Τα σχολεία κλείνουν: Τι (στο καλό) θα κάνει το παιδί του ένας εργαζόμενος γονιός;

Η αντίστροφη μέτρηση για τις καλοκαιρινές διακοπές των παιδιών ξεκίνησε καθώς στις 15 Ιουνίου ολοκληρώνεται αισίως η σχολική χρονιά. Για τα παιδιά, αυτή η ημερομηνία σημαίνει την αρχή της απόλυτης ελευθερίας, το τέλος του πρωινού ξυπνήματος και ενός ατελείωτου καλοκαιριού. Για εμάς, όμως, τους εργαζόμενους γονείς, η 15η Ιουνίου σηματοδοτεί επίσημα την έναρξη του γνωστού, ετήσιου, μεγαλοπρεπούς πονοκεφάλου: Τι κάνουμε το παιδί τους επόμενους τρεις μήνες;

Κι εδώ αρχίζουν τα δύσκολα γιατί η εξίσωση «κλειστά σχολεία + ωράριο 9-5» απλά δεν βγαίνει, όποια μαθηματική μέθοδο κι αν επιστρατεύσεις. Οι καλοκαιρινές άδειες των δύο ή τριών εβδομάδων και των δύο γονιών μοιάζουν με σταγόνα στον ωκεανό μπροστά στο τρίμηνο κενό που πρέπει να καλυφθεί.

Δεν είναι η ιδέα σου: Έρευνα λέει ότι οι καλοκαιρινές διακοπές αποσυντονίζουν τα παιδιά

Παρότι δεν σου λύνει το πρόβλημα, ίσως σε παρηγορεί το γεγονός αυτό το άγχος για το ποιος θα προσέχει το παιδί την περίοδο του καλοκαιριού, είναι μια πραγματικότητα που απασχολεί πολλούς γονείς. 'Ερευνα της International Workplace Group (IWG), η οποία πραγματοποιήθηκε σε δείγμα άνω των 1.000 εργαζόμενων γονέων, έρχεται να αποδείξει με αριθμούς ότι το πρόβλημα αυτό αγγίζει τη συντριπτική πλειοψηφία των οικογενειών ( όχι μόνο της χώρας μας):

• Το 61% των γονέων δηλώνει ότι οι σχολικές διακοπές αποτελούν πηγή σημαντικού άγχους, καθώς παλεύουν να ισορροπήσουν τη δουλειά με τη φροντίδα των παιδιών.
• Σχεδόν οι μισοί (49%) αναγκάζονται να καταναλώσουν την ετήσια άδειά τους μόνο και μόνο για τη φύλαξη, με το 12% να εξαντλεί κάθε μέρα άδειας που δικαιούται, στερούμενο ουσιαστικά πραγματικές οικογενειακές διακοπές. Το 6% μάλιστα αναγκάζεται να πάρει άδεια άνευ αποδοχών.
• Το 42% των γονέων υποχρεώνεται να μειώσει τις ώρες εργασίας του κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού για να ανταπεξέλθει.
• Το συναισθηματικό κόστος είναι τεράστιο: Το 23% αναφέρει έντονους οικογενειακούς καυγάδες για το σαφάρι της φύλαξης, ενώ ένας στους πέντε γονείς (19%) νιώθει ότι τα παιδιά του δείχνουν δυσαρέσκεια απέναντί του επειδή δουλεύει το καλοκαίρι. Το βάρος αυτό πέφτει δυσανάλογα στις πλάτες των γυναικών, με το 27% των μαμάδων να εισπράττει αυτή τη δυσαρέσκεια, σε σχέση με το μόλις 14% των μπαμπάδων.

Το Summer Childcare Crunch (η καλοκαιρινή κρίση φροντίδας, όπως την ονομάζουν διεθνώς) δεν είναι ένα απλό πρόβλημα ή ένα ζήτημα κακού προγραμματισμού αλλά μια διαρκής πηγή ψυχολογικής πίεσης.

Εσύ όμως πρέπει να βρεις λύση και αρχίζεις να αναζητάς εναλλακτικές.

Αυτοί είναι οι καλύτεροι προορισμοί στην Ευρώπη για οικογενειακές διακοπές

Παππούδες, γιαγιάδες και camps

Η πρώτη γραμμή άμυνας είναι, φυσικά οι ηρωικοί παππούδες και οι γιαγιάδες οι οποίοι επιστρατεύονται αναλαμβάνοντας χρέη φύλαξης πλήρους απασχόλησης. Αν, μάλιστα, υπάρχει και η επιλογή του χωριού, για κάποιες εβδομάδες νιώθεις ότι κέρδισες το τζόκερ. Τι γίνεται όμως όταν οι παππούδες δεν μένουν κοντά, δεν έχουν τις αντοχές ή πολύ απλά δεν υπάρχουν;

