EME ESE: «Δεν είμαστε ξεχωριστοί από τη φύση, είμαστε μέρος της»

Θέλω να ξεκινήσουμε τη συνέντευξη με μία προσωπική ιστορία. Πώς οι ελληνομεξικάνικες ρίζες σου και η επαγγελματική και προσωπική πορεία σου έως τώρα σε οδήγησε στο να δημιουργήσεις την EME ESE;

Η έννοια της ταυτότητας είναι μείζονος σημασίας στη ζωή μου και υπήρχε πάντα μέσα μου. Τα δίπολα, οι μίξεις, δύο πλευρές του ωκεανού, δύο πολιτισμοί αρχαίοι, που στον σύγχρονο κόσμο είναι τόσο ίδιοι και τόσο διαφορετικοί ταυτόχρονα. Πάντα μου δημιουργούσε αυτή την ανάγκη του ανήκειν. Εκεί δεν νιώθω αρκετά Μεξικανή και εδώ δεν νιώθω αρκετά Ελληνίδα. Θέατρο κάνω από πολύ μικρή. Παρόλες τις σπουδές μου στο Πολιτικό της Νομικής, ήξερα - και στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν και αργότερα στο μεταπτυχιακό μου στην Αμερική- ότι αυτό θα κάνω. Δεν έχω κάνει ποτέ άλλη δουλειά. Η δημιουργία της EME ESE για μένα δεν είναι διαφορετική από μια παράσταση. Ιστορίες λέω. Μια ιστορία για τη δύναμη της ταυτότητας, της ρίζας, της αυθεντικότητας και των αντιθέσεων. Όταν ήμουν μικρή, σε μια παράσταση που έπαιζα το «κοριτσάκι με τα σπίρτα», η κυρία Μαρία, η νηπιαγωγός μου, έπιασε τον πατέρα μου μετά την παράσταση -ήταν παράσταση χωρίς λόγια- και του είπε: «Μη τη σταματήσεις». Δεν με σταμάτησε. Παρόλο που ξέρουμε όλοι τι σημαίνει στην Ελλάδα να αφήνεις το παιδί σου να κυνηγήσει το όνειρό του. Κι όμως, ακολουθώντας το όνειρό μου, γύρισα παράλληλα και στη δουλειά του πατέρα μου και σε όλα όσα μου έμαθε εκείνος. Το ένα δεν αποκλείει το άλλο. Και νομίζω κάπως εκεί γεννήθηκε και η EME ESE. Στο σημείο που συναντιούνται η τέχνη, η μνήμη, η οικογένεια και η ανάγκη να δημιουργήσεις κάτι αληθινό.

Η EME ESE γεννήθηκε γύρω από την έννοια του «care». Πώς συνδέεται σήμερα η φροντίδα του εαυτού μας με τη φροντίδα του περιβάλλοντος;

Για μένα είναι άρρηκτα συνδεδεμένα. Δεν πιστεύω πως μπορούμε να μιλάμε για self-care χωρίς να μιλάμε και για τον τρόπο που υπάρχουμε μέσα στο περιβάλλον μας. Δεν είμαστε ξεχωριστοί από τη φύση, είμαστε μέρος της. Και για μένα η φροντίδα είναι και μια μορφή αντίστασης. Αντίσταση στην προχειρότητα, στην ευκολία, στην υπερκατανάλωση και τελικά στη μετριότητα. Το να φροντίζεις πραγματικά κάτι, είτε είναι ο εαυτός σου, είτε ο χώρος σου, είτε ο πλανήτης, απαιτεί παρουσία, χρόνο και πρόθεση.

Πόσο συνειδητή ήταν από την αρχή η απόφαση να δημιουργήσεις vegan scents και πιο sustainable packaging;

Πολύ συνειδητή. Στα αρχικά moodboards ήταν από τις βασικές λέξεις-κλειδιά. Ήταν μέρος του αξιακού συστήματος του brand πριν ακόμα υπάρξουν προϊόντα. Όπως λέει και ο Robert Henri, δεν είμαστε εδώ για να κάνουμε κάτι που έχει ήδη ξαναγίνει. Vegan και sustainable πρακτικές υπάρχουν ήδη φυσικά, αλλά όχι αρκετά ώστε να έχουν γίνει η νόρμα και όχι η εξαίρεση. Και για μένα είχε σημασία να μην είναι απλώς μια «ταμπέλα». Ήθελα ό,τι κάνουμε να μπορεί να σταθεί και αισθητικά και ποιοτικά και ηθικά, χωρίς εκπτώσεις.

