μαλλιά κάθε φορά. Περνάω τέλεια.
Πιστεύεις πως η τύχη ήταν με το μέρος σου την τελευταία πενταετία, με ρόλους και συνεργασίες που θα ζήλευε κάθε νέα ηθοποιός;
Εννοείται πως νιώθω πολύ τυχερή. Όταν όμως ξεκινάς σε αυτή τη δουλειά, όταν σε παίρνουν στην οντισιόν για τον πρώτο σου ρόλο, δεν ξέρεις τι θα επακολουθήσει μετά. Φυσικά και, εκτός από το ταλέντο, παίζει ρόλο και η τύχη.
Πόσο δύσκολο είναι για μία νέα γυναίκα να υπάρχει στον δικό σου επαγγελματικό χώρο, κρινόμενη κάθε στιγμή για το ταλέντο της, την επάρκειά της, αλλά ακόμη –και δυστυχώς– και για την εμφάνισή της;
Μέχρι στιγμής δεν έχω ακούσει κάτι αρνητικό. Ακόμη και αν υπάρχει, δεν θέλω να το ακούσω. Δεν παρακολουθώ τι μπορεί να γράψουν, γι’ αυτό και αισθάνομαι προφυλαγμένη από τέτοιου είδους κριτικές.
Η αυτοπεποίθηση και το πείσμα είναι από τα χαρακτηριστικά που σε καθορίζουν;
Εξαρτάται από τη μέρα, σε ό,τι αφορά την αυτοπεποίθηση, αλλά σίγουρα ναι, διαθέτω πείσμα.
Σε φοβίζει περισσότερο μία ενδεχόμενη αποτυχία ή το να επαναπαυτείς στην επιτυχία;
Αρχικά φοβόμουν και τα δύο, αλλά όσο μεγαλώνω, την αποτυχία τη φοβάμαι όλο και λιγότερο. Σαν κάπως να την περιμένω να συμβεί, γιατί ένας καλλιτέχνης δεν μπορεί να βιώνει μόνο την επιτυχία στην καριέρα του. Όταν ζω όμως την επιτυχία, προσπαθώ με κάθε τρόπο να αποφύγω να εγκλωβιστώ στον ίδιο μου τον εαυτό. Να μην επαναλαμβάνω τα ίδια πράγματα.
Εξελίχθηκες γρηγορότερα ως ηθοποιός όχι μόνο εξαιτίας της δικής σου προσπάθειας, αλλά γιατί βρέθηκες και στο κατάλληλο επαγγελματικό περιβάλλον; Το να συνεργάζεσαι, για παράδειγμα, με την Καρυοφυλλιά Καραμπέτη είναι μεγάλο μάθημα.
Έκανα μεγάλη προσπάθεια για να φανώ αντάξια όλων των σπουδαίων ηθοποιών και, κυρίως, σπουδαίων ανθρώπων με τους οποίους συνεργάστηκα και αυτό σίγουρα με βοήθησε στο να εξελιχθώ. Σαφώς και φοβόμουν και αγχωνόμουν στην αρχή, αλλά οι ίδιοι με βοήθησαν πολύ για να σταθώ δίπλα τους, γιατί είναι και σπουδαίοι ως άνθρωποι. Θυμάμαι πάντα τις συμβουλές που μου είχαν δώσει η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη ή η Ελισάβετ Μουτάφη.
Τι κορίτσι είναι η Στέλλα στο «Ντέρτι», που βρίσκεται μέσα στη δίνη πολλών καταστάσεων και όχι μόνο οικογενειακών;
Είναι ένα κορίτσι πληγωμένο από τη μητέρα του, επειδή την εγκατέλειψε όταν ήταν μικρή. Έχει πείσμα, έχει αυτό που λέμε τσαγανό, δεν φοβάται τίποτα. Αναγκάζεται όμως να πάει στην Πάτρα για να τη συναντήσει ξανά μετά από πολλά χρόνια. Η Στέλλα δεν θα χάσει το πείσμα της στη συνέχεια, αλλά θα χρειαστεί να αλλάξει πολλές φορές την ταυτότητά της.
