Αν θέλεις να μεγαλώσεις τα παιδιά με λιγότερη πίεση & περισσότερη σύνδεση, πες αντίο σε 9 συνήθειες

Νίκη Παπανικολάου
Αν θέλεις να μεγαλώσεις τα παιδιά με λιγότερη πίεση & περισσότερη σύνδεση, πες αντίο σε 9 συνήθειες

Από το να μπαίνεις στη μέση πριν καν προλάβει να προσπαθήσει μέχρι να συγκρίνεις το παιδί σου με συνομιλήκους του υπάρχουν εννέα καθημερινές συνήθειες στη γονεϊκότητα που αξίζει να ξανασκεφτείς.

Η καθημερινότητα με τα παιδιά έχει συχνά περισσότερη πίεση απ' όση θα ήθελες. Βιάζεσαι το πρωί, προσπαθείς να προλάβεις τις υποχρεώσεις σου, εκνευρίζεσαι όταν τα αδέλφια τσακώνονται και, κάποιες φορές, πιάνεις τον εαυτό σου να συγκρίνει συμπεριφορές ή να δίνει συμβουλές την ώρα που το παιδί σου δεν είναι ακόμη έτοιμο να τις ακούσει.

Δεν είναι απαραίτητα μεγάλες στιγμές ή σοβαρά λάθη. Είναι μικρές, επαναλαμβανόμενες συνήθειες που μπορεί να υιοθετείς χωρίς να το καταλαβαίνεις, απλώς επειδή θέλεις να κάνεις το καλύτερο για το παιδί σου. Το ζητούμενο, όμως, δεν είναι να ακολουθείς μια συγκεκριμένη συνταγή ανατροφής. Είναι να δημιουργήσεις μια σχέση με περισσότερη εμπιστοσύνη, επικοινωνία και συναισθηματική ασφάλεια, χωρίς να μετατρέπεις κάθε στιγμή σε μια ευκαιρία για διόρθωση ή μάθημα.

8 συμπεριφορές νηπίων που μοιάζουν με ανυπακοή αλλά δείχνουν ότι είναι πιο έξυπνα απ’ όσο νομίζεις

Σύμφωνα με τις κατευθύνσεις της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής (American Academy of Pediatrics) και τις επιστημονικές προσεγγίσεις για την παιδική ανάπτυξη, ο τρόπος με τον οποίο επικοινωνείς με το παιδί σου, θέτεις όρια και ανταποκρίνεσαι στα συναισθήματά του έχει ουσιαστική σημασία.

Ακολουθούν εννέα καθημερινές συνήθειες που αξίζει να ξανασκεφτείς, αλλά και μερικές εναλλακτικές που μπορείς να δοκιμάσεις.

paidia-kai-sinitheies1.jpg

pexels.com/ Yan Krukau

Να επεμβαίνεις πριν προλάβει να προσπαθήσει μόνο του

Είναι πρωί, βιάζεσαι να φύγετε και το παιδί σου δυσκολεύεται να κουμπώσει το μπουφάν του. Πριν καν προλάβει να προσπαθήσει ξανά, αναλαμβάνεις εσύ. Το ίδιο μπορεί να συμβαίνει με ένα παζλ, μια δύσκολη άσκηση ή ακόμη και με ένα μήνυμα που πρέπει να σταλεί στο σχολείο. Είναι απολύτως κατανοητό. Όταν ο χρόνος πιέζει, θέλεις απλώς να τελειώνεις με τις εκκρεμότητες. Ωστόσο, όταν αναλαμβάνεις διαρκώς εσύ κάθε δυσκολία, το παιδί χάνει ευκαιρίες να δοκιμάσει, να επιμείνει και να ανακαλύψει μόνο του λύσεις. Την επόμενη φορά, δοκίμασε να του δώσεις μια επιλογή. Μπορείς, για παράδειγμα, να κρατήσεις το ένα μέρος του φερμουάρ και να το αφήσεις να κάνει την υπόλοιπη προσπάθεια. Αυτό, φυσικά, δεν σημαίνει ότι πρέπει να μένεις πάντα πίσω. Όταν υπάρχει θέμα ασφάλειας, εκφοβισμού ή μια δυσκολία που ξεπερνά τις δυνατότητες του παιδιού, η δική σου παρέμβαση είναι απαραίτητη. Το να χρειάζεται βοήθεια δεν σημαίνει ότι αποτυγχάνει.

