Παγκόσμια Ημέρα για την Πρόληψη της Παιδικής Σεξουαλικής Κακοποίησης: Το μάθημα που σώζει ζωές

Νίκη Παπανικολάου
Παγκόσμια Ημέρα για την Πρόληψη της Παιδικής Σεξουαλικής Κακοποίησης: Το μάθημα που σώζει ζωές

Δεν αρκεί να λες στο παιδί σου «να προσέχεις». Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά της Παιδικής Σεξουαλικής Κακοποίησης, εστιάζουμε στις κουβέντες που θωρακίζουν τα παιδιά μας: πώς θα αναγνωρίζουν ό,τι τα κάνει να νιώθουν άβολα και πώς θα χτίσεις μαζί τους μια σχέση χωρίς μυστικά.

 

Καθημερινά διαβάζουμε ειδήσεις για παιδιά που έπεσαν θύματα σεξουαλικής κακοποίησης. Περιστατικά που συμβαίνουν δίπλα μας, πίσω από κλειστές πόρτες, σε χώρους που θα έπρεπε να είναι ασφαλείς, αλλά και μέσα από μια οθόνη, εκεί όπου πολλές φορές δεν μπορούμε καν να φανταστούμε τι μπορεί να συμβαίνει. Και κάθε φορά, ως γονείς, δεν γίνεται να μη σκεφτούμε: Κι αν συνέβαινε στο δικό μου παιδί; Θα καταλάβαινα κάτι; Θα μου το έλεγε; Θα ήξερα πώς να αντιδράσω;

Είναι από εκείνα τα θέματα που θέλουμε να πιστεύουμε ότι δεν θα αγγίξουν ποτέ τη δική μας οικογένεια. Που δυσκολευόμαστε ακόμη και να συζητήσουμε, γιατί δεν ξέρουμε πώς να βρούμε τις σωστές λέξεις, πώς να εξηγήσουμε τους κινδύνους χωρίς να μεταφέρουμε τον φόβο μας στα παιδιά. Κι όμως, όσο περισσότερο διαβάζουμε και ακούμε όσα συμβαίνουν, τόσο πιο έντονα γίνεται το ερώτημα: Πώς μπορούμε πραγματικά να προστατεύσουμε τα παιδιά ; Και πώς θα τα κάνουμε να νιώθουν ότι, ό,τι κι αν συμβεί, μπορούν να έρθουν σε εμάς, να μιλήσουν και να ζητήσουν βοήθεια;

5 σημάδια ότι το παιδί σου μπορεί να κινδυνεύει online χωρίς να το έχεις καταλάβει

Η 18η Νοεμβρίου, Παγκόσμια Ημέρα για την Πρόληψη και τη Θεραπεία από την Παιδική Σεξουαλική Εκμετάλλευση, Κακοποίηση και Βία, έρχεται κάθε χρόνο να μας υπενθυμίσει ότι η προστασία των παιδιών δεν είναι μόνο υπόθεση των ειδικών ή των αρμόδιων φορέων. Είναι ευθύνη όλων μας. Και τα στοιχεία του 2026 επιβεβαιώνουν ότι η ανάγκη για ενημέρωση, ευαισθητοποίηση και ουσιαστική πρόληψη είναι πιο επιτακτική από ποτέ.

pagosmia-imera-kata-tis-seksoualikis-kakopoiisis-paidion1.jpg

pexels.com/ JIMMY Art

Φέτος, το Συμβούλιο της Ευρώπης στρέφει την προσοχή και σε κάτι που συχνά δεν σκεφτόμαστε: στον τρόπο με τον οποίο τα μέσα ενημέρωσης παρουσιάζουν περιστατικά σεξουαλικής βίας κατά των παιδιών. Γιατί ο τρόπος που μεταφέρουμε μια είδηση, οι λέξεις που επιλέγουμε, οι τίτλοι και οι εικόνες που χρησιμοποιούμε έχουν σημασία. Μπορούν να συμβάλουν στην ενημέρωση και την προστασία, αλλά μπορούν και να εκθέσουν ένα παιδί ή να το τραυματίσουν ξανά. Η ενημέρωση είναι απαραίτητη, πρέπει όμως να γίνεται με υπευθυνότητα, διακριτικότητα και σεβασμό στην αξιοπρέπεια και την ιδιωτικότητα κάθε παιδιού.

