Όταν ο πόνος ενός παιδιού γίνεται πηγή πλουτισμού, η ίδια η ανθρωπιά δέχεται το πιο βαρύ πλήγμα

Ο άνθρωπος δεν χάνει την ανθρωπιά του μόνο όταν αδιαφορεί για τον πόνο του άλλου. Τη χάνει όταν ανακαλύπτει ότι μπορεί να κερδίσει από αυτόν και δεν υπάρχει πιο σκοτεινή εκδοχή αυτής της αλήθειας από το να μετατρέπεις την ασθένεια ενός παιδιού, την αγωνία μιας μάνας και την ελπίδα μιας οικογένειας σε πεδίο προσωπικού πλουτισμού.

Η υπόθεση της ΜΚΟ «Παιδική Χαρά», έξι μέλη της οποίας συνελήφθησαν έπειτα από μεγάλη αστυνομική επιχείρηση, φέρνει στο φως καταγγελίες για μια αδιανόητη εκμετάλλευση: τη μετατροπή της αγωνίας οικογενειών με άρρωστα παιδιά σε μέσο απόκτησης εκατομμυρίων.

Ο Πέρσης ποιητής Σααδί είχε διατυπώσει μια διαχρονική αλήθεια: «Αν δεν πονάς για τη δυστυχία των άλλων, δεν σου αξίζει να φέρεις το όνομα του ανθρώπου». Και είναι δύσκολο να σκεφτεί κανείς μια περίπτωση στην οποία αυτά τα λόγια αποκτούν πιο σκληρό νόημα από μια υπόθεση όπου άνθρωποι φέρονται να εκμεταλλεύτηκαν οικογένειες που έδιναν την πιο δύσκολη μάχη της ζωής τους.

Όταν χρήματα που προσφέρονται για τη θεραπεία ενός παιδιού φέρονται να καταλήγουν σε στοιχηματικούς λογαριασμούς, επώνυμους οίκους μόδας και ποδοσφαιρικά σωματεία, η λέξη «απάτη» μοιάζει πολύ μικρή για να περιγράψει το ηθικό βάρος μιας τέτοιας πράξης.

Από την αστυνομική έρευνα προέκυψε ότι η δράση της οργάνωσης είχε ξεκινήσει τουλάχιστον από τον Οκτώβριο του 2018. Τα μέλη της χρησιμοποιούσαν το σωματείο για να οργανώνουν ερανικές δράσεις δημοσιεύοντας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης φωτογραφίες και περιγραφές προβλημάτων υγείας ανήλικων ασθενών. Στους δωρητές συγκαταλέγονταν γνωστοί καλλιτέχνες, αθλητές και επιχειρηματίες, των οποίων οι προσφορές προβάλλονταν δημόσια για να ενισχυθεί η αξιοπιστία της ΜΚΟ.

Η μεθοδολογία της οργάνωσης αποτυπώνει την απουσία ηθικών φραγμών. Σε ορισμένες περιπτώσεις χρησιμοποιούνταν διαφορετικές φωτογραφίες και στοιχεία για το ίδιο παιδί, ώστε να αποκρύπτονται οι προηγούμενοι έρανοι. Άλλοτε εμφανίζονταν ως αναγκαίες δαπάνες έξοδα που καλύπτονταν ήδη από ασφαλιστικούς φορείς ή παρουσιάζονταν διογκωμένα τα κόστη νοσηλείας, ενώ ανακοινώνονταν δωρεές προς νοσηλευτικά ιδρύματα που δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ. Παράλληλα, οι δράστες έφτασαν στο σημείο να καταγγέλλουν τραπεζικούς λογαριασμούς μητέρων για να τους μπλοκάρουν, εξαναγκάζοντάς τες να καταφύγουν στη δική τους «προστασία».

Το μέγεθος της εκμετάλλευσης αποτυπώνεται στους αριθμούς: από τον έλεγχο των στοιχείων και τις καταθέσεις γονέων 34 παιδιών προέκυψε ότι οι πιστώσεις από δωρεές ανήλθαν σε 3.940.692 ευρώ, ενώ στις οικογένειες αποδόθηκαν συνολικά μόλις 1.111.176 ευρώ. Η διαφορά των 2.829.516 ευρώ αποτελεί το παράνομο όφελος που τροφοδότησε έναν υπερ πολυτελή τρόπο ζωής.