Να συγκρίνεις το παιδί σου με τα αδέλφια του ή με άλλα παιδιά

Πόσες φορές δεν σου έχει ξεφύγει αυθόρμητα : «Ο αδελφός σου δεν έκανε ποτέ τόση φασαρία» ή «Η φίλη σου έχει ήδη μάθει να το κάνει μόνη της». Φράσεις που μπορεί να ειπωθούν σε μια δύσκολη στιγμή, χωρίς απαραίτητα να έχεις πρόθεση να πληγώσεις το παιδί σου. Συχνά, οι συγκρίσεις γίνονται με την ελπίδα ότι θα λειτουργήσουν ως κίνητρο. Στην πραγματικότητα, όμως, μπορεί να κάνουν το παιδί να αισθανθεί ότι αξιολογείται διαρκώς σε σχέση με κάποιον άλλον και όχι με βάση τη δική του προσωπικότητα και τις δικές του δυνατότητες.

10 καθημερινές συμπεριφορές που κάνουν τους ανθρώπους γύρω σου να μη σε σέβονται

Να χαρακτηρίζεις το παιδί αντί να σχολιάζεις τη συμπεριφορά του

Υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο «Άφησες πάλι το δωμάτιό σου ακατάστατο» και στο «Είσαι τεμπέλης». Στην πρώτη περίπτωση περιγράφεις κάτι συγκεκριμένο που μπορεί να διορθωθεί. Στη δεύτερη αποδίδεις στο παιδί έναν χαρακτηρισμό που μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο βλέπει τον εαυτό του. Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής επισημαίνει ότι οι γονείς καλό είναι να αποφεύγουν πρακτικές πειθαρχίας που προκαλούν ντροπή ή ταπείνωση, ακόμη και όταν αυτές εκφράζονται λεκτικά. Αντίθετα, προτείνει τη θέσπιση σαφών ορίων, την ανακατεύθυνση της συμπεριφοράς και την εξήγηση των προσδοκιών.

Να γεμίζεις κάθε ημέρα της εβδομάδας με δραστηριότητες

Ξένες γλώσσες, αθλητισμός, μουσική, χορός, ιδιαίτερα μαθήματα. Μερικές φορές το εβδομαδιαίο πρόγραμμα ενός παιδιού μοιάζει περισσότερο με πρόγραμμα ενηλίκου.Φυσικά, ένα γεμάτο πρόγραμμα δεν είναι απαραίτητα κακό. Μπορεί να εξυπηρετεί πρακτικές ανάγκες της οικογένειας ή να περιλαμβάνει δραστηριότητες που το ίδιο το παιδί αγαπά. Αξίζει, όμως, να αναρωτηθείς αν έχει πραγματικά χρόνο να ξεκουραστεί, να παίξει και απλώς να μην κάνει τίποτα. Ρώτησέ το: «Ποια δραστηριότητα περιμένεις περισσότερο μέσα στην εβδομάδα; Υπάρχει κάποια ημέρα που νιώθεις ότι βιάζεσαι πολύ;».Οι απαντήσεις του μπορεί να σε εκπλήξουν. Η AAP έχει αναδείξει, μέσα από την επιστημονική της έκθεση για τη σημασία του παιχνιδιού, τον ρόλο που έχει το ελεύθερο, μη δομημένο παιχνίδι στην ανάπτυξη των παιδιών, αλλά και στη σχέση τους με τους γονείς. Δεν χρειάζεται, λοιπόν, κάθε ώρα της ημέρας να έχει έναν συγκεκριμένο στόχο ή ένα οργανωμένο αποτέλεσμα.

