Οι περιπέτειες του Αλέξανδρου Σκουρλέτη με την κινηματογραφική Βαλίτσα και η σκηνή που λάτρεψε

Για τον Αλέξανδρο Σκουρλέτη, η «Βαλίτσα» είναι μία από τις δουλειές που αξίζει να σταθείς λίγο περισσότερο, καθώς πίσω από την ιστορία της κρύβονται άνθρωποι, συναισθήματα και καταστάσεις που απαιτούν λεπτούς χειρισμούς και ουσιαστική ερμηνευτική προσέγγιση.

Ο ίδιος μπήκε σε αυτό το ιδιαίτερο ταξίδι ύστερα από ένα δοκιμαστικό που εξελίχθηκε σε μια σημαντική καλλιτεχνική συνάντηση, δίνοντάς του την ευκαιρία να αναμετρηθεί με έναν διαφορετικό ρόλο. Παράλληλα, το «Ντέρτι» τον φέρνει σε έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο, εκεί όπου η λάμψη της νύχτας συναντά τα πάθη και τις αντιφάσεις της δεκαετίας του ’80.

Μία εγκυμοσύνη που προκαλεί δίλημμα στο Ντέρτι: Η οικογένεια Ρένεση - Νούσια αλλάζει ριζικά

Ετοιμάζεις μια μικρή βαλίτσα. Πες μου ποιον ταξιδιωτικό προορισμό επιλέγεις και ποιους παίρνεις μαζί σου.

Βάζω μέσα στη βαλίτσα τα απολύτως απαραίτητα και φεύγω για την Ισλανδία - στην οποία δεν έχω πάει ξανά - για να κάνω τον γύρο της χώρας με ένα αυτοκινούμενο. Παίρνω μαζί μου τους ανθρώπους που αγαπώ, δηλαδή την Αφροδίτη και τους φίλους μου.

Πώς ξεκίνησε αυτό το ιδιότυπο ταξίδι σου με την κινηματογραφική «Βαλίτσα»;

Ξεκίνησε από ένα τηλεφώνημα της casting director Σοφίας Δημοπούλου, η οποία μου ζήτησε να κάνουμε ένα δοκιμαστικό με τον σκηνοθέτη Δημήτρη Παπαθανάση. Τους άρεσα και μου άρεσε πάρα πολύ το όλο κόνσεπτ. Θα έλεγα πως συμφωνήσαμε αρκετά νωρίς για την ταινία, αφού είχε προηγηθεί και ένα δοκιμαστικό με τη Βάσω Καβαλλιεράτου.

Σε κυνηγά με έναν τρόπο ο ρόλος του αστυνομικού. Μετά το Grand Hotel, γίνεσαι ξανά εκπρόσωπος του νόμου.

Στην ουσία, έχω κληθεί τρεις φορές να υποδυθώ τον αστυνομικό. Ο πρώτος, ήταν ένας μικρός ρόλος σε μία παράσταση, ακολούθησε το Grand Hotel και τώρα η ταινία. Ελπίζω να είναι η τρίτη και τελευταία φορά.

Στη Βαλίτσα, όλα ξεκινούν με τον ρόλο μου ως Μανώλης, όταν η Βάσω Καβαλλιεράτου ζητά τη βοήθεια της αστυνομίας και έτσι δημιουργείται μια σχέση μεταξύ μας. Η υπόθεση της ταινίας αφορά την εύρεση μιας βαλίτσας με πάρα πολλά χρήματα.

Οι γυναίκες που τη βρίσκουν αποφασίζουν να την παραδώσουν στην αστυνομία. Δεν μπορώ να αποκαλύψω περισσότερα πράγματα για την πλοκή, γιατί έχει αρκετό σασπένς, αλλά το μόνο που μπορώ να πω είναι πως αυτή η βαλίτσα θα έχει αρκετές περιπέτειες.

Ποια σκηνή θεωρείς ότι δίνει το στίγμα της ταινίας, χωρίς να αφορά απαραίτητα τον δικό σου ρόλο;

Και σε αυτή την ταινία, αλλά και στη μέχρι τώρα διαδρομή σου, παίζεις δίπλα σε κορυφαίους ηθοποιούς. Νιώθεις πως η τύχη ήταν με το μέρος σου από την αρχή της καριέρας σου;

Αισθάνομαι πως ναι, είμαι πολύ τυχερός, γιατί έχω δουλέψει με σπουδαίους ηθοποιούς, όπως συμβαίνει και τώρα, στη συγκεκριμένη ταινία. Στην ουσία, η Βαλίτσα είναι η πρώτη μου μεγάλη κινηματογραφική παραγωγή. Είχε προηγηθεί το Army Navy, αλλά τώρα κατανόησα καλύτερα την έννοια του κινηματογράφου και τη σημαντικότητά του.

Το σινεμά έχει διαφορετικούς ρυθμούς και διαφορετικό χρόνο, ενώ γίνεται μεγαλύτερη εμβάθυνση στον εκάστοτε ρόλο. Μέσα σε μία μέρα μπορεί να γυρίσεις μόνο δύο σκηνές, κάτι που σημαίνει ότι δίνεται μεγαλύτερη φροντίδα στον κάθε χαρακτήρα που υποδύεσαι.

Σε αντίθεση, για παράδειγμα, με την τηλεόραση, όπου οι ρυθμοί είναι πιο γρήγοροι, ώστε να ολοκληρώνονται τα επεισόδια εγκαίρως.