Οι δωρεές που προσέφεραν πολίτες πιστεύοντας πως σώζουν μια ζωή, κατέληξαν να χρηματοδοτούν, επώνυμα ρούχα, ακριβά εστιατόρια,ταξίδια αλλά και διαδικτυακά στοιχήματα και χειραγωγημένους ποδοσφαιρικούς αγώνες.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της αστυνομικής έρευνας, η δράση της οργάνωσης είχε ξεκινήσει τουλάχιστον από τον Οκτώβριο του 2018. Τα μέλη της φέρονται να χρησιμοποιούσαν το σωματείο για τη διοργάνωση εράνων, δημοσιεύοντας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης φωτογραφίες και περιγραφές προβλημάτων υγείας ανήλικων ασθενών. Στους δωρητές συγκαταλέγονταν γνωστοί καλλιτέχνες, αθλητές και επιχειρηματίες, των οποίων οι προσφορές προβάλλονταν δημόσια, ενισχύοντας την αξιοπιστία της ΜΚΟ.

Η μεθοδολογία που περιγράφεται στην έρευνα προκαλεί αποτροπιασμό. Σε ορισμένες περιπτώσεις φέρονται να χρησιμοποιούνταν διαφορετικές φωτογραφίες και στοιχεία για το ίδιο παιδί, ώστε να αποκρύπτονται προηγούμενοι έρανοι. Άλλοτε εμφανίζονταν ως αναγκαίες δαπάνες έξοδα που καλύπτονταν ήδη από ασφαλιστικούς φορείς ή παρουσιάζονταν διογκωμένα τα κόστη νοσηλείας, ενώ ανακοινώνονταν δωρεές προς νοσηλευτικά ιδρύματα που, σύμφωνα με την έρευνα, δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ. Παράλληλα, καταγγέλλεται ότι μέλη της οργάνωσης προχωρούσαν σε ενέργειες για το μπλοκάρισμα τραπεζικών λογαριασμών μητέρων, οδηγώντας τες να αναζητήσουν βοήθεια από τους ίδιους.

Το μέγεθος της φερόμενης εκμετάλλευσης αποτυπώνεται στους αριθμούς. Από τον έλεγχο των στοιχείων και τις καταθέσεις γονέων 34 παιδιών προέκυψαν, σύμφωνα με την αστυνομική έρευνα, πιστώσεις από δωρεές ύψους 3.940.692 ευρώ, ενώ στις οικογένειες αποδόθηκαν συνολικά 1.111.176 ευρώ. Η διαφορά των 2.829.516 ευρώ εξετάζεται ως παράνομο όφελος, το οποίο φέρεται να χρηματοδότησε έναν πολυτελή τρόπο ζωής.

Χρήματα που άνθρωποι προσέφεραν από το υστέρημά τους, πιστεύοντας ότι βοηθούν ένα παιδί να ζήσει, φέρονται να χρησιμοποιήθηκαν για επώνυμα ρούχα, ακριβά εστιατόρια, ταξίδια και διαδικτυακά στοιχήματα.

Και πιθανότατα η υπόθεση δεν θα είχε αποκαλυφθεί με τον ίδιο τρόπο, αν μια μητέρα παιδιού με καρκίνο δεν αποφάσιζε να προχωρήσει σε καταγγελία. Όπως υποστήριξε, περίπου 300.000 ευρώ είχαν συγκεντρωθεί για τις ανάγκες του παιδιού της, χωρίς όμως να φτάσουν ποτέ στον προορισμό τους.

Και όσο περνούν οι ημέρες και έρχονται στο φως νέα στοιχεία, μαζί με συνομιλίες που αποδίδονται στον 37χρονο ιδρυτή, η εικόνα γίνεται ακόμη πιο εξοργιστική. Την ώρα που γονείς έδιναν μάχη για να σώσουν τα παιδιά τους και πολίτες προσέφεραν χρήματα με την ελπίδα να βοηθήσουν, οι εμπλεκόμενοι φέρονται να αναζητούσαν τρόπους να αποκομίσουν μεγαλύτερα οικονομικά οφέλη.