paidi-kai-goneis.jpg

7 συμπεριφορές που εμφανίζονται στους ενήλικες που μεγάλωσαν με περιορισμένη οικονομικά δυνατότητα

Να θεωρείς ότι πρέπει να διαχειρίζεσαι την εξάντλησή σου εντελώς μόνος σου

Η δουλειά, οι οικονομικές υποχρεώσεις, οι οικογενειακές ανάγκες και η καθημερινή φροντίδα των παιδιών μπορούν να σε εξαντλήσουν. Και κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά, μπορεί να αισθάνεσαι ότι πρέπει να τα καταφέρνεις όλα χωρίς να ζητάς βοήθεια. Όμως, το να χρειάζεσαι υποστήριξη δεν αποτελεί αποτυχία στη γονεϊκότητα. Το Harvard Center on the Developing Child αναφέρεται στη σημασία της μείωσης των πηγών στρες στην καθημερινότητα των παιδιών και των οικογενειών τους. Μάλιστα, αναδεικνύει ότι η υποστήριξη των γονιών και η αποφόρτιση από τις καθημερινές πιέσεις μπορούν να συμβάλουν σε καλύτερες συνθήκες ανάπτυξης για τα παιδιά. Αν υπάρχει κάποιος που μπορεί να σε βοηθήσει, δοκίμασε να ζητήσεις κάτι συγκεκριμένο. Να αναλάβει κάποιος άλλος το βραδινό μπάνιο, την παραλαβή από το σχολείο ή την προετοιμασία του φαγητού. Δεν χρειάζεται να περιμένεις να φτάσεις στα όριά σου για να ζητήσεις βοήθεια.

Να συνδέεις την αποδοχή σου με τις επιδόσεις του παιδιού

Ένας κακός βαθμός σε διαγώνισμα, μια ήττα σε έναν αγώνα ή μια αποτυχία σε μια δραστηριότητα συνήθως μας απογοητεύει γι΄ αυτό και η πρώτη αντίδρασή μας είναι να το ρωτήσουμε τι δεν πήγε καλά ή γιατί δεν προσπάθησε περισσότερο. Ωστόσο, όπως επισημαίνουν οι ειδικοί, ο τρόπος με τον οποίο οι γονείς σχολιάζουν μια τέτοια εμπειρία έχει σημασία. Ένα παιδί μπορεί να εκλάβει την απογοήτευση των γονιών του ως ένδειξη ότι δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες τους. Μια συζήτηση που ξεκινά με ερωτήσεις για το τι το δυσκόλεψε ή τι θα ήθελε να κάνει διαφορετικά την επόμενη φορά μπορεί να είναι πιο εποικοδομητική από μια σειρά παρατηρήσεων. Στόχος δεν είναι κάθε φορά να βρίσκουμε τι έκανε λάθος το παιδί, αλλά να υπάρχει χώρος να μιλήσει για την εμπειρία του, να αναγνωρίσει τι θα μπορούσε να βελτιώσει και να καταλάβει ότι μια αποτυχία δεν καθορίζει την αξία ή τις δυνατότητές του.

Να προσπαθείς να δώσεις λύσεις την ώρα που το παιδί είναι αναστατωμένο

Είσαι στη παιδική χαρά και όταν έρχεται η ώρα να φύγετε, το παιδί σου βάζει τα κλάματα, αρνείται να αποχωρήσει και εσύ προσπαθείς να του εξηγήσεις ήρεμα πως πρέπει να επιστρέψετε στο σπίτι. Σου θυμίζει κάτι; Παρά την ψυχραιμία και τα επιχειρήματα, η κατάληξη συνήθως είναι γνωστή: κλαίει και οδύρεται γιατί θέλει να παίξει. Τι λένε οι ψυχολόγοι; Όταν τα συναισθήματα είναι έντονα, η προσπάθεια να δώσεις αμέσως εξηγήσεις ή να βρεις λύσεις συχνά δεν βοηθά. Πρώτα χρειάζεται να νιώσει ότι καταλαβαίνεις πώς αισθάνεται και αφού ηρεμήσει μπορείτε να συζητήσετε πότε θα επιστρέψετε στην παιδική χαρά ή πώς θα οργανώσετε καλύτερα την επόμενη επίσκεψη. Δεν χρειάζεται κάθε συναίσθημα να διορθωθεί αμέσως. Μερικές φορές το παιδί χρειάζεται απλώς να αισθανθεί ότι είσαι δίπλα του. Τώρα, το αν πετυχαίνει πάντα αυτή η τακτική, είναι μια άλλη συζήτηση.