Σήμερα βλέπουμε όλο και περισσότερα brands να μιλούν για sustainability. Πιστεύεις ότι ο καταναλωτής μπορεί πλέον να ξεχωρίσει τι είναι ουσιαστικό και τι είναι απλώς marketing;

Νομίζω πως είναι πολύ δύσκολο πια. Και όχι επειδή ο κόσμος δεν ενδιαφέρεται, αλλά επειδή λείπει η ουσιαστική γνώση και ταυτόχρονα η διαφήμιση έχει αλλάξει τελείως μορφή μέσω των social media και του influencing. Γίνεται ακόμη πιο περίπλοκο όταν ένα προϊόν στη διαφημίζει κάποιος που ήδη συμπαθείς ή ακολουθείς χρόνια. Είναι δύσκολο να είσαι αντικειμενικός όταν υπάρχει συναισθηματική σύνδεση. Από την άλλη όμως, πιστεύω ότι ο κόσμος αρχίζει σιγά σιγά να καταλαβαίνει πότε κάτι είναι ουσιαστικό και πότε είναι trend. Φαίνεται στη συνέπεια ενός brand. Στο αν αυτό που λέει το υποστηρίζει σε όλα τα επίπεδα ή μόνο σε ένα ωραίο caption.

Τα home fragrances συνδέονται πολύ με το συναίσθημα και τη μνήμη. Ποιο άρωμα σου φέρνει πιο κοντά στη φύση ή σε μια πιο «καθαρή» εκδοχή της ζωής;

Όλη η φιλοσοφία του brand είναι χτισμένη πάνω στην ιδέα των “καθαρών” αρωμάτων, αρωμάτων που θυμίζουν πραγματικά φυσικά στοιχεία. Γι’ αυτό και θα δείτε πως δεν έχουμε gourmand ή πολύ «κολονιακές» μυρωδιές, όπως λέμε στην αργκό της αρωματοποιίας. Πάντα με συγκινούσαν περισσότερο οι μυρωδιές που θυμίζουν κάτι αληθινό. Αγρό μετά τη βροχή, αλάτι πάνω στο δέρμα, βράχο, χόρτο, ήλιο, θάλασσα. Αυτή τη φρεσκάδα κυνηγάμε. Όχι τη φρεσκάδα απορρυπαντικού, αλλά τη φρεσκάδα της φύσης όταν την βιώνεις πραγματικά.

Το brand σου έχει έντονες ελληνικές και μεξικανικές αναφορές. Πώς επηρεάζουν αυτές οι δύο κουλτούρες τη σχέση σας με τη φύση και τα φυσικά υλικά;

Αρχικά να πω πως κάθε άνθρωπος βιώνει τους τόπους διαφορετικά. Η δική μου Ελλάδα και το δικό μου Μεξικό, αν έχουν κάτι κοινό, είναι ακριβώς αυτή η σύνδεση με τη φύση. Είναι χώρες με τεράστιο φυσικό πλούτο, -υγροβιότοπους, δάση, θάλασσες-, αλλά και πολιτισμούς που ιστορικά αντιμετώπιζαν τη φύση ως άρρηκτο κομμάτι της ζωής. Πολιτισμούς όπου η έννοια του τεχνίτη και της χειρωνακτικής εργασίας είχε άμεση σχέση με τη γη και τα φυσικά υλικά. Μεγάλωσα σε δύο οικογένειες όπου οι άνθρωποι έφτιαχναν πράγματα με τα χέρια τους. Υπήρχε πάντα η σύνδεση της φύσης με την ίαση, με την καθημερινότητα, με την ταυτότητα. Και νομίζω πως αυτό περνάει και στο brand, ακόμη κι αν δεν το καταλαβαίνει πάντα συνειδητά ο κόσμος.

Υπάρχει κάποιο στοιχείο στην παραγωγή ή στη συσκευασία που σε δυσκόλεψε ιδιαίτερα στο να παραμείνεις πιστή στη sustainable φιλοσοφία σου;

Ναι, αρκετά. Το πιο δύσκολο ήταν να παραμείνει η απόδοση του αρώματος άψογη χωρίς να χρησιμοποιηθούν οτιδήποτε άλλο πέρα από νερό, σόγια και βιώσιμοι διαλύτες. Πολλές φορές η εύκολη λύση είναι και η λιγότερο βιώσιμη λύση. Οπότε χρειάστηκε πολλή έρευνα, δοκιμές και αποτυχίες μέχρι να φτάσουμε στο αποτέλεσμα που θέλαμε. Αλλά για μένα αυτό έχει αξία. Να μη χρειάζεται να διαλέξεις ανάμεσα στην ποιότητα και στις αξίες σου.