Υπάρχει, όμως, κάτι σε αυτή την ιστορία που ξεπερνά την οργή. Κάτι που, ως μητέρες, μας πονάει βαθιά. Γιατί όταν έχεις παιδιά, δεν χρειάζεται να έχεις βρεθεί σε έναν θάλαμο νοσοκομείου για να φανταστείς τον τρόμο μιας μάνας που περιμένει να ακούσει ότι το παιδί της θα γίνει καλά. Και όσοι από εμάς έχουμε γνωρίσει από παιδιά τον πόνο της αρρώστιας μέσα στην οικογένειά μας, όσοι έχουμε δει την αγωνία στα μάτια των γονιών μας, όσοι ξέρουμε πώς κυλούν οι ώρες όσο στάζει ο ορός της χημειοθεραπείας, δεν μπορούμε απλώς να θυμώσουμε με ανθρώπους που φέρονται να έκαναν αυτόν τον πόνο προσωπική περιουσία. Είναι κάτι πολύ βαθύτερο. Είναι η αδυναμία να χωρέσει ο ανθρώπινος νους πως κάποιος μπορεί να αντικρίζει ένα άρρωστο παιδί και αντί να σκέφτεται πώς θα το βοηθήσει, να υπολογίζει πόσα χρήματα μπορεί να κερδίσει από την ασθένειά του.

Και ξέρεις ποιο είναι το πιο σκληρό; Μακάρι τα θύματα αυτής της ιστορίας να μην ήταν πραγματικά. Μακάρι οι φωτογραφίες να ήταν ψεύτικες, οι ασθένειες επινοημένες, οι ιστορίες κατασκευασμένες. Μακάρι να μην υπήρχαν αληθινά παιδιά πίσω από αυτούς τους εράνους, αληθινές μητέρες που ξενυχτούσαν δίπλα σε νοσοκομειακά κρεβάτια, αληθινοί πατεράδες που προσπαθούσαν να φανούν δυνατοί ενώ μέσα τους κατέρρεαν. Μακάρι να μην είχαν πατήσει πάνω σε οικογένειες που ζούσαν πραγματικά τον φόβο, την αγωνία και την απελπισία, για να χτίσουν, σύμφωνα με όσα ερευνώνται, τη δική τους ζωή μέσα στην πολυτέλεια.

Γιατί υπάρχουν γονείς που θα έδιναν όλη τους την περιουσία για να αγοράσουν μία ακόμη μέρα υγείας για το παιδί τους. Και είναι αδιανόητο να υπάρχουν άνθρωποι που φέρονται να έβλεπαν σε αυτή την αγωνία την ευκαιρία να αποκτήσουν τη δική τους περιουσία.

Αυτή η ιστορία φέρνει στην επιφάνεια ένα ουσιαστικό ζήτημα που μας αφορά όλους: την ανάγκη για σταθερό, ουσιαστικό και προληπτικό έλεγχο στις ΜΚΟ και τις ερανικές δράσεις. Η Πολιτεία έχει την ευθύνη να διασφαλίζει καθαρούς κανόνες και αποτελεσματικούς μηχανισμούς διαφάνειας. Ο έλεγχος δεν μπορεί να ξεκινά μόνο όταν φτάνει μια καταγγελία στον εισαγγελέα, αλλά πρέπει να λειτουργεί προστατευτικά τόσο για όσους προσφέρουν όσο και για εκείνους που έχουν πραγματική ανάγκη.

Η Δικαιοσύνη καλείται να διερευνήσει πλήρως την υπόθεση, να αποδώσει τις ποινικές ευθύνες όπου αυτές αποδειχθούν και να επιβάλει τις ποινές που προβλέπει ο νόμος. Εκτός, όμως, από την τιμωρία όσων ενδεχομένως ευθύνονται, υπάρχει και κάτι ακόμη που έχει ανάγκη η κοινωνία: να αισθανθεί ότι αποδίδεται δικαιοσύνη.

