Όχι, το χριστουγεννιάτικο δέντρο από 1η Νοεμβρίου δεν θα μας φτιάξει την ψυχολογία
Δεν είμαστε Grinch, αλλά δεν χρειάζεται να στολίσουμε από Νοέμβριο για να νιώσουμε χαρά Αφήστε τον Νοέμβριο να είναι Νοέμβριος. Δεν είμαστε όλοι έτοιμοι για Χριστούγεννα
Όχι, δεν στολίσαμε από την 1η Νοεμβρίου κι ούτε είμαστε τίποτε Grinch. Σίγουρα δεν μισούμε τα Χριστούγεννα. Απλώς δεν θέλουμε να ζούμε δύο μήνες μέσα σε γιρλάντες, φωτάκια και την υποχρέωση να είμαστε ευτυχισμένοι.
Γιατί είναι μόλις 2 Νοεμβρίου και δεν πάνε μερικές ώρες που βγάλαμε τα Halloween διακοσμητικά (εγώ κυνηγάω ακόμα κάτι φαντάσματα γλιτσες στα τζαμιά) και δεν έχουμε προλάβει να καταλάβουμε ότι άλλαξε η ώρα, ούτε να συνηθίσουμε ότι νυχτώνει πριν τελειώσουμε τη δουλειά μας.
Εκεί ανάμεσα στην κούραση του Halloween και στο πρώτο χαλαρό σκρολάρισμα, εμφανίστηκε το πρώτο χριστουγεννιάτικο δέντρο στο Instagram με φωτάκια, ασορτί μπάλες, κόκκινους φιόγκους και λεζάντα «It’s the most wonderful time of the year» (δεν είναι ακόμα).
Και δεν έχει προλάβει να ξεπαγώσει η Mariah παιδιά καλά καλά.
Πότε (δεν) συμφωνήσαμε ότι ο Νοέμβριος είναι απλώς η πρόβα του Δεκεμβρίου;
Ότι πρέπει να κατεβάσουμε από το πατάρι/ ή να ανεβάσουμε από το υπόγειο τις κούτες με τα στολίδια, να ξεμπερδέψουμε 700 μέτρα φωτάκια και να μετατρέψουμε το σαλόνι μας σε παράρτημα του χωριού του Άγιου Βασίλη και κυρίως, πότε έγινε υποχρεωτικό να μας φτιάχνει τη διάθεση όλο αυτό;
Γιατί όχι, δεν είναι πάντα εύκολο να στολίζεις, δεν είναι εύκολο να μετακινείς έπιπλα, να στήνεις ένα δέντρο που αφήνει περισσότερη σκόνη από όση αντέχεις να καθαρίσεις, να ανακαλύπτεις ότι τα περσινά φωτάκια δεν ανάβουν και να προσπαθείς να πείσεις τα παιδιά ότι το να βάλουν όλα τα στολίδια στο ίδιο κλαδί δεν είναι απαραίτητα καλλιτεχνική άποψη (στα δέκα μετρημένα λεπτά που ασχολήθηκαν με το να στολίσουν μέχρι να βαρεθούν/ κουραστούν).
Και πριν προλάβει κάποιος να μας πει ότι «η ψυχολογία μας θα αλλάξει μόλις στολίσουμε με βάση επιστημονικά κριτήρια», να ξεκαθαρίσουμε κάτι: Δεν είναι το χριστουγεννιάτικο δέντρο αντικαταθλιπτικό.
Ναι, υπάρχουν άνθρωποι που χαίρονται πραγματικά όταν στολίζουν ακόμα κι από τον Οκτώβριο, που τα φωτάκια τούς θυμίζουν τα παιδικά τους χρόνια, τις οικογενειακές συγκεντρώσεις, τη ζεστασιά του σπιτιού τους και πολύ καλά κάνουν αλλά η νοσταλγία δεν λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο για όλους κι ούτε η χαρά έρχεται κατά παραγγελία, επειδή βάλαμε το All I Want for Christmas Is You στο repeat.