Τότε μπαίνουν στο παιχνίδι τα καλοκαιρινά camps. Αθλητικά, καλλιτεχνικά, ρομποτικής – η αγορά είναι γεμάτη επιλογές. Μόνο που εδώ έρχεσαι αντιμέτωπη με δύο νέα προβλήματα: το οικονομικό (αφού το κόστος για ένα ή δύο παιδιά μπορεί να εκτροχιάσει τον οικογενειακό προϋπολογισμό ) και το γεγονός ότι τα περισσότερα από αυτά τελειώνουν νωρίς ( όχι όλα). Ακόμα κι αν στραφείς στα camps των δήμων, που αποτελούν μια σαφώς πιο οικονομική λύση, δεν λύνεις το πρόβλημά σου. Η διάρκειά τους είναι συνήθως μόνο δύο εβδομάδες.Τι κάνεις τις υπόλοιπες δέκα; Επίσης, σχεδόν όλα τα camps, δημοτικά και ιδιωτικά, ολοκληρώνονται το μεσημέρι ή νωρίς το απόγευμα. Ποιος όμως θα πάρει το παιδί στις 14:00, στις 15:00 ή στις 16.00 όταν εσύ τελειώνεις στις 17.00 ( στην καλύτερη) και θέλεις τουλάχιστον μία ώρα για να επιστρέψεις στο σπίτι;

Το ίδιο το σύστημα, λοιπόν, μας αναγκάζει να γίνουμε ζογκλέρ. Όμως, στην εποχή της τεχνολογίας, δεν θα έπρεπε να είναι έτσι, ούτε η λύση είναι να ζητάμε ουτοπικά πράγματα – όπως το να κλείνουν οι εταιρείεςτρεις μήνες του καλοκαιριού. Χρειαζόμαστε λύσεις ρεαλιστικές και εφαρμόσιμες.

Σύμφωνα με την ίδια έρευνα της IWG, το 72% των εργαζόμενων γονέων δήλωσε ότι θα επέλεγε με κλειστά μάτια έναν χώρο εργασίας ή ένα γραφείο πιο κοντά στην κατοικία του, προκειμένου να μπορεί να ανταποκριθεί χωρίς πίεση σε αυτή την καλοκαιρινή ανάγκη. Μάλιστα, πάνω από τα τρία τέταρτα (78%) των γονέων θα αξιοποιούσαν τοπικούς, ευέλικτους χώρους εργασίας αν οι εργοδότες τους έδιναν αυτή την πρόσβαση, με τη ζήτηση να αγγίζει το 92% στους νέους γονείς κάτω των 35 ετών.

Η τηλεργασία –χωρίς να χάνεις δύο ώρες την ημέρα στην κίνηση των μεγάλων οδικών αξόνων – θα μπορούσε να είναι μια λύση γιατί σου επιτρέπει να παίρνεις το παιδί το μεσημέρι από το camp χωρίς να χρειάζεται να πάρεις άδεια άνευ αποδοχών και να συνεχίσεις τη δουλειά σου χωρίς το διαρκές άγχος ότι θα αργήσεις. Δοκιμάστηκε την περίοδο της πανδημίας και λειτούργησε για πολλούς (πάντα με τα θετικά και τα αρνητικά της).

Summer 2026: 5 top προορισμοί στην Ευρώπη για παιδιά, όποιο κι αν είναι το budget σου

Τι άλλο θα μπορούσε να γίνει στη χώρα μας;

Επειδή δεν ζούμε στη Σκανδιναβία και οι λύσεις δεν πρόκειται να έρθουν ως διά μαγείας, οφείλουμε να κοιτάξουμε την πραγματικότητα κατάματα και να αναζητήσουμε πρακτικές ιδέες. Θα βοηθούσε, για παράδειγμα, η διεύρυνση του ωραρίου στα δημοτικά camps, όπου θα μπορούσε να θεσμοθετηθεί μια «ζώνη φύλαξης» –ακριβώς όπως λειτουργεί το Ολοήμερο σχολείο τον χειμώνα – επιστρατεύοντας φοιτητές παιδαγωγικών τμημάτων για την καλοκαιρινή τους πρακτική. Παράλληλα, το «θερινό ωράριο» από τις εταιρείες αποτελεί μια παλιά ελληνική παράδοση που ίσως πρέπει να επιστρέψει κυρίως στον ιδιωτικό τομέα, προσφέροντας λίγη παραπάνω δουλειά από Δευτέρα έως Πέμπτη με αντάλλαγμα η Παρασκευή να είναι μισή μέρα. Στην ίδια λογική, ένα ευέλικτο ωράριο θα έδινε τη δυνατότητα στους γονείς να επιλέξουν, για παράδειγμα το ωράριο 7:00 με 15:00, ώστε να σχολάνε μαζί με το παιδί, ή να μεταφέρουν ένα δίωρο δουλειάς το βράδυ από το σπίτι.

Επειδή όμως η πραγματικότητα γύρω μας είναι τελείως διαφορετική, θα πρέπει και φέτος να επιστρατεύσεις κάθε διαθέσιμο μέσο.

Οπότε, μην απογοητεύεσαι. Στο τέλος της ημέρας ξέρεις καλά ότι την άκρη θα την βρεις – γιατί πολύ απλά δεν έχεις την πολυτέλεια να κάνεις αλλιώς, τουλάχιστον μέχρι το παιδί να φτάσει σε εκείνη την ηλικία που δεν θα χρειάζεται πια camps, νταντάδες και επιτήρηση.

Καλό καλοκαίρι.