Το τελευταίο διάστημα οι υποθέσεις οικονομικής απάτης και φοροδιαφυγής που έρχονται στη δημοσιότητα προκαλούν οργή και κλονίζουν την εμπιστοσύνη των πολιτών. Όταν, όμως, στο επίκεντρο μιας υπόθεσης βρίσκονται παιδιά, και μάλιστα παιδιά με σοβαρές ασθένειες, η βαρύτητα αποκτά μια εντελώς διαφορετική διάσταση. Δεν πρόκειται απλώς για χρήματα που φέρεται να καταχράστηκαν κάποιοι, αλλά για χρήματα που προσφέρθηκαν με την ελπίδα να σωθούν ή να ανακουφιστούν παιδιά και οικογένειες που βρίσκονταν σε απόγνωση.

Παράλληλα, η κοινωνία δικαιούται να απαιτεί απαντήσεις. Πώς είναι δυνατόν να συγκεντρώνονται εκατομμύρια ευρώ στο όνομα παιδιών χωρίς επαρκείς εγγυήσεις για τη διάθεσή τους; Πώς προστατεύονται οι οικογένειες που εμπιστεύονται την ιστορία και τα προσωπικά δεδομένα των παιδιών τους σε ανθρώπους που υπόσχονται να τις βοηθήσουν; Και ποιος διασφαλίζει ότι τα χρήματα φτάνουν πράγματι εκεί όπου υπάρχει ανάγκη;

«Μην μας εξισώνετε όλους, είναι άδικο», λέει η Φλόγα

Οι αποκαλύψεις για τη δράση της συγκεκριμένης ΜΚΟ έχουν προκαλέσει έντονη αναστάτωση και στον χώρο των συλλόγων και των φορέων που ασχολούνται με παιδιά και οικογένειες που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υγείας. Οργανώσεις με πολυετή παρουσία και αναγνωρισμένο έργο, όπως η «Φλόγα», αισθάνονται την ανάγκη να ξεκαθαρίσουν τη θέση τους, καθώς μια τέτοια υπόθεση κινδυνεύει να κλονίσει συνολικά την εμπιστοσύνη των πολιτών προς κάθε οργανισμό που ζητά και διαχειρίζεται δωρεές.

Με ανακοίνωσή του ο σύλλογος «Φλόγα – Σύλλογος Γονιών Παιδιών με Νεοπλασματική Ασθένεια» ζητά από τους πολίτες να μην αντιμετωπίζουν όλους τους φορείς με τον ίδιο τρόπο, επισημαίνοντας την ανάγκη διαφάνειας, ελέγχων και σωστής ενημέρωσης πριν από κάθε δωρεά.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει: «Οι ΜΚΟ / ΑΜΚΕ που εκμεταλλεύονται την ευαισθησία όλων μας μπορούν να απομονωθούν από όλους εμάς, αν ο καθένας μας, πριν δώσει ακόμα και 1 ευρώ, φροντίσει να ενημερωθεί σωστά».

Αναλυτικά, η ανακοίνωση της «Φλόγας»:

«ΔΩΣΤΕ ΜΑΣ 10 ΛΕΠΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΘΕΙΤΕ ΓΙΑ ΤΗ ΦΛΟΓΑ ΜΑΣ.

ΜΗΝ ΜΑΣ ΕΞΙΣΩΝΕΤΕ ΟΛΟΥΣ.

ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΚΟ.

Πάντα και με κάθε ευκαιρία η Φλόγα αναφέρεται στην ανάγκη καθιέρωσης από την πολιτεία πιο ουσιαστικών ελέγχων στις ΜΚΟ και τις ΑΜΚΕ.

Ανήκουμε στον χώρο και γνωρίζουμε τις ελλείψεις του συστήματος.

Στη χώρα μας υπάρχει ικανοποιητική φροντίδα των παιδιών με καρκίνο, καθώς τα ποσοστά ίασης των παιδιών μας δεν υστερούν καθόλου εκείνων της προηγμένης Ευρώπης και της Αμερικής.

Η νοσηλεία των παιδιών με καρκίνο παρέχεται ΕΝΤΕΛΩΣ ΔΩΡΕΑΝ στα δημόσια παιδιατρικά ογκολογικά τμήματα, Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Ηράκλειο Κρήτης. Κανένα παιδί, ακόμα και ανασφάλιστο, δεν χρειάζεται να πληρώσει για τη νοσηλεία του, εκτός από ελάχιστες περιπτώσεις, για τις οποίες οι ίδιοι οι γιατροί μας φροντίζουν να εξασφαλίζουν χορηγίες. Η Φλόγα ποτέ δεν αρνήθηκε να καλύψει εξετάσεις που δεν καλύπτουν τα ασφαλιστικά ταμεία, όποτε ενημερωθούμε από τους θεράποντες ιατρούς.