Τα νέα στοιχεία του 2026 που προβληματίζουν

Μία από τις πιο σημαντικές έρευνες που δημοσιεύτηκαν φέτος είναι εκείνη της UNICEF με τίτλο «Through Children’s Eyes: How Digital Technologies Enable Child Sexual Abuse». Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της, περίπου 20 εκατομμύρια παιδιά ηλικίας 12 έως 17 ετών σε 21 χώρες βίωσαν τουλάχιστον μία μορφή σεξουαλικής κακοποίησης ή εκμετάλλευσης που διευκολύνθηκε από την ψηφιακή τεχνολογία μέσα σε διάστημα ενός έτους. Με άλλα λόγια, σχεδόν ένα στα πέντε παιδιά που χρησιμοποιούν το διαδίκτυο στις χώρες της έρευνας.

Τα επιμέρους ευρήματα είναι εξίσου ανησυχητικά:

  • Περισσότερα από 15 εκατομμύρια παιδιά εκτέθηκαν σε ανεπιθύμητο σεξουαλικό περιεχόμενο.
  • Περίπου 9 εκατομμύρια πιέστηκαν να συμμετάσχουν σε σεξουαλικές συνομιλίες ή να στείλουν προσωπικές εικόνες.
  • Σε περίπου 4 εκατομμύρια περιπτώσεις, προσωπικές σεξουαλικές εικόνες παιδιών κοινοποιήθηκαν χωρίς τη συγκατάθεσή τους.

Η έρευνα της UNICEF αναδεικνύει, επίσης, ότι η σεξουαλική κακοποίηση που διευκολύνεται από την τεχνολογία δεν προέρχεται απαραίτητα από αγνώστους που προσεγγίζουν παιδιά στο διαδίκτυο. Σε περισσότερες από τις μισές περιπτώσεις, το πρόσωπο που ασκούσε πίεση ή εκμεταλλευόταν το παιδί ήταν ήδη γνωστό του, όπως ένας φίλος, ένας συνομήλικος ή ένα μέλος της οικογένειάς του. Παράλληλα, σχεδόν έξι στα δέκα περιστατικά συνδέονταν με πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης, γεγονός που αναδεικνύει τους κινδύνους που μπορεί να κρύβονται σε ψηφιακούς χώρους που τα παιδιά χρησιμοποιούν καθημερινά.Χρειάζεται, ωστόσο, να διευκρινιστεί ότι τα ευρήματα αφορούν τις 21 χώρες που συμμετείχαν στην έρευνα και δεν αποτελούν παγκόσμια εκτίμηση για το σύνολο των παιδιών.

Από τη Γαλλία & την Πορτογαλία ως την Κρήτη, οι κακοποιήσεις νηπίων δείχνουν μια κοινωνία που νοσεί

pagosmia-imera-kata-tis-seksoualikis-kakopoiisis-paidion2.jpg

pexels.com/ Angélica Goudinho

Γιατί τα παιδιά δεν μιλούν πάντα για όσα τους συμβαίνουν;

Ένα από τα πιο δυνατά ευρήματα της UNICEF αφορά τη σιωπή γύρω από την κακοποίηση. Λιγότερο από το 1% των περιστατικών που καταγράφηκαν στην έρευνα αναφέρθηκε στις αρμόδιες αρχές, ενώ περισσότερα από τέσσερα στα δέκα παιδιά δεν αποκάλυψαν την εμπειρία τους σε κανέναν. Η ντροπή, ο φόβος ότι δεν θα τα πιστέψουν, η ανησυχία ότι θα κατηγορηθούν ή ότι θα προκαλέσουν προβλήματα στην οικογένειά τους μπορούν να κάνουν τα παιδιά να κρατήσουν όσα συνέβησαν μέσα τους. Κάποιες φορές, μάλιστα, δεν είναι σε θέση να αναγνωρίσουν ότι αυτό που βιώνουν αποτελεί κακοποίηση. Μπορεί να νιώθουν μπερδεμένα, να έχουν απειληθεί ή να έχουν πειστεί ότι πρέπει να κρατήσουν κάτι μυστικό.

