Τέμπη, 3 χρόνια μετά: Η δικαίωση που αργεί για τους 57 & η φωνή που υψώνουμε και για τον Γεράσιμο
120 συλλατήρια σήμερα σε όλη την Ελλάδα για να αποδοθεί επιτέλους δικαιοσύνη. Από τη σημερινή θλιβερή επέτειο, ας κρατήσουμε το μήνυμα του πατέρα του νεαρού Γεράσιμου Γεωργιάδη, του μοναδικού επιζώντα των Τεμπών από το πρώτο βαγόνι που παλεύει ακόμη για τη ζωή του.
23.22 στις 28 Φεβρουαρίου του 2023, 57 νεκροί. Είναι οι ψυχροί αριθμοί μίας ανείπωτης τραγωδίας, που δεν θα ξεχάσουμε ποτέ. Σήμερα, συμπληρώνονται 3 χρόνια από τη θλιβερή εκείνη μέρα στα Τέμπη, όταν 57 ψυχές έφυγαν άδικα.
Σε όλη την Ελλάδα γίνονται σήμερα συλλαλητήρια και όλοι μας υψώνουμε σήμερα τη φωνή μας για μία ακόμη φορά, για τη δικαιοσύνη που δεν ήρθε ακόμη.
Αλλά τη σημερινή μέρα, ας κάνουμε ας υψώσουμε και τη φωνή μας για τον 23χρονο Γεράσιμο Γεωργιάδη, τον μοναδικό επιζώντα του πρώτου βαγονιού. Γιατί εκείνος δεν μπορεί.
Για εκείνο το «μπαμπά τα κατάφερα» ο Νίκος Πλακιάς παρέλαβε το πτυχίο της Θώμης. Εμείς αποτύχαμε
Σήμερα κατεβαίνουμε στους δρόμους χωρίς κομματική ταυτότητα
Τους ξέρουμε πια, με τα μικρά τους ονόματα. Τους γνωρίσαμε μέσα από τις διηγήσεις των γονιών, των συζύγων, των φίλων, των συναδέλφων, των συμφοιτητών τους. Έγιναν και δικοί μας άνθρωποι αυτοί οι 57 που χάθηκαν 23.18, το βράδυ της 28ης Φεβρουαρίου του 2023 στην κοιλάδα των Τεμπών.
Από εκείνο το βράδυ που καταστράφησαν οι ζωές των 57 και των ανθρώπων τους που ζουν με το αβάσταχτο βάρος της ξαφνικής και άδικης απώλειας, όλοι μας επιδιώκουμε μαζί τους, τη δικαίωση του αγώνα τους. Τη δικαιοσύνη που ποτέ δεν ήρθε για τα θύματα.
Τα σημερινά συλλαλητήρια, όλοι μας θέλουμε να μην έχουν χρώμα, εκτός από το μαύρο του πένθους και το λευκό της ελπίδας. Να μην υπάρχουν χρώματα παρατάξεων, κομμάτων, ιδεολογιών. Να είμαστε όλοι μαζί, ένα.
Και το λέμε αυτό, μετά και από τις αντιδράσεις που υπήρξαν για το ΑΙ βίντεο που δημοσίευσε λόγω της ημέρας η Μαρία Καρυστιανού πρώην πρόεδρος του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων των Τεμπών, που εκείνη την ημέρα, «έχασε» τη Μάρθη, την 20χρονη κόρη της.
Αυτή τη μέρα, ας την αντιμετωπίσουμε ως μία ακόμη μάνα που έχασε το παιδί της.
Και άλλοι γονείς που θρηνούν τα παιδιά τους και θα είναι παρόντες στα σημερινά συλλαλητήρια, έχουν ήδη στείλει το δικό τους μήνυμα για να μην υπάρξει καμία αναβολή στην απόδοση της δικαιοσύνης.
«Όταν λογοδοτήσουν γιατί δολοφόνησαν το παιδί μου, θα δικαιωθεί η Αναστασία» ανέφερε και η Μαρία Ντόλκα, μητέρα της 18χρονης Αναστασίας.
Σπαραχτικό ήταν και το μήνυμα της Λίλιαν Μήτσκα, μητέρα της Ιφιγένειας που επίσης χάθηκε εκείνο το βράδυ: «Ήταν το δρομολόγιο της ευτυχίας. Πήγε ένα παιδί ευτυχισμένο με τον φίλο της μία εκδρομή και γύρισε σπίτι στην κάσα. Οι υπεύθυνοι να μπουν φυλακή. Είναι 57 άνθρωποι στο χώμα, 57 φορές ισόβια να μπουν οι υπεύθυνοι».
