Η συγκλονιστική αφιέρωση της ποδοσφαιρίστριας Γρηγορίας Πούλιου στον αδερφό της μας θύμισε την ουσία
Η Γρηγορία Πούλιου βραβεύτηκε ως η Καλύτερη Ελληνίδα Ποδοσφαιρίστρια και επέλεξε να αφιερώσει την επιτυχία της, στον αδερφό της που δίνει μάχη για τη ζωή του.
Ο αθλητισμός δεν είναι μόνο οι νίκες, τα κύπελλα, οι στατιστικές και οι στιγμές θριάμβου. Είναι πάνω απ’ όλα ένα ανοιχτό παράθυρο στην ίδια τη ζωή - με τις χαρές, τις δυσκολίες, τις θυσίες και τις αναπόφευκτες απουσίες. Η δήλωση της Γρηγορίας Πούλιου στα βραβεία ΠΣΑΑΠ είναι από εκείνες τις στιγμές που υπενθυμίζουν σε όλους τι σημαίνει πραγματικός αθλητισμός. Σε μια γιορτινή βραδιά επιβράβευσης, η αθλήτρια του Παναθηναΐκού που αναδείχθηκε Καλύτερη Ελληνίδα Ποδοσφαιρίστρια της χρονιάς, επέλεξε να αφαιρέσει τα «φώτα» από την ατομική της δόξα και να τα στρέψει στον αδερφό της, ο οποίος δίνει μάχη για τη ζωή του μετά από τροχαίο ατύχημα που είχε.
Χρειαζόμαστε περισσότερους ανθρώπους σαν τον Τάσο Χατζηγιοβάνη γιατί το καλό πρέπει πάντα να νικά
«Θα ήθελα να αφιερώσω αυτό το βραβείο στον αδερφό μου»
Όπως ανέφερε η Γρηγορία, ο αδερφός της, ο Φώτης που αυτή τη στιγμή νοσηλεύεται, ήταν ο άνθρωπος που δεν ήταν απλά έμπνευση για εκείνη, αλλά ο πρώτος της «συμπαίκτης» και στη ζωή και το ποδόσφαιρο.
«Θα ήθελα να αφιερώσω αυτό το βραβείο, χωρίς να ρίξω το mood της βραδιάς, στον αδελφό μου, τον Φώτη, που δίνει μια μάχη για τη ζωή του και να του ζητήσω συγγνώμη που δεν είμαι δίπλα του, αλλά του το αφιερώνω γιατί μαζί του έμαθα να αγαπάω το ποδόσφαιρο, να είμαι ανταγωνιστική και να πιστεύω στον εαυτό μου», είπε χαρακτηριστικά η 26χρονη αθλήτρια δακρύζοντας.
Η Γρηγορία Πούλιου μας έδειξε πως η μεγαλύτερη νίκη δεν είναι τα βραβεία, αλλά το να μένεις άνθρωπος όταν φτάνεις στην κορυφή. Μετατρέποντας τη δική της επιτυχία σε μια αγκαλιά αγάπης για τον αδερφό της, μας θύμισε ότι δεν είναι αδυναμία να δείχνεις τις πληγές σου, τη λύπη σου ή τις ενοχές σου για την απόσταση.
Σε έναν κόσμο που περιμένει από τους αθλητές να δείχνουν πάντα «ατσάλινοι», η ειλικρίνεια της Γρηγορίας ήταν μια πράξη πραγματικού θάρρους. Τέτοιες στιγμές μας φέρνουν όλους πιο κοντά. Μας θυμίζουν ότι ο αθλητισμός είναι και η ελπίδα και η δύναμη που παίρνεις για να συνεχίζεις - είτε αγωνίζεσαι μέσα στο γήπεδο, είτε δίνεις τη δική σου μάχη έξω από αυτό.
Bloggers