Γι’ αυτό έχει σημασία να μη θεωρείς δεδομένο ότι το παιδί θα σου μιλήσει αμέσως, ακόμη κι αν έχετε μια στενή σχέση. Χρειάζεται να γνωρίζει από πριν ότι μπορεί να ζητήσει βοήθεια χωρίς να φοβάται την αντίδρασή σου.

Καμπάνια της Ε.Ε. για τη βελτίωση των μηχανισμών προστασίας παιδιών από τη σεξουαλική κακοποίηση

Πώς μπορούμε να μιλήσουμε στα παιδιά για τα προσωπικά τους όρια;

Δεν είναι πάντα εύκολο να ανοίξει μια τέτοια συζήτηση μέσα στην οικογένεια. Πολλοί γονείς μπορεί να αναρωτιούνται πώς να μιλήσουν στα παιδιά τους για την ασφάλεια και τους κινδύνους, χωρίς να τα φοβίσουν ή να τους μεταφέρουν το δικό τους άγχος. Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένα βασικά μηνύματα που αξίζει να έχουν ακούσει τα παιδιά από τους ανθρώπους που εμπιστεύονται:

Το σώμα τους τούς ανήκει. Η σύγχρονη παιδοψυχολογία το 2026 καταρρίπτει τις παλιές συμβουλές.Μαθαίνουμε στα παιδιά να ορίζουν τα όρια του σώματός τους («Το σώμα σου ανήκει σε σένα», «Δεν χρειάζεται να φιλήσεις κανέναν αν δεν θέλεις, ούτε καν τη θεία»).

Δεν είναι όλα τα μυστικά ίδια. Άλλο μια ευχάριστη έκπληξη που θα αποκαλυφθεί σύντομα και άλλο ένα μυστικό που προκαλεί φόβο, στενοχώρια ή αμηχανία. Είναι σημαντικό τα παιδιά να γνωρίζουν ότι μπορούν να μιλήσουν για οτιδήποτε τα προβληματίζει.

https://www.instagram.com/p/Df3ORsair28/

Μπορούν να μιλήσουν στους γονείς τους χωρίς να φοβούνται. Ακόμη κι αν έχουν κάνει κάτι που γνωρίζουν ότι δεν επιτρέπεται, χρειάζεται να αισθάνονται ότι μπορούν να ζητήσουν βοήθεια χωρίς να φοβούνται την τιμωρία ή την επίπληξη.

Η ασφάλεια αφορά και τον ψηφιακό κόσμο. Τα προσωπικά δεδομένα, οι φωτογραφίες, τα μηνύματα και οι συνομιλίες σε εφαρμογές ή online παιχνίδια είναι επίσης μέρος της καθημερινότητας των παιδιών. Χρειάζεται να γνωρίζουν ότι μπορούν να απομακρυνθούν από μια συνομιλία που τα κάνει να αισθάνονται άβολα και να απευθυνθούν σε έναν ενήλικα που εμπιστεύονται.

Δεν φταίνε αν κάποιος παραβιάσει τα όριά τους. Ένα παιδί δεν ευθύνεται επειδή απάντησε σε ένα μήνυμα, επειδή εμπιστεύτηκε κάποιον ή επειδή δεν κατάφερε να αντιδράσει σε μια δύσκολη στιγμή. Η ευθύνη ανήκει πάντα σε εκείνον που ασκεί την κακοποίηση.

