Μια μέρα στα προάστια της Αθήνας έδωσε στη Ζακλίν Λέντζου τον Χρυσό Αλέξανδρο
Μετά το βραβείο σκηνοθεσίας στους Ορίζοντες της Βενετίας και την παρουσίαση της ταινίας της στο Φεστιβάλ της Νέας Υόρκης, η Ζακλίν Λέντζου επέστρεψε στην πόλη όπου μεγάλωσε. Εκεί, το «Μια μέρα στη ζωή της Τζο: Κεφάλαιο Φαίδρα», η δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία της, κέρδισε τον Χρυσό Αλέξανδρο του Arrivals στο 67ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Στα δεκατέσσερά της, η Ζακλίν Λέντζου είδε το Elephant του Gus Van Sant και σκέφτηκε σοβαρά να κάνει σινεμά. Ως τότε ήθελε να γράφει, ενώ είχε ήδη στα χέρια της μια κάμερα Hi8, την οποία χειριζόταν με την άνεση που έχεις στα δεκατέσσερα με ένα πράγμα που κανένας ενήλικας δεν σου έχει πει ακόμη πώς να χρησιμοποιείς σωστά. Χρόνια αργότερα, με δύο μεγάλου μήκους ταινίες στο ενεργητικό της, θα παρέσυρε μια διεθνή επιτροπή σε μια υπόθεση που στα οικογενειακά πρακτικά θα μπορούσε κάλλιστα να καταγραφεί ως «η μικρή είχε τα νεύρα της».
«A Day in the Life of Jo: Chapter Phaedra»
Η μικρή λέγεται Τζο, είναι δεκαπέντε και ζει στα προάστια της Αθήνας. Η Μια μέρα στη ζωή της Τζο: Κεφάλαιο Φαίδρα κέρδισε τον Χρυσό Αλέξανδρο – Θόδωρος Αγγελόπουλος, το βραβείο καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους του Διεθνούς Διαγωνιστικού Arrivals, που συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 10.000 ευρώ. Η απονομή έγινε το μεσημέρι της Κυριακής 15 Νοεμβρίου 2026 στην Αποθήκη Γ΄.
Με αυτή τη διάκριση, η Ζακλίν Λέντζου έγινε μόλις η τρίτη δημιουργός από την Ελλάδα που κερδίζει τον Χρυσό Αλέξανδρο στο Διεθνές Διαγωνιστικό του Φεστιβάλ. Είχαν προηγηθεί ο Σωτήρης Γκορίτσας το 1993 με το Απ’ το χιόνι και η Σοφία Εξάρχου το 2023 με το Animal. Η ταινία της Λέντζου είχε ήδη αποσπάσει το βραβείο σκηνοθεσίας στους Ορίζοντες της Βενετίας και είχε παρουσιαστεί στο τμήμα Currents του Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης. Στη Θεσσαλονίκη, την πόλη όπου μεγάλωσε, η σκηνοθέτρια αφιέρωσε το βραβείο στη μητέρα της.
«Η Θεσσαλονίκη είναι η πόλη μου, είναι η πόλη της μητέρας μου και αυτό το βραβείο είναι αφιερωμένο σε εκείνη».
Ζακλίν Λέντζου: Ποια είναι η Ελληνίδα σκηνοθέτιδα που κέρδισε το Βραβείο Σκηνοθεσίας στη Βενετία
Η νέα ταινία της Ζακλίν Λέντζου κάνει παγκόσμια πρεμιέρα στο φεστιβάλ Βενετίας
Η διαδρομή της Λέντζου μέχρι την Τζο
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1989 και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη, με τη μητέρα και τη γιαγιά της. Σπούδασε κινηματογράφο στο American College of Greece και στο London Film School. Στο Λονδίνο διέκοψε για ενάμιση χρόνο τις σπουδές της και επέστρεψε στην Ελλάδα για να φροντίσει τον πατέρα της, ο οποίος είχε σκλήρυνση κατά πλάκας. Η εμπειρία αυτή πέρασε αργότερα στο Moon, 66 Questions, την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της. Στο φιλμ η Άρτεμις αναλαμβάνει τη φροντίδα του πατέρα της, με τον οποίο έχει αποξενωθεί. Η καθημερινή οικειότητα που απαιτεί η φροντίδα ενός ανθρώπου φέρνει στο προσκήνιο όλα όσα οι δυο τους είχαν καταφέρει επί χρόνια να αφήσουν ασυζήτητα.