Συγκλονίζει για μία ακόμη φορά ο Νίκος Πλακιάς μιλώντας στο Open για τις τελευταίες ώρες των δίδυμων κοριτσιών του, Μαρίας και Χρυσής και της ανηψιάς του Θώμης. Για τις τύψεις που τον κατακλύζουν για τις τελευταίες τους στιγμές:
«Το μόνο που με ένοιαζε ήταν αν τα παδιά ήταν ζωντανά μετά τη σύγκρουση, ή αν φώναζαν "μαμά και μπαμπά". Αν ήταν ζωντανά και αν με χρειάζονταν».
«Εύχομαι αυτό το Σάββατο η προσευχή και η σκέψη όλων, να γίνει η φωνή του Γεράσιμου»
Ένα πολύ ιδίατερο μήνυμα ήρθε όμως από τον πατέρα του 23 φοιτητή Γεράσιμου Γεωργιάδη. Του μοναδικού επιζώντα από το πρώτο βαγόνι που εδώ και 3 χρόνια δίνει τη μάχη για τη ζωή του στο εξωτερικό και την Ελλάδα, αλλά παραμένει σε κώμα. Ο πατέρας του Διονύσιος Γεωργιάδης μιλά για την άνιση μάχη του γιου του και τη φωνή που πρέπει εμείς να υψώσουμε εκ μέρους του.
«Πέρασαν τρία χρόνια. Η πληγή παραμένει ανοιχτή κι αιμορραγούσα. Η τραγωδία στα Τέμπη μας νουθετεί. Η ζωή κάθε ανθρώπου δεν έχει ανταλλακτική αξία. Ο πόνος δεν έχει τέλος. Τρία ολόκληρα χρόνια ο Γεράσιμος, σε άνιση μάχη, αγωνίζεται για τη ζωή του.
Τρία ολόκληρα μαρτυρικά χρόνια εξελίσσεται, ένα ατελείωτο ταξίδι σε νοσοκομεία Ελλάδας, Ευρώπης και Αμερικής, με μόνη συνοδεία την ελπίδα για ένα ακόμα θαύμα της Παναγίας. Ένας λεβέντης που σε κάθε στιγμή της ζωής του αγωνιζόταν και αυτό συνεχίζει να κάνει και τώρα. Είναι τρομερά δύσκολο να αντιληφθεί κάποιος τον αγώνα του και αδύνατο να τον περιγράψει.
Σύσσωμο το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό βρίσκεται νυχθημερόν στο προσκεφάλι του.
Εύχομαι αυτό το Σάββατο η προσευχή και η σκέψη όλων, να γίνει η φωνή του Γεράσιμου. Και ποιος ξέρει. Ίσως εσακουστεί και εκεί. Στο μοναχικό κρεβάτι του νοσοκομείου. Ίσως ο ήχος, η φωνή και η προσευχή του κόσμου να φωτίσει το σκοτάδι του Γεράσιμου και να σπάσει τη βασανιστική σιωπή του.
Ίσως, ίσως, ίσως.
Καλή Σαρακοστή και η Ανάσταση του Κυρίου ας φέρει και την Ανάσταση του Γεράσιμου»
Τα συλλαλητήρια σήμερα γίνονται παράλληλα με σειρά απεργιακών κινητοποιήσεων στα Μέσα Μεταφοράς και στις εναέριες και ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες ενώ σε όλες τις κεντρικές πόλεις της Ελλάδας, μαθητικές και φοιτητικές οργανώσεις θα βρίσκονται στις συγκεντρώσεις.
Στον τόπο του δυστυχήματος, συγγενείς και φίλοι των θυμάτων θα πραγματοποιήσουν μνημόσυνο.
Το βλέμμα όλων μας εκτός από τη μεγάλη συγκέντρωση στο Σύνταγμα στις 12.00 θα είναι πια στις 23 Μαρτίου, όπου ξεκινά η μεγάλη και κύρια δίκη των Τεμπών, ενώ συνεχίζεται στη Λάρισα, η δίκη στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο, που αφορά τον χειρισμό και την απώλεια σημαντικού βιντεοληπτικού υλικού της εμπορικής αμαξοστοιχίας που ήρθε το μοιραίο βράδυ σε σύγκρουση με την επιβατική που είχε ξεκινήσει από την Αθήνα.
Bloggers
