Ημικρανία: Νεότερα Δεδομένα στη Διάγνωση και Θεραπεία
Η ημικρανία αποτελεί μία από τις πιο συχνές νευρολογικές διαταραχές παγκοσμίως, με εκτιμώμενη επίπτωση περίπου 12% στον γενικό πληθυσμό. Εμφανίζεται συχνότερα σε γυναίκες (3:1 σε σχέση με τους άνδρες) και αποτελεί κύρια αιτία απουσίας από την εργασία και μείωσης της ποιότητας ζωής. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, συγκαταλέγεται ανάμεσα στις 10 πιο επιβαρυντικές παθήσεις για τον άνθρωπο.
5 Tips που πρέπει να ξέρεις όταν συμβουλεύεσαι για θέματα υγείας το ChatGTP
Παθογένεια
Η ακριβής παθοφυσιολογία της ημικρανίας δεν έχει πλήρως διευκρινιστεί. Σημαντικό ρόλο φαίνεται να παίζουν:
- Γενετικοί παράγοντες (κληρονομικότητα με πολυγονιδιακή συμβολή)
- Νευροαγγειακοί μηχανισμοί (δυσλειτουργία τριδυμοαγγειακού συστήματος, απελευθέρωση CGRP)
- Νευροφλεγμονή και κεντρική ευαισθητοποίηση
- Περιβαλλοντικοί εκλυτικοί παράγοντες (στρες, ορμονικές μεταβολές, έλλειψη ύπνου, διατροφή, καιρικές αλλαγές)
Κλινική εικόνα
Η ημικρανία χαρακτηρίζεται από επαναλαμβανόμενα επεισόδια κεφαλαλγίας διάρκειας 4–72 ωρών με τα εξής χαρακτηριστικά:
- Μονόπλευρη εντόπιση
- Σφυγμώδης/παλμικός χαρακτήρας
- Μέτρια έως έντονη ένταση
- Επιδείνωση με τη σωματική δραστηριότητα
- Συνοδά συμπτώματα: ναυτία, έμετος, φωτοφοβία, φωνοφοβία
Περίπου το 25% των ασθενών εμφανίζει αύρα (οπτικές διαταραχές, αιμωδίες, αφασία).

Θεραπευτική αντιμετώπιση
Οξεία και προφυλακτική θεραπεία:
Κλασικές θεραπείες | Νεότερες θεραπείες |
- Αναλγητικά / ΜΣΑΦ | - Γεπάνες (ubrogepant, rimegepant) |
Μη φαρμακευτικές παρεμβάσεις
- Υγιεινή ύπνου, τακτική άσκηση, ισορροπημένη διατροφή
- Αποφυγή εκλυτικών παραγόντων
- Συμπληρωματικές μέθοδοι: βελονισμός, βιοανάδραση, mindfulness
Η ημικρανία είναι μια χρόνια νευρολογική διαταραχή με πολυπαραγοντική παθογένεια και σημαντική επίπτωση στη λειτουργικότητα των ασθενών. Η κατανόηση των μηχανισμών της νόσου οδήγησε σε καινοτόμες θεραπείες, ιδιαίτερα με τα μονοκλωνικά αντισώματα κατά του CGRP, που έχουν αλλάξει τον θεραπευτικό αλγόριθμο. Η εξατομίκευση της αγωγής και η διεπιστημονική προσέγγιση παραμένουν κρίσιμες για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών.