Το πτυχιακό της φιλμ, Thirteen Blue, είχε ήδη κερδίσει το Golden Egg στο Φεστιβάλ του Ρέικιαβικ το 2014. Ακολούθησαν το Fox, που διακρίθηκε στο Λοκάρνο, και το Hector Malot: The Last Day of the Year, που πήρε το Leica Cine Discovery Prize στην Εβδομάδα Κριτικής των Καννών το 2018. Το Moon, 66 Questions έκανε πρεμιέρα στο Encounters της Berlinale το 2021 και κέρδισε την ίδια χρονιά το Golden Puffin στο Ρέικιαβικ. Μέχρι να φτάσει η Τζο στη Βενετία, η σκηνοθέτις είχε ήδη δοκιμάσει σε μικρές και μεγάλες διάρκειες πόσο λίγο χρειάζεται να εξηγήσει ένας χαρακτήρας για να καταλάβουμε τι διακυβεύεται για εκείνον.
Η σύνδεση της Άρτεμης με την Τζο έχει ενδιαφέρον κυρίως για το ποια καλείται κάθε φορά να καταλάβει ποιον. Στο Moon, 66 Questions μια κόρη καλείται να μάθει τον πατέρα της μέσα από τη φροντίδα του. Στη δεύτερη ταινία, μια κόρη αποκτά ολόκληρο φιλμ στη δική της κλίμακα χρόνου. Οι μεγάλοι στη ζωή της έχουν τις δικές τους δουλειές, τις δικές τους εκδοχές και κάθε δικαίωμα να πιστεύουν ότι ξέρουν πώς πήγε η μέρα. Η ταινία έχει την ευγένεια να τους αφήσει αυτή την εντύπωση.
Μια μέρα που οι μεγάλοι θα διηγούνταν αλλιώς
Η Τζο μαλώνει με τη μητέρα της, έχει μια δύσκολη συνάντηση με τον χωρισμένο πατέρα της και γνωρίζει τη Φαίδρα, ένα κορίτσι με ξεχωριστή φωνή. Ένα βίαιο περιστατικό αλλάζει την πορεία της ημέρας και η ταινία αποκτά μια σχεδόν μυθική διάσταση. Η Λέντζου έχει ήδη δώσει χρόνο στη συνηθισμένη ζωή της Τζο, στις σχέσεις και στις αντιδράσεις που κάνουν αυτή τη συγκεκριμένη μαθήτρια αναγνωρίσιμη. Από εκεί αποκτά βάρος και η αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο αφηγείται την ιστορία.
Από όλα όσα είπε η σκηνοθέτις στην απονομή, η πιο αποκαλυπτική φράση για τη δουλειά της ήταν η πρώτη. «Δεν κάνω πρόβες όσο δουλεύω και δεν ετοιμάζω λόγους». Στη συνέχεια μίλησε για την ελευθερία που έδωσε στην Εβίτα Ανδριοπούλου, την ηθοποιό που παίζει την Τζο. Η επιτροπή του Arrivals ξεχώρισε την ερμηνεία της με ειδική μνεία, και αυτή η διάκριση αξίζει να διαβαστεί δίπλα στον Χρυσό Αλέξανδρο. Σε μια ταινία που ζητά από τους μεγάλους να κάνουν λίγο χώρο σε μια δεκαπεντάχρονη, εκείνη φαίνεται πως εφάρμοσε πρώτη τη μέθοδο στο γύρισμα.
Η ταινία απέσπασε επίσης το Βραβείο του Ιδρύματος Ιωάννου Φ. Κωστοπούλου και το βραβείο WIFT GR. Η Λέντζου είπε στην απονομή του δεύτερου ότι η αθηναϊκή πρεμιέρα θα γίνει στο WIFT. Στα άλλα δύο διαγωνιστικά τμήματα του 67ου Φεστιβάλ, τους Χρυσούς Αλέξανδρους κέρδισαν το Ντούα της Μπλέρτα Μπασόλι στο Meet the Neighbors+ και το Φυτεύω το χέρι μου στον κήπο των Μπόρις Χάτζιγια και Χόντα Ταχερί στο >>Film Forward.
Στα δεκαπέντε, οι μεγάλοι έχουν ήδη αρχίσει να σε ρωτούν τι άνθρωπος θα γίνεις. Έχουν μάλιστα την απαίτηση να απαντήσεις με κάποια σοβαρότητα, λες και η δική τους ζωή εξελίχθηκε σύμφωνα με το σχέδιο που είχαν καταθέσει τότε. Η Λέντζου έδωσε στην Τζο μια ολόκληρη ταινία για το παρόν της. Ο τίτλος είναι ακριβής μέχρι κεραίας. Είναι η μέρα της Τζο και, για μία φορά, οι υπόλοιποι θα τη μάθουμε από εκείνη
Credit φωτογραφιών: Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης / Στούντιο Άρης Ράμμος.
Credit φωτογραφιών: Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης / Στούντιο Άρης Ράμμος..
