Ένας Άγ(ρ)ιος σερβίρει μπιφτέκι προβατίνα και old-school νοστιμιές σε μία διαφορετική χασαποταβέρνα

Μπορεί μία κλασσική χασαποταβέρνα να είναι «κυριλέ» αλλά συνάμα να μην είναι και καθόλου; Και όμως μπορεί, και ο γνωστός τοις πάσι (κυρίως από την μεγάλη πορεία του πάνω από τις φωτιές στο Γίδι με τα ακουστικά στα αυτιά και τον μπαλτά στο χέρι) Γιάννης Κουστένης το κάνει μερακλίδικη πράξη. Ο Άγ(ρ)ιος - με το παιχνιδιάρικο όνομα, αφού είναι Άγριος αλλά και Άγιος- άνοιξε τις πόρτες του μόλις πριν 3 εβδομάδες, στη μεγάλη σάλα με τις τεράστιες τζαμαρίες που κάποτε συναντούσαμε το Βεντήρη Roast House, και έβαλε αμέσως το στίγμα του στην καρνιβορική σκηνή της πόλης, με τον ψήστη/κρεοπώλη και μετρ της σχάρας Γιάννη Κουστένη να δίνει ρεσιτάλ μπροστά στην ανοικτή κουζίνα-χασαπικό θεατρικό σκηνικό, με μπαλτάδες, τσιγκέλια, αρνιά, σχάρες και ψυγεία γεμάτα κοπές να δίνουν το απόλυτο tempo.

Ζυμώσεις στο επίκεντρο και ασιατική fusion εφευρετικότητα σε μία νέα άφιξη στην περιοχή του Μετς

Και εδώ θέλω να πάρω ένα λεπτό για να εξηγήσω το «κυριλέ» που ανέφερα παραπάνω. Όχι ο Άγ(ρ)ιος The Dirty Butcher δεν είναι μία «δήθεν» χασαποταβέρνα, είναι αυθεντική και τίμια στο λόγο της, τόσο γευστικά όσο και οικονομικά (γεγονός πολύ βασικό στις εποχές που ζούμε!).

Αυτό που κάνει τη διαφορά είναι το περιβάλλον, καθώς εδώ θα δεις τις τσίκνες στην ανοικτή κουζίνα να σου ανοίγουν την όρεξη, αλλά δεν θα τις μυρίσεις στα μαλλιά και τα ρούχα σου, θα φας επικό μπιφτέκι προβατίνα, αμελέτητα και παϊδάκια του ονείρου, αλλά θα τα απολαύσεις σε ένα φωτεινό και κομψό περιβάλλον, με όμορφα στρωμένα τραπέζια με προσεκτικά σιδερομένα τραπεζομάντηλα, custom made πιάτα, προσεγμένη λίστα κρασιών, ένα εντυπωσιακό μπαρ και σωστό σέρβις. Εκεί αναφερόταν ο «κυριλέ» χαρακτηρισμός μου, και πουθενά αλλού. Για να μην παρεξηγηθώ!

Ο Θάνος Φέσκος μαγειρεύει πατάτες με αυγά στην πιο feel-good νέα άφιξη των νοτίων προαστίων

Πάμε λοιπόν να δούμε τα πρακτικά. Πρόκειται για το πρώτο εστιατόριο με την υπογραφή του Γιάννη Κουστένη, που όμως έχει περάσει πάνω από τις σημαντικότερες κρεατοφαγικές φωτιές της χώρας μας και ξέρει να χειρίζεται τη σχάρα, το κάρβουνο και τον μπαλτά όσο λίγοι. Ως πρώην κρεοπώλης ο ίδιος, το κρέας εδώ είναι εξαιρετικό. Όχι, δεν θα βρεις σιτέματα και σπάνιες κοπές, θα βρεις όμως καταπληκτικό, εξαιρετικής ποιότητας κρέας σε αριστοτεχνικά ψησίματα.

Η μαναβική έχει επίσης την τιμητική της, με την τομάτα και τη μελιτζάνα να μην μπορείς να πιστέψεις που έχει βρεθεί τόσο ζουμερή και νόστιμη τέτοια εποχή, ενώ το κρέας έρχεται από προσεκτικά επιλεγμένους παραγωγούς. Το αρνί και το πρόβατο είναι ελληνικά, ενώ το μοσχάρι, δηλαδή οι πολυπόθητε κοπές, έρχεται κυρίως από ΗΠΑ. Το μενού είναι αυτό που περιμένεις από μία σύγχρονη χασαποταβέρνα, με κάποια χαρακτηριστικά old-school πιάτα να τραβάνε το βλέμμα και να κερδίζουν extra points.

