Αν κοιτάζεις συνεχώς το νεογέννητο μωρό σου για να βεβαιωθείς ότι είναι καλά, υπάρχει λόγος

Τις πρώτες εβδομάδες με το μωρό σου μπορεί να νιώθεις ότι το μυαλό σου δουλεύει ασταμάτητα. Όχι, δεν είναι από την κούραση και τη αυπνία, αν και θα μπορούσε. Προέρχεται από το άγχος που έχεις ως νέα μαμά για το αν είναι όλα φυσιολογικά:

• Αναπνέει κανονικά;
• Γιατί έκλαψε ξαφνικά;
• Κοιμάται πολύ ή μήπως πολύ λίγο;
• Ζεσταίνεται ή κρυώνει;
• Χόρτασε ή πεινάει ακόμα;

Ο εγκέφαλός σου αντιδρά στην ευθύνη φροντίδας αυτού του μικροσοπικού πλάσματος και είσαι συνεχώς σε εγρήγορση. Και έτσι, μικρά - και φυσιολογικά πράγματα - μπορεί να αρχίσουν να αποκτούν άλλη διάσταση στο μυαλό σου.

Οι νέοι γονείς διαφωνούν για το ποιος κοιμάται περισσότερο αλλά τους διαφεύγει ένα βασικό ερώτημα

Ο φόβος όταν το μωρό κοιμάται

Ας ξεκινήσουμε από τον ύπνο . Αντί να ξεκουράζεσαι όταν κοιμάται το μωρό, βρίσκεσαι πάνω πό την κούνια του, προσπαθώντας να ακούσεις την αναπνοή του. Η αναπνοή φαίνεται ελαφριά. Το στήθος κινείται σχεδόν ανεπαίσθητα. Έτσι σκύβεις λίγο πιο κοντά. Μερικές φορές το αγγίζεις απαλά μόνο και μόνο για να δεις αν θα κινηθεί. Αυτή η αντίδραση προέρχεται από το προστατευτικό ένστικτο του εγκεφάλου σου. Το μυαλό σου θέλει να βεβαιωθεί ότι το μωρό είναι ασφαλές κάθε στιγμή. Έτσι, ο ύπνος μετατρέπεται συχνά λιγότερο σε ξεκούραση και περισσότερο σε παρακολούθηση. Με τον καιρό, όμως, αρχίζεις να μαθαίνεις πώς είναι στην πραγματικότητα ο φυσιολογικός ύπνος ενός μωρού. Και σιγά σιγά η ανησυχία μειώνεται.

Το κλάμα και οι άγνωστες αιτίες

Τα μωρά επικοινωνούν κυρίως με έναν τρόπο: κλαίγοντας. Για έναν νέο γονέα όμως, κάθε κλάμα μπορεί να μοιάζει με γρίφο.

• Πεινάει;
• Είναι βρεγμένη η πάνα;
• Πονάει;
• Ή μήπως κάτι δεν πάει καλά;

Αυτή η αβεβαιότητα μπορεί να δημιουργήσει ένταση. Μπορεί να φοβάσαι μήπως δεν έχεις καταλάβει κάτι. Στην πραγματικότητα όμως, χρειάζεται χρόνος για να μάθεις τα μοτίβα του μωρού σου. 'Οπως εξηγούν παιδίατροι, ακόμη και οι πιο έμπειροι γονείς μερικές φορές δεν καταλαβαίνουν αμέσως τι συμβαίνει. Τα μωρά κλαίνε για πολλούς μικρούς λόγους – και μερικές φορές χωρίς κάποιον ξεκάθαρο λόγο. Η κατανόηση του «ρυθμού» του μωρού είναι μια διαδικασία που χτίζεται σταδιακά.

Γιατί οι νέοι της γενιάς Ζ θα γίνουν καλύτεροι γονείς

