Despoina’s little stories: «Το δύσκολο πρωινό και οι τύψεις της μαμάς»

Μία ακόμη μέρα ξημέρωσε με μένα να δυσκολεύομαι να ανοίξω τα μάτια μου από την κούραση και την Έλενα να μη θέλει να ξυπνήσει.
«Λενιώ! Σήκω μωρό μου! Θα χάσουμε το σχολικό!», της φώναξα αναστατωμένη μόλις είδα το ρολόι. Η απάντηση που έφτασε στ' αφτιά μου από το παιδικό δωμάτιο ήταν ένα μουγκρητό...
Δεν έχω χειρότερο από το να καθυστερούμε τα πρωινά και να περιμένουν τα άλλα παιδάκια και η δασκάλα να κατέβει η Έλενα για να πάνε στο σχολείο. Αυτός είναι ο λόγος που πάντα προσπαθώ να ετοιμάζω την Έλενα νωρίτερα και να κατεβαίνουμε στον δρόμο τουλάχιστον 5 λεπτά πριν φτάσει το κίτρινο λεωφορειάκι έξω από το σπίτι μας.
Σήμερα όμως ήταν μία περίεργη μέρα. Το βήμα μου ήταν αργό, τα πόδια μου πονούσαν, σχεδόν σέρνονταν στο πάτωμα. Η Έλενα εκμεταλλεύτηκε αυτή μου την αδυναμία καθυστερώντας και αργοπορώντας να ετοιμαστεί, αφού βρήκε την ευκαιρία για να παίξει, να χαζέψει και να δει τηλεόραση χωρίς να συμμορφώνεται στις επιταγές μου.

Διαβάστε περισσότερα στο: mothersblog.gr