Τα παιδιά που νοσούν στη χώρα μας έχουν ελεύθερο δικαίωμα επιλογής του κέντρου που θα απευθυνθούν για τη νοσηλεία τους.

Στην Αθήνα, όπου νοσηλεύεται περίπου το 75–80% των παιδιών που νοσούν στη χώρα μας, εκτός από τη δωρεάν νοσηλεία στα δημόσια ογκολογικά τμήματα, υπάρχει και δυνατότητα δωρεάν φιλοξενίας στις οικογένειες που προέρχονται από την περιφέρεια, σε ξενώνες που διατηρούν η ΦΛΟΓΑ και ο Σύλλογος ΕΛΠΙΔΑ.

Οι ΜΚΟ / ΑΜΚΕ που εκμεταλλεύονται την ευαισθησία όλων μας μπορούν να απομονωθούν από όλους εμάς, αν ο καθένας μας, πριν δώσει ακόμα και 1 ευρώ, φροντίσει να ενημερωθεί σωστά.

Ανατρέχουμε σε πληροφορίες για την ΜΚΟ και τι έργο χρηματοδοτεί συγκεκριμένα.

Στην ιστοσελίδα του κάθε φορέα πρέπει να αναφέρεται το έργο και το οικονομικό κόστος που αυτό συνεπάγεται.

Έχει ανατεθεί ο έλεγχος του φορέα σε ορκωτούς λογιστές και ποιους;

Η ΦΛΟΓΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΜΑΣ ΣΕ ΑΡΙΘΜΟΥΣ

• Η ΦΛΟΓΑ διατηρεί 4 ξενώνες όπου φιλοξενεί ΕΝΤΕΛΩΣ ΔΩΡΕΑΝ 50 παιδιά με τους γονείς τους από την περιφέρεια, για όσο διάστημα πρέπει να παραμείνουν στην Αθήνα για τη θεραπεία τους.
• Χρηματοδοτεί ιατρικό εξοπλισμό στα δύο παιδιατρικά νοσοκομεία της Αθήνας. 1,5 εκατ. ευρώ το 2024 (μαγνητικό τομογράφο, υπέρηχους, ακτινολογικό μηχάνημα, αναισθησιολογικά, λαπαροσκοπικούς πύργους κ.λπ.), ενώ για φέτος έχουμε ήδη δεσμευτεί και έχουμε υπογράψει συμβάσεις αξίας 1 εκατ. ευρώ (φορητός αξονικός στο χειρουργείο του Αγλαΐα Κυριακού, πλοηγό για τη Νευροχειρουργική Κλινική του Αγία Σοφία, θωράκιση του χώρου που θα εγκατασταθεί ο 2ος επιταχυντής στο ακτινοθεραπευτικό του Αγλαΐα Κυριακού).
• Χρηματοδότηση απασχόλησης ιατρικού και παραϊατρικού προσωπικού στα δημόσια ογκολογικά τμήματα της Αθήνας (8 γιατροί, 4 βιολόγοι κ.ά.)
• .Χρηματοδότηση τυποποίησης δειγμάτων μυελού των οστών και καταχώρησή τους στην Παγκόσμια δεξαμενή εθελοντών δοτών μυελού των οστών, σε συνεργασία με το ΚΕΔΜΟΠ – Πανεπιστήμιο Πατρών.
• Διαθέτουμε αυτοκίνητα και νοσηλεύτριες για τη Νοσηλεία στο Σπίτι των παιδιών που κατοικούν στο λεκανοπέδιο της Αττικής, για την κατά το δυνατόν μείωση των καθημερινών επισκέψεων των παιδιών στα νοσοκομεία.
• Η Φλόγα δημοσιεύει ετήσιους ισολογισμούς σύμφωνα με τον Νόμο, προς επαλήθευση όλων των παραπάνω.