Και μία και λέω για old-school πιάτα, εδώ θα βρεις αυγά μάτια με corn beef, ίσως το πιο λαχταριστό «βρώμικο» της παιδικής μας ηλικίας, που μέσα του θα βουτήξεις ζεστό ψωμάκι με λαδορίγανη απευθείας από τη σχάρα στο τραπέζι σου.

Στα «πρώτα» κλασσικά της ταβέρνας σίγουρα αξίζουν της προσοχής σου τα σπιτικά τρίγωνα τυροπιτάκια και τα κεφτεδάκια, με το τηγάνι να είναι πολύ καλό, πράγμα που αποδεικνύεται περίτρανα και στις τηγανητές μελιτζάνες του ονείρου, που όπως είπαμε -δεν ξέρω που τις βρίσκει ο Κουστένης- είναι σαν να τις τρως καλοκαίρι στο χωριό.

Επίσης στα must για τους λάτρεις των μερακλήδικων γεύσεων η συκωταριά λαδοτρίγανη και το χειροποίητο λουκάνικο, που φτιάχνεται στο χέρι από τον Κουστένη, όπως άλλωστε και όλες οι παρασκευές του κρέατος που θα βρεις στον κατάλογο. Δεν δοκιμάσαμε την σπιτική κρεατόπιτα, για την οποία θα επιστρέψουμε, όπως και για το ελληνικό αρνί με δεντρολίβανο στη γάστρα. Επίσης στον Άγ(ρ)ιο θα βρεις πιάτα που δεν συναντάς εύκολα στην πόλη, όπως αρνίσια μυαλά πανέ, νεφράκια και αμελέτητα.

Να πούμε πως επίσης στο μενού βρίσκεις μπούτι πρόβατο φιλέτο, αλλά και ένα από τα καλύτερα μπιφτέκια προβατίνας στην πόλη, τέλεια ψημένο, φανταστικά ζουμερό και επικά νόστιμο. Εντυπωσιακά νόστιμο επίσης και το φιλέτο κοτόπουλο από μπούτι, που ξεκοκαλίζεται με τέχνη και ψήνεται με μαεστρία, αρτυμένο και μαριναρισμένο μόνο με τα βασικά, για να γίνει ένα μικρό ποίημα σε κάθε μπουκιά, γεγονός που είναι εντυπωσιακό για κοτόπουλο, ιδίως όταν δίπλα έχεις αρνιά και παϊδάκια και εξαιρετικά μοσχάρια να δοκιμάσεις.

Και μία και είπα για μοσχάρι, να μιλήσω για δύο διαφορετικές εκδοχές στις οποίες το απολαύσαμε, με τη μία να είναι καλύτερη από την άλλη. Η μία ήταν σε καρπάτσιο, τέλεια κομμένο και τόσο όσο απλό ώστε να καταλαβαίνεις την εξαιρετική ποιότητα του κρέατος.

Η άλλη ήταν στα short ribs, που ο ψήστης είχε βγάλει με μεγάλα κέφια από τη σχάρα, και κρατούσαν εξαιρετικά στο δάγκωμα, ζουμερά, τρυφερά και πεντανόστιμα μέχρι την τελευταία μπουκιά.

Νομίζω πως δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε πως από τον Άγ(ρ)ιο δεν φεύγεις χωρίς να φας αληθινό αρνίσιο παϊδάκι, ψημένο όπως πρέπει, με το αλάτι που του πρέπει, και τόσο νόστιμο που δεν θα χρειαστείς ούτε λεμόνι να προσθέσεις, και αυτό το λέω εγώ, που είμαι ικανή να βάλω λεμόνι και στα μακαρόνια, που λέει ο λόγος πάντα.

Info: Βεντήρη 5, Αθήνα, 6975964098

Για να βλέπεις τα πράγματα τη στιγμή που συμβαίνουν και για backstage υλικό συντονίσου με το @kounelly στο IG.