Πιστεύεις ότι η αισθητική και η βιωσιμότητα μπορούν πλέον να συνυπάρχουν ισότιμα στον χώρο του luxury home care;

Ναι, απόλυτα. Και ειλικρινά πιστεύω πως πρέπει να συνυπάρχουν.Η αισθητική είναι τεράστια κουβέντα, ίσως και φιλοσοφική, αλλά το ένα δεν χρειάζεται να αναιρεί το άλλο. Ίσα ίσα. Για μένα η πραγματική πολυτέλεια σήμερα έχει σχέση με την πρόθεση, τη λεπτομέρεια, τη διάρκεια και την ποιότητα. Όχι με την υπερβολή.

Σε έναν κόσμο υπερκατανάλωσης, θεωρείς ότι το «less but better» είναι τελικά η νέα μορφή πολυτέλειας;

Ναι. Είναι πραγματικά το motto μου σε όλα. Από meetings στην EME ESE για το επόμενο launch, μέχρι τους μαθητές μου στη δραματική σχολή και τους ηθοποιούς μου στις πρόβες, αλλά και στο σπίτι μου με την οικογένειά μου. Προσπαθώ πάντα να λειτουργώ με το «less is more» και το «less but better». Να υπάρχουν λιγότερα πράγματα αλλά με ουσία, διάρκεια και φροντίδα. Και νομίζω πως αυτό αρχίζει να το αναζητά πια και ο κόσμος. Έχουμε κουραστεί λίγο από τον θόρυβο και την υπερπληροφορία.

Ποια είναι η πιο μικρή καθημερινή συνήθεια που θεωρείς ότι μπορεί πραγματικά να κάνει διαφορά για το περιβάλλον;

Νομίζω όμως πως το πιο σημαντικό είναι να ξαναχτίσουμε μια βασική σχέση σεβασμού με τον δημόσιο χώρο και με τα αντικείμενα που καταναλώνουμε. Από το να κουβαλάμε μαζί μας ένα παγούρι νερό ή μια επαναχρησιμοποιούμενη τσάντα χωρίς να το θεωρούμε “κόπο”, μέχρι το να αγοράζουμε λιγότερα αλλά πιο ποιοτικά πράγματα. Οι μικρές συνήθειες αποκτούν πραγματικό impact όταν γίνονται κουλτούρα.

Αν η EME ESE είχε ένα «άρωμα» για το μέλλον του πλανήτη, πώς θα μύριζε;

Θα μύριζε δικαιοσύνη. Για όλους τους ανθρώπους, ανεξαρτήτως ταυτότητας. Θα μύριζε αγάπη για αυτό που μας περιβάλλει, μας τρέφει και μας δίνει πνοή. Και κοινότητα. Ίσως και λίγο χώμα μετά τη βροχή. Κάτι που να θυμίζει επανεκκίνηση.

Τι σου δίνει ελπίδα σήμερα όταν σκέφτεσαι το μέλλον του περιβάλλοντος;

Η νέα γενιά ανθρώπων. Πιστεύω πως είναι πιο έξυπνη από τη δική μας γενιά και πως έχει μεγαλύτερη ενσυναίσθηση, περισσότερο νοιάξιμο και τεράστια πρόσβαση στην πληροφορία. Και μου δίνει ελπίδα το ότι δεν φοβούνται τόσο να μιλήσουν, να βάλουν όρια ή να αμφισβητήσουν πράγματα που οι προηγούμενες γενιές θεωρούσαν δεδομένα.

01

08

Πιστεύεις ότι η νέα γενιά καταναλώνει πιο συνειδητά από τις προηγούμενες;

Ναι, το πιστεύω πολύ. Και γενικά πιστεύω πολύ σε κάθε νέα γενιά. Δεν μπορώ να κάνω αλλιώς. Δεν θεωρώ πως είναι «κακομαθημένοι», όπως συχνά λέγεται. Απλώς έχουν γνώμη και βάζουν όρια. Και πιστεύω πραγματικά πως αυτά τα όρια θα ωφελήσουν και το περιβάλλον και τον τρόπο που καταναλώνουμε. Νομίζω πως για πρώτη φορά βλέπουμε τόσο νέους ανθρώπους να ενδιαφέρονται όχι μόνο για το τι αγοράζουν, αλλά και για το από πού έρχεται, πώς φτιάχνεται και τι αφήνει πίσω του.