pagosmia-imera-kata-tis-seksoualikis-kakopoiisis-paidion3.jpg

pexels.com/ ClickerHappy

Το μάθημα ζωής που χρειάζεται να θυμάται κάθε παιδί

Όλα αυτά τα μικρά, καθημερινά μαθήματα οδηγούν σε ένα πολύ σημαντικό μήνυμα που κάθε παιδί χρειάζεται να μεγαλώνει γνωρίζοντας: «Το σώμα σου σου ανήκει. Έχεις δικαίωμα να λες «όχι» όταν κάτι σε κάνει να νιώθεις άβολα και κανείς δεν έχει το δικαίωμα να παραβιάζει τα όριά σου. Και, ό,τι κι αν συμβεί, μπορείς πάντα να μου μιλήσεις. Θα σε ακούσω, θα σε πιστέψω και θα σε βοηθήσω. Δεν φταις ποτέ εσύ.»

Αυτό είναι ίσως το πιο ουσιαστικό μάθημα αυτοπροστασίας που μπορούμε να δώσουμε στα παιδιά μας. Όχι για να μεγαλώνουν φοβισμένα και καχύποπτα, αλλά για να γνωρίζουν την αξία τους, να εμπιστεύονται το ένστικτό τους και να ξέρουν ότι δεν χρειάζεται να αντιμετωπίσουν μόνα τους τίποτα που τα φοβίζει ή τα πληγώνει.

Αν το παιδί σου αποκαλύψει κάτι, πώς μπορείς να το στηρίξεις;

Η διαχείριση μιας τέτοιας αποκάλυψης είναι ιδιαίτερα δύσκολη για κάθε γονιό. Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές των οργανισμών παιδικής προστασίας, η πρώτη αντίδραση του ενήλικα έχει μεγάλη σημασία. Η ψυχραιμία, η προσεκτική ακρόαση και η διαβεβαίωση ότι το παιδί δεν φέρει καμία ευθύνη είναι βασικά στοιχεία υποστήριξης.

Είναι σημαντικό να αποφευχθούν οι επίμονες ερωτήσεις και η προσπάθεια να διερευνηθεί το περιστατικό από τον ίδιο τον γονιό. Αντίθετα, το παιδί χρειάζεται να γνωρίζει ότι έγινε πιστευτό και ότι θα αναζητηθεί βοήθεια από τους κατάλληλους επαγγελματίες. Επίσης, δεν είναι σωστό να του υποσχεθείς ότι θα κρατήσεις όσα σου είπε μυστικά. Μπορείς να του εξηγήσεις ότι θα απευθυνθείς σε ανθρώπους που γνωρίζουν πώς να το προστατεύσουν.

Για καθοδήγηση και υποστήριξη, οι γονείς μπορούν να απευθυνθούν σε ειδικούς και αρμόδιες υπηρεσίες προστασίας παιδιών. Στην Ελλάδα, μέσα από τις Γραμμές Υποστήριξης και Βοήθειας, το Chat1056, το Cyber Tipline Hellas, τις επιτόπιες παρεμβάσεις, τις εξειδικευμένες υπηρεσίες ψυχολογικής και κοινωνικής υποστήριξης, καθώς και τις δράσεις ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης, ο Οργανισμός ανταποκρίνεται στις ανάγκες των παιδιών και των οικογενειών τους.

Η πρόληψη της παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης δεν εξαντλείται σε μία συζήτηση στο σπίτι ούτε σε μία ημέρα ενημέρωσης. Απαιτεί συνεχή ενημέρωση, ανοιχτή επικοινωνία, ασφαλή σχολεία και ψηφιακά περιβάλλοντα, αλλά και ενήλικες που είναι πρόθυμοι να ακούσουν και να αναζητήσουν βοήθεια όταν χρειάζεται.

Κι αυτό είναι το σημαντικότερο μήνυμα που χρειάζεται να κρατήσουμε: ένα παιδί δεν χρειάζεται να γνωρίζει όλες τις απαντήσεις για να προστατευτεί. Χρειάζεται να ξέρει ότι, αν κάτι το φοβίσει ή το πληγώσει, υπάρχει ένας ενήλικας στον οποίο μπορεί να μιλήσει, που θα το ακούσει, θα το πιστέψει και θα αναζητήσει βοήθεια.