Ο απώτερος σκοπός της είναι να εκδικηθεί τη μητέρα της για αυτά τα χαμένα χρόνια;
Δεν είναι αυτός ο σκοπός της. Οι συνθήκες την αναγκάζουν να τη συναντήσει ξανά, λόγω της συμφωνίας που κάνει με την αστυνομία. Την πονά η ιστορία με τη μητέρα της, δεν νιώθει θυμό για να σκέφτεται να την εκδικηθεί, δεν είναι τόσο τολμηρή. Θα έλεγα πως η Στέλλα φοβάται ακόμη να την αντιμετωπίσει.
Δεν την έχει συγχωρήσει;
Όχι, το «παλεύει» ακόμη μέσα της, δεν την αποδέχεται.
Εκτός ρόλου, καταλαβαίνω τη μητέρα της απόλυτα, την κατανοώ για τις πράξεις της. Στις σκηνές που έχω με την Κλέλια Ρένεση, που υποδύεται τη μητέρα μου, Ξένια, της δίνω δίκιο ως γυναίκα προς γυναίκα, όταν μου εξηγεί τους λόγους που αναγκάστηκε να φύγει μακριά από το παιδί της. Κρατώ όμως αντίσταση, γιατί θα πρέπει να υποδυθώ ακριβώς το αντίθετο.
Μου αρέσουν επίσης τα χαρακτηριστικά που βγάζει ο ρόλος της. Είναι μία γυναίκα που διεκδικεί αυτό που θέλει με δυναμισμό.
Στην εποχή μας, μία γυναίκα που διεκδικεί μπορεί εύκολα να χαρακτηριστεί ως υπέρμετρα φιλόδοξη ή σκληρή;
Νομίζω πως συμβαίνει πλέον το αντίθετο. Θαυμάζω μία γυναίκα που είναι δυναμική και φιλόδοξη, που ξέρει τι θέλει από τη ζωή της και το διεκδικεί με κάθε τρόπο. Αυτό, δυστυχώς, δεν συνέβαινε κάποια χρόνια πριν.
Είχες πει σε παλαιότερη συνέντευξή σου ότι ονειρεύεσαι τον εαυτό σου για το μέλλον ως μία ηλικιωμένη θεατρίνα με κόκκινο κραγιόν. Συνεχίζεις να το θέλεις;
Συνεχίζω να με ονειρεύομαι ως ηλικιωμένη θεατρίνα στα 70 μου, φορώντας κόκκινο κραγιόν. Όχι ως icon, αλλά ως γυναίκα που θα έχω απολαύσει τη ζωή και θα έχω αγαπήσει και θα επιστρέφω το καλό και την αγάπη πίσω σε όλους τους άλλους.
Θα σου φέρω ένα παράδειγμα με τη φετινή μου συνεργασία στο θέατρο με την Κάτια Δανδουλάκη, η οποία έχει περάσει πολύ όμορφα στη ζωή της και θέλει κι εσύ να περνάς καλά. Θέλει, με λίγα λόγια, να επιστρέφει το καλό. Θέλω κι εγώ να γίνω μία τέτοια γενναιόδωρη γυναίκα.
Φέτος έχω και τη χαρά να συνεργάζομαι, εκτός από την Κάτια, και με την Κατιάνα Μπαλανίκα στην ίδια παράσταση. Νιώθω τουλάχιστον ευγνώμων, γιατί όταν συνεργάζεσαι με τέτοιους ανθρώπους, μαθαίνεις κανονικά τη δουλειά. Αποκτάς αυτή την εμπειρία, την οποία, όταν δεν την είχα νεότερη, θύμωνα πολλές φορές με τον εαυτό μου. Γιατί δεν μπορούσα να κάνω αυτά που κάποιος άλλος συνάδελφός μου έκανε.
Την περίοδο που υποδυόσουν την Ιουλία στο «Προξενιό της Ιουλίας», δέχθηκες μηνύματα από γυναίκες που είχαν βιώσει ή βίωναν την κακοποίηση που έζησε και η τηλεοπτική σου ηρωίδα;
Μία γυναίκα που βίωνε κακοποίηση με είχε πλησιάσει και μου είχε μιλήσει. Είχα σοκαριστεί από τη μαρτυρία της και, δυστυχώς, κατάλαβα πως ως κοινωνία δεν είμαστε ακόμη σε θέση να προστατέψουμε αυτές τις γυναίκες, γιατί εκείνη είχε αποτανθεί ήδη στην αστυνομία, αλλά δεν είχε λάβει καμία βοήθεια.