Η ΦΛΟΓΑ ΕΛΕΓΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΟΡΚΩΤΩΝ ΛΟΓΙΣΤΩΝ».

Η ανάρτηση της μητέρας του Γιάννη Κορδίλα

Τη δική της δημόσια τοποθέτηση έκανε και η Στέλλα Χανιώτη, μητέρα του Γιάννη Κορδίλα, η οικογένεια του οποίου είχε συγκινήσει το πανελλήνιο όταν απηύθυνε έκκληση για οικονομική βοήθεια, προκειμένου ο τότε 16χρονος Γιάννης να υποβληθεί σε εξειδικευμένη θεραπεία στη Γερμανία. Ο Γιάννης είχε διαγνωστεί σε ηλικία μόλις οκτώ ετών με οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία τύπου Β και, έπειτα από χρόνια θεραπειών και υποτροπών, υποβλήθηκε σε μεταμόσχευση μυελού των οστών. Τον Φεβρουάριο του 2021 η οικογένειά του ανακοίνωσε ότι οι εξετάσεις έδειξαν πως ο μυελός του ήταν πλέον καθαρός. Σήμερα, η μητέρα του παρεμβαίνει δημόσια με αφορμή την υπόθεση της ΜΚΟ, εκφράζοντας τον προβληματισμό και τη λύπη της για την εκμετάλλευση της αγωνίας οικογενειών που δίνουν τη δική τους μάχη.

«Αγαπητοί μας φίλοι,

Είμαι συγκλονισμένη και προβληματισμένη για την υπόθεση της ΜΚΟ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΧΑΡΑΣ, και την εκμετάλλευση του πόνου των οικογενειών που αγωνιούν για τα παιδιά τους.

Λυπάμαι που κοινοποιούσα σε αυτήν την ιερή σελίδα του παιδιού μου μια οργάνωση που φαίνεται μπλεγμένη σε μια τέτοια τραγική υπόθεση.Ας μιλήσει η δικαιοσύνη.

Με εκτίμηση,Μητέρα Γιάννη».

Η αλληλεγγύη δεν μπορεί να στηρίζεται μόνο στην καλή πίστη των δωρητών. Χρειάζεται διαφάνεια, έλεγχος και λογοδοσία, μέχρι το τελευταίο ευρώ. Γιατί η εμπιστοσύνη όσων προσφέρουν δεν είναι ανεξάντλητη και, κυρίως, δεν πρέπει να γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης.

Η αυστηρή θωράκιση της φιλανθρωπίας δεν είναι μια τυπική υποχρέωση. Είναι ο τρόπος να προστατευτούν οι πραγματικές προσπάθειες κοινωνικής προσφοράς, οι άνθρωποι που βοηθούν ανιδιοτελώς και, πάνω απ' όλα, οι οικογένειες που έχουν ανάγκη από στήριξη. Το τελευταίο που χρειάζεται ένας γονιός που αγωνίζεται να σώσει το παιδί του είναι να αναγκαστεί να αποδείξει ότι αξίζει τη βοήθειά μας, επειδή κάποιοι άλλοι πρόδωσαν την εμπιστοσύνη μας.

Γιατί στο τέλος αυτής της ιστορίας δεν βρίσκονται τα εκατομμύρια, τα πολυτελή ταξίδια ή οι τραπεζικοί λογαριασμοί. Βρίσκονται παιδιά που πάλευαν να ζήσουν. Μητέρες που παρακαλούσαν να γίνει το παιδί τους καλά. Οικογένειες που είχαν ανάγκη από βοήθεια και όχι από ανθρώπους που θα εκμεταλλεύονταν την πιο ευάλωτη στιγμή της ζωής τους.

Και αν υπάρχει κάτι που δεν πρέπει να επιτρέψουμε να χαθεί μαζί με αυτά τα χρήματα, είναι η πίστη ότι η ανθρώπινη αλληλεγγύη εξακολουθεί να υπάρχει.

Γιατί τα παιδιά που υποφέρουν δεν έχουν ανάγκη από τη φιλανθρωπία μας για να πλουτίσει κάποιος άλλος. Έχουν ανάγκη από την ανθρωπιά μας για να μπορέσουν να συνεχίσουν να ζουν.