Οι ρυθμοί είναι πολύ πιο γρήγοροι, αλλά η συνολική προετοιμασία ενός ηθοποιού για μια σειρά γίνεται πριν εκείνος βρεθεί στο σετ. Η τηλεοπτική ιστορία έχει αρχή, μέση και τέλος, ενώ το περιεχόμενό της είναι πιο συμπυκνωμένο. Κάθε μέσο όμως, έχει τις δικές του δυσκολίες.

Στην τηλεόραση, έπεσες νωρίς στα βαθιά, με έναν δύσκολο ρόλο στη Γη της ελιάς. Έναν πολύπλοκο χαρακτήρα, που απαιτούσε ενδεχομένως διαφορετική προσέγγιση και υποκριτική εμπειρία. Ωστόσο, εσύ τα κατάφερες περίφημα.

Πιστεύω πως, όσα χρόνια κι αν είμαι ηθοποιός, δεν νομίζω ότι θα αποκτήσω ποτέ ευκολία ή άνεση με τέτοιου είδους ρόλους. Και αυτό όχι μόνο επειδή ο τηλεοπτικός μου χαρακτήρας ήταν σχιζοφρενής. Πρόκειται για δύσκολους ρόλους και προσπάθησα όσο μπορούσα να φέρω εις πέρας την αποστολή μου, αλλά ποτέ δεν αισθάνθηκα ότι κάνω κάτι εύκολο.

01

04

Είχες ποτέ ανασφάλεια ή άγχος για την καλλιτεχνική σου ταυτότητα; Για το πώς θα ορίσεις το προσωπικό σου στίγμα μέσα στον καλλιτεχνικό χώρο;

Δεν το σκέφτηκα ποτέ με αυτόν τον τρόπο. Με ενδιαφέρει κάθε φορά να «βουτώ» στους ρόλους που μου δίνονται, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι πάντα τα καταφέρνω. Υπάρχουν καλές στιγμές, αλλά υπάρχουν και κακές. Το κύριο μέλημά μου είναι να προσπαθώ, μέσα από αυτούς τους ρόλους, να είμαι αληθινός. Αν κάτι με χαρακτηρίζει, είναι η συνεχής προσπάθεια να είμαι πειστικός και να κοιτώ τον άλλον στα μάτια με τη δική μου αλήθεια.

Έχεις, όμως, πείσμα; Θέλεις να κυνηγάς εσύ τους ρόλους και όχι να περιμένεις να σου προσφερθούν;

Θα σου έλεγα πως εμπιστεύομαι τη ροή των πραγμάτων. Έχω κυνηγήσει ρόλους και έχω πάει σε οντισιόν, ανεξάρτητα από το αν τελικά πήρα τον ρόλο, αλλά μου έχουν προσφερθεί και δουλειές. Σίγουρα, εγώ είμαι εκείνος που ορίζει τα πράγματα, αλλά δεν είναι και πάρα πολλά τα «όχι» που έχω πει.

Νιώθεις περήφανος για τις μικρές ή μεγάλες σου νίκες; Επιβραβεύεις τον εαυτό σου για όσα έχεις καταφέρει;

Όταν ξεκινούσες ως ηθοποιός, είχες την αγωνία να φανείς αντάξιος του οικογενειακού ονόματος, καθώς ο πατέρας σου είναι σκηνοθέτης; Ήθελες να τον δικαιώσεις με τις επιλογές και τις επιδόσεις σου;

Είμαι μια ιδιάζουσα περίπτωση, γιατί, όταν ήμουν μικρότερος, δεν είχα αποφασίσει τι επάγγελμα ήθελα να ακολουθήσω. Είχα περάσει στο τμήμα Πολιτικών Μηχανικών, αλλά εξακολουθούσα να βρίσκομαι σε μια διαρκή αναζήτηση.

Με βοήθησε το γεγονός ότι δεν ήμουν εντελώς σίγουρος πως ήθελα να γίνω ηθοποιός. Αυτό ήταν η δύναμή μου: το ότι είχα το ένα πόδι εκτός και το άλλο εντός της δουλειάς. Έτσι, το να με απορρίψουν σε μια οντισιόν, το να μην τα πάω καλά ή το να μην έχω δουλειά δεν με επηρέαζαν, γιατί δεν είχα αποφασίσει ακόμη αν θα ακολουθούσα την υποκριτική. Είχα κατά νου πως μπορεί και να μην έκανα για αυτή τη δουλειά, αλλά σταδιακά άρχισε να με κερδίζει.

Σου ταιριάζει το δράμα, αλλά και η κωμωδία, όπως στη Βαλίτσα. Ειδικά στο δεύτερο είδος, δεν περιμέναμε ποτέ ότι θα γινόσουν viral στο πλευρό του Γεράσιμου Σκιαδαρέση στο Grand Hotel.

Ήταν πολύ μεγάλη τιμή για μένα αυτή η συνεργασία με τον Γεράσιμο. Είμαι ευγνώμων που τον γνώρισα και συνεργάστηκα μαζί του, αλλά και για την ανθρώπινη σύνδεση που αναπτύξαμε, γιατί, εκτός από σπουδαίος ηθοποιός, είναι σπουδαίος και ως άνθρωπος.

Διατηρείς σχέσεις και επαφές με άτομα της δικής σου γενιάς, με τα οποία συνυπάρχετε στον καλλιτεχνικό χώρο και ενδεχομένως σας συνδέουν κοινοί στόχοι;

Μέσα από τη δουλειά μας δημιουργούνται φιλίες και, ναι, προσπαθώ να διατηρώ αυτές τις σχέσεις. Υπάρχει νοιάξιμο, γιατί βρισκόμαστε όλοι στο ίδιο μήκος κύματος.