Τα στοιχεία του Οργανισμού «Το Χαμόγελο του Παιδιού» από 1/1/2026 έως 31/10/2026

Με στόχο την ευαισθητοποίηση, την ενημέρωση των πολιτών για το φαινόμενο της σεξουαλικής κακοποίησης των παιδιών, «Το Χαμόγελο του Παιδιού» για 10η συνεχή χρονιά υλοποιεί την εκστρατεία «Μένει Μυστικό» πανελλαδικά, η οποία τελεί υπό την αιγίδα της Α.Ε. του Προέδρου της Δημοκρατίας.

164.669 κλήσεις καταγράφηκαν συνολικά στις 6 Γραμμές Υποστήριξης και Βοήθειας του Οργανισμού6.830 μηνύματα ελήφθησαν μέσω του Chat10564.420 άτομα έλαβαν συμβουλευτική υποστήριξη, εκ των οποίων 2.145 ήταν παιδιά, ποσοστό 48%

Ειδικότερα σε θέματα βίας, κακοποίησης, εκμετάλλευσης, παραμέλησης:

225 άτομα έλαβαν συμβουλευτική υποστήριξη για θέματα βίας και κακοποίησης

511 παιδιά υποστηρίχθηκαν για περιστατικά βίας και κακοποίησης, εκ των οποίων:

  • 454 παιδιά για οικονομική εκμετάλλευση (trafficking)
  • 17 παιδιά για σωματική κακοποίηση
  • 2 παιδιά για ψυχολογική κακοποίηση
  • 38 παιδιά για σεξουαλική κακοποίηση

125 παιδιά υποστηρίχθηκαν για περιστατικά διαδικτυακής βίας και κακοποίησης, με τις περιπτώσεις να αφορούν:

  • 12 παιδιά για διαδικτυακή βία
  • 65 παιδιά που αντιμετώπισαν ηλεκτρονικό σεξουαλικό εκβιασμό (sextortion)
  • 18 παιδιά που έλαβαν ηλεκτρονικά μηνύματα σεξουαλικού περιεχομένου (sexting)
  • 3 παιδιά που αντιμετώπισαν ηλεκτρονικό ψάρεμα (phishing)
  • 27 παιδιά που ήρθαν αντιμέτωπα με ηλεκτρονική αποπλάνηση (grooming)

μέσω της Εθνικής Γραμμής για τα Παιδιά SOS1056, πραγματοποιήθηκαν 1.319 αναφορές που αφορούσαν 2.415 παιδιά, εκ των οποίων 31 περιπτώσεις αφορούσαν σεξουαλική κακοποίηση.

μέσω του Cyber Tipline Hellas καταγράφηκαν 689 αναφορές που αφορούσαν 770 παιδιά, εκ των οποίων 27 περιπτώσεις αφορούσαν σεξουαλική κακοποίηση.

πραγματοποιήθηκαν 111 επιτόπιες παρεμβάσεις για 182 παιδιά που βρίσκονταν σε άμεσο κίνδυνο.

το Ψυχοθεραπευτικό Κέντρο Ημέρας «Το Σπίτι του Παιδιού» παρείχε εξειδικευμένες υπηρεσίες σε 185 παιδιά.

Στο πλαίσιο διαδραστικών παρεμβάσεων για θέματα βίας, κακοποίησης και παραμέλησης παιδιών, ενημερώθηκαν και ευαισθητοποιήθηκαν:

  • 4.653 μαθητές και μαθήτριες
  • 469 γονείς και κηδεμόνες
  • 583 εκπαιδευτικοί
  • 2.598 επαγγελματίες

Τι πιστεύει η ελληνική κοινωνία για τη βία προς τα παιδιά; Τα ευρήματα της πανελλαδικής έρευνας Focus Bari

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα ευρήματα της πανελλαδικής έρευνας της Focus Bari, που πραγματοποιήθηκε για «Το Χαμόγελο του Παιδιού» τον Νοέμβριο του 2026, με τίτλο «Τα Παιδιά στο Επίκεντρο: Οικογένεια | Τεχνητή Νοημοσύνη | Βία».