paidi-kai-entaseis.jpg

pexels.com/ Arina Krasnikova

Συμπεριφορές που μπορούμε να υιοθετήσουμε και να μεταδώσουμε στα παιδιά

Να μετατρέπεις κάθε ζωγραφιά ή παιχνίδι σε μάθημα

Το παιδίσού δείχνει μια ζωγραφιά και εσύ σπεύδεις να του εξηγήσεις ότι ο ουρανός δεν είναι πράσινος. Ή προσπαθεί να φτιάξει έναν πύργο και του προτείνεις έναν καλύτερο τρόπο, πριν καν ολοκληρώσει την προσπάθειά του. Ναι, θέλεις να το βοηθήσεις να μάθει και να εξελιχθεί. Ωστόσο, όπως εξηγούν οι ειδικοί, δεν χρειάζεται κάθε δημιουργική δραστηριότητα να μετατρέπεται σε μάθημα ή αξιολόγηση. Μερικές φορές το παιχνίδι είναι απλώς παιχνίδι. Και αυτό είναι αρκετό.

Να μην επιστρέφεις για να διορθώσεις τα δικά σου λάθη

Θα υπάρξουν στιγμές που θα φωνάξεις, θα κάνεις μια άδικη σύγκριση ή θα πεις κάτι που αργότερα θα μετανιώσεις. Η γονεϊκότητα δεν σημαίνει ότι δεν κάνεις λάθη. Σημαίνει, όμως, ότι μπορείς να αναγνωρίσεις όταν κάτι δεν πήγε καλά και να προσπαθήσεις να το διορθώσεις. Κοινώς να αναγνωρίσεις το λάθος σου και να προσπαθήσεις την επόμενη φορά να αντιδράσεις διαφορετικά.

Δεν χρειάζεται να αλλάξεις και τις εννέα συνήθειες από τη μία ημέρα στην άλλη. Ούτε να αισθανθείς ενοχές επειδή αναγνώρισες τον εαυτό σου σε κάποιες από αυτές. Διάλεξε μία επαναλαμβανόμενη στιγμή της καθημερινότητάς σας. Μπορεί να είναι η ώρα του διαβάσματος, η πρωινή προετοιμασία για το σχολείο ή η στιγμή που ζητάς από το παιδί σου να μαζέψει τα παιχνίδια του. Σκέψου πώς θα μπορούσες να αντιδράσεις διαφορετικά και δοκίμασε μια μικρή αλλαγή. Αν επιστρέψεις στην παλιά σου συνήθεια, μην το δεις ως αποτυχία. Αναγνώρισέ το και προσπάθησε ξανά την επόμενη φορά.

Γιατί, τελικά, η ουσία δεν είναι να μεγαλώσεις ένα παιδί που δεν κάνει λάθη, δεν θυμώνει και δεν δυσκολεύεται ποτέ. Είναι να μεγαλώσεις ένα παιδί που αισθάνεται ότι μπορεί να είναι ο εαυτός του, να εκφράζει τα συναισθήματά του, να δοκιμάζει, να αποτυγχάνει και να ξαναπροσπαθεί, γνωρίζοντας ότι έχει δίπλα του έναν γονιό που το ακούει και το στηρίζει.

DPG Network
© 2012-2026 Queen.gr - All rights reserved