Κάπου έχουμε μπερδέψει την ανάγκη για λίγη ομορφιά με την υποχρέωση να παράγουμε ασταμάτητα ευτυχία και φυσικά, όπως συμβαίνει αυτονόητα σχεδόν με κάθε οικογενειακή γιορτή, υπάρχει και μια μαμά πίσω από όλη αυτή τη μαγεία.
Μια μαμά που θα κατεβάσει τις κούτες, θα θυμηθεί πού είναι τα στολίδια, θα αγοράσει καινούργια λαμπάκια, θα καθαρίσει, θα οργανώσει, θα στολίσει και όταν τελειώσουν όλα, θα πρέπει να σκεφτεί τι θα φάνε αύριο τα παιδιά κι αν έχουν διαγώνισμα:
Γιατί η χριστουγεννιάτικη μαγεία μπορεί να είναι δωρεάν για τα παιδιά, αλλά για τις μαμάδες έχει εργατοώρες.
Δεν χρειάζεται να κάνουμε τα Χριστούγεννα υπερπαραγωγή για να αποδείξουμε ότι είμαστε καλή οικογένεια, ούτε να προσθέσουμε άλλες εξήντα ημέρες προετοιμασίας σε μια καθημερινότητα που ήδη τρέχει πιο γρήγορα από εμάς και για τον θεό βρε παιδιά δεν χρειάζεται να τρώμε κούτες μελομακάρονα απότις δύο του Νοέμβρη - ΟΧΙ δεν καίγονται τόσες θερμίδες εύκολα.
Κι είμαστε και εμείς που θα στολίσουμε ένα δέντρο και θα θυμηθούμε εκείνον που κάποτε μας βοηθούσε και θα ακούσουμε ένα τραγούδι και θα επιστρέψουμε σε μια εποχή που το σπίτι μας ήταν γεμάτο από ανθρώπους που σήμερα μας λείπουν.
Και μπορεί να χαμογελάσουμε μπροστά στα παιδιά μας, να ανάψουμε τα φωτάκια, να φτιάξουμε μελομακάρονα και να καθίσουμε όλοι μαζί στον καναπέ και την ίδια στιγμή να θέλουμε απλώς να εξαφανιστούν και τα στολίδια και η χαρά.
Γιατί κάποιες φορές τα Χριστούγεννα δεν φωτίζουν μόνο όσα έχουμε, φωτίζουν και όλα όσα χάσαμε.
Και δεν είναι εύκολο να κουβαλάς αυτή την απουσία από την 1η Νοεμβρίου μέχρι τις 6 Ιανουαρίου (εμείς θα την κουβαλάμε παραπάνω στις 7), δεν θες τις γιορτές να σου υπενθυμίζουν καθημερινά ότι έρχεται η πιο όμορφη εποχή του χρόνου, όταν εσύ ξέρεις ότι φέτος θα είναι διαφορετική γιατί θα λείπει μια φωνή, ένα τηλεφώνημα, μια αγκαλιά και μια θέση στο τραπέζι.
Προφανώς δεν ζητάμε από κανέναν να μη στολίσει. Αλλά:
Ας αφήσουμε, λοιπόν, τον Νοέμβριο να είναι Νοέμβριος με τις βροχές του, τις κουβέρτες του, τις αργίες του: δεν χρειάζεται να προσπεράσουμε έναν ολόκληρο μήνα για να φτάσουμε πιο γρήγορα στις γιορτές.
Τα Χριστούγεννα θα έρθουν και τα δέντρα θα στολιστούν και τα φωτάκια θα ανάψουν και τα παιδιά θα χαρούν αλλά μέχρι τότε, κάνε/ κάνω/ να κάνουμε pause, έστω με ένα αγοραστό μελομακάρονο στο χέρι.
Δεν χρειάζεται να ανάψουμε όλα τα φωτάκια του σπιτιού για να αποδείξουμε ότι υπάρχει ακόμη φως μέσα μας.
Bloggers