Τα ευρήματα αναδεικνύουν μια σημαντική αντίφαση: ενώ η συντριπτική πλειονότητα αναγνωρίζει τις διαφορετικές μορφές βίας και παραμέλησης, ένα σημαντικό ποσοστό εξακολουθεί να διστάζει να παρέμβει ή να εμπιστευτεί ότι η αναζήτηση βοήθειας θα οδηγήσει σε ουσιαστική προστασία του παιδιού.

Σχετικά με την αναγνώριση της βίας και της παραμέλησης

Το 89% συμφωνεί ότι ένα παιδί που βλέπει τους γονείς του να ασκούν βία μεταξύ τους είναι και το ίδιο θύμα βίας.Το 88% θεωρεί ότι ένα παιδί που έχει όλα όσα χρειάζεται σε υλικό επίπεδο, αλλά δεν λαμβάνει την προσοχή των γονιών του, είναι παραμελημένο.Το 81% αναγνωρίζει ότι οι προσβολές ενός γονιού προς το παιδί του, όπως «είσαι χαζός» ή «δεν είσαι για τίποτα», αποτελούν μορφή βίας.Ωστόσο, το 21% εξακολουθεί να θεωρεί ότι κάποιες φορές μια ξυλιά είναι ο μόνος τρόπος για να καταλάβει ένα παιδί.

Σχετικά με την πρόθεση αναζήτησης βοήθειας και την εμπιστοσύνη στους αρμόδιους φορείς:

Το 78% δηλώνει ότι, εάν υποψιαζόταν πως ένα παιδί στο περιβάλλον του είναι θύμα κακοποίησης, θα ζητούσε καθοδήγηση από αρμόδιο φορέα, ακόμη κι αν δεν ήταν βέβαιο για το τι ακριβώς συμβαίνει.Το 61% δηλώνει ότι γνωρίζει πού να απευθυνθεί για να ζητήσει καθοδήγηση, εάν υποψιαζόταν ότι ένα παιδί υφίσταται βία.Το 48%, ωστόσο, δεν πιστεύει ότι οι αρμόδιοι φορείς θα προχωρούσαν σε ουσιαστική παρέμβαση, ακόμη κι αν ζητούσε βοήθεια.Το 31% θεωρεί ότι ο τρόπος με τον οποίο μια άλλη οικογένεια μεγαλώνει τα παιδιά της δεν αποτελεί δική του υπόθεση.Το 27% δηλώνει ότι θα δίσταζε να ζητήσει βοήθεια, εάν υποψιαζόταν ότι ένα παιδί κακοποιείται αλλά δεν ήταν βέβαιο, από φόβο μήπως κατηγορήσει άδικα κάποιον.

Σεξουαλική κακοποίηση παιδιών: Ανησυχητική αύξηση των περιστατικών και της διαδικτυακής εκμετάλλευσης διεθνώς – Ωστόσο τα στοιχεία του Οργανισμού «Το Χαμόγελο του Παιδιού», καταδεικνύουν ότι δεν καταγγέλλεται, παραμένοντας μυστικό πίσω από κλειστές πόρτες

Τα διεθνή δεδομένα επιβεβαιώνουν ότι η σεξουαλική κακοποίηση και εκμετάλλευση παιδιών, ιδιαίτερα μέσω του διαδικτύου, αποτελεί ένα διαρκώς διογκούμενο πρόβλημα, που απαιτεί συντονισμένη και αποτελεσματική αντιμετώπιση. Η Τεχνητή Νοημοσύνη δημιουργεί πρόσθετες προκλήσεις για τον εντοπισμό και την αντιμετώπιση του παράνομου υλικού και την προστασία των παιδιών.

