Το προφητικό τραγούδι του Γιώργου Μαζωνάκη που ο ίδιος επέλεξε, για όσα ζούσε τον τελευταίο χρόνο

Ποινική δίωξη για έκθεση ασθενή από την οποία προκλήθηκε θάνατος κατά συναυτουργία σε βαθμό κακουργήματος, άσκησε σήμερα η Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών κατά των γιατρών Ηλία Θεοδωρόπουλου και Ιωάννας Γάκα. Το ζήτημα του θανάτου του Γιώργου Μαζωνάκη παίρνει μία άλλη τροπή, παράλληλα και με την ολοκλήρωση της νεκροψίας, η οποία ωστόσο δεν προσδιόρισε την αιτία του θανάτου του.

Ο «άλλος» Γιώργος Μαζωνάκης: Ποιους βοήθησε και πώς με το ιδιαίτερο φιλανθρωπικό του έργο

Υπάρχουν αντιφατικά συναισθήματα τις τελευταίες μέρες για την απώλειά του. Από τη μία πλευρά η συγκίνηση για τον καλλιτέχνη και άνθρωπο και από την άλλη πλευρά μία σκληρή πραγματικότητα που αφορά στις τελευταίες του ώρες.

Παράλληλα οι άνθρωποι που συνεργάστηκαν μαζί του και ήταν φίλοι του μας μεταφέρουν και κάποιες άγνωστες λεπτομέρειες για το πώς ήταν συναισθηματικά ο τραγουδιστής το τελευταίο διάστημα. Μία διαφορετική έμμεση πληροφορία γι' αυτό, μας έδωσε ο Μιχάλης Κουϊνέλης, γιατί ήταν εκείνος που συνέθεσε το τελευταίιο του τραγούδι, τις «Επιπτώσεις».

Οι προφητικοί στίχοι και η επιμονή του τραγουδιστή για να περιγράψει όσα ένιωθε

Στις 4 Μαρτίου του 2026 κυκλοφόρησε το τελευταίο τραγούδι του Γιώργου Μαζωνάκη από την Panic Records με τίτλο Επιπτώσεις και η επίσημη παρουσίαση του συνέπεσε και με τα 54α γενέθλια του τραγουδιστή.

Αυτό το τραγούδι κρύβει μία πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία την οποία και μας αποκάλυψε ο Μιχάλης Κουινέλης, ως συνθέτης και στιχουργός του τραγουδιού.

«Εγώ τώρα έχω μία πολύ περίεργη συγκυρία, διότι το τελευταίο τραγούδι που είπε, είναι ένα δικό μου τραγούδι. Του παρουσίασα μία σειρά τραγουδιών και πιο χαρούμενα και όταν του παρουσίασα αυτό το ζειμπέκικο που ήταν λίγο πειραματικό, μου είπε "αδελφέ, αυτό θα πούμε".

Και του λέω " Ρε συ Γιώργο, είσαι σίγουρος, Είναι λίγο βαρύ δεν είναι;" Και μου απάντησε "Αδελφέ έτσι ακριβώς νιώθω αυτό το διάστημα". Μου έκανε τρομερή εντύπωση. Οπότε το τελευταίο διάστημα πρέπει να πέρναγε λίγο δύσκολα», συμπλήρωσε ο Μιχάλης Κουϊνέλης.

Οι στίχοι είναι πολύ χαρακτηριστικοί και προφανώς εξέφραζαν όχι μόνο την ιδιαίτερη ψυχολογική του κατάσταση, αλλά υπονοεί και μία αδιέξοδη μοναξιά και κατάθλιψη. Και ενδιάμεσα έναν θυμό, πο προφανώς τον εξέφραζε μετά την οικογενειακή ρήξη και του εγκλεισμό του στο Δρομοκαΐτειο.

«Φωνές που φωνάζουν
Φωνές που δικάζουν
Ματιές που κοιτάζουν
Βασανιστικά

Αφού δεν καταλαβαίνεις
Πώς είναι να αργοπεθαίνεις
Έλα να το διαπιστώσεις
Και να δεις τις επιπτώσεις

Δεν θες εξηγήσεις
Δεν θες αναμνήσεις
Θέλεις να αφορήσεις
Αγανάκτησα».