Στην Ελλάδα, σύμφωνα με τα στοιχεία του Εθνικού Κέντρου για τα Εξαφανισμένα και τα Θύματα Εκμετάλλευσης Παιδιών (National Center for Missing and Exploited Children – NCMEC), μέσω του CyberTipline:

Το 2025 εστάλησαν προς διερεύνηση στις αρμόδιες ελληνικές Αρχές 16.000 αναφορές για διακίνηση οπτικού ή ψηφιακού υλικού που απεικονίζει τη σεξουαλική κακοποίηση και εκμετάλλευση ανηλίκων.Το 2024 είχαν καταγραφεί αντίστοιχα 15.000 αναφορές

Σε διεθνές επίπεδο, τα στοιχεία των οργανισμών που δραστηριοποιούνται στην καταπολέμηση της διαδικτυακής σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών είναι εξίσου ανησυχητικά:

Σύμφωνα με την Ετήσια Έκθεση του INHOPE για το 2025:

Εντοπίστηκαν περισσότερες από 4 εκατομμύρια ύποπτες ηλεκτρονικές καταχωρήσεις υλικού σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών, σημειώνοντας αύξηση άνω του 450% σε σύγκριση με το 2024.Τα παιδιά ηλικίας 3 έως 13 ετών εξακολούθησαν να αποτελούν τη συντριπτική πλειονότητα των θυμάτων που απεικονίζονταν στο συγκεκριμένο υλικό, σε ποσοστό 91%.

Σύμφωνα με την Ετήσια Έκθεση του Internet Watch Foundation (IWF) για το 2025:

Καταγράφηκε αύξηση 29% στη σοβαρότερη μορφή κακοποίησης που εντοπίστηκε σε βίντεο σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών, σε σύγκριση με το 2024.Εντοπίστηκαν 3.443 βίντεο σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών που δημιουργήθηκαν με τη χρήση Τεχνητής Νοημοσύνης, έναντι μόλις 13 το 2024, δηλαδή περισσότερα από 260 φορές.Η Ευρωπαϊκή Ένωση φιλοξένησε το 63% των URL με περιεχόμενο σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών που εντοπίστηκαν παγκοσμίως.

Αυτοκτονικότητα και αυτοτραυματισμός: Μια ακόμη διάσταση της ευαλωτότητας των παιδιών και των εφήβων

«Το Χαμόγελο του Παιδιού» για το διάστημα 1/1/2026 έως 31/10/2026 κατέγραψε 882 περιστατικά αυτοκτονικότητας και μη αυτοκτονικής αυτοτραυματικής συμπεριφοράς, μέσω των Γραμμών Υποστήριξης και Βοήθειας, της εφαρμογής Chat1056, ηλεκτρονικής αλληλογραφίας ή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.

  • τα 578 περιστατικά αφορούσαν σε αυτοκτονικότητατα 304 περιστατικά αφορούσαν σε μη αυτοκτονική αυτοτραυματική συμπεριφορά
  • το 72% των περιστατικών αφορούσε εφήβους ηλικίας 13 έως 18 ετών, εκ των οποίων το 96% ήταν κορίτσια.

Για τον εντοπισμό και την προστασία των παιδιών και εφήβων που βρίσκονταν σε κίνδυνο, ο Οργανισμός, συχνά έχοντας στη διάθεσή του ελάχιστα στοιχεία, ζήτησε τη συνδρομή των αρμόδιων Αρχών: Σε 499 περιπτώσεις ζητήθηκε η συνδρομή της Διεύθυνσης Δίωξης Κυβερνοεγκλήματος της Ελληνικής ΑστυνομίαςΣε 25 περιπτώσεις ζητήθηκε η συνδρομή άλλων αρμόδιων Αρχών και φορέων, όπως η Άμεση Δράση, οι Αστυνομικές Διευθύνσεις και το ΕΚΑΒΣε 69 περιπτώσεις απαιτήθηκε κατεπείγουσα κινητοποίηση για τη διαχείριση άμεσης κρίσης, λόγω σοβαρότατων ενδείξεων κινδύνου για τη ζωή, απόπειρας αυτοκτονίας ή αυτοτραυματισμού κατά τη διάρκεια της επικοινωνίας με το επιστημονικό προσωπικό του Οργανισμού.

DPG Network
© 2012-2026 Queen.gr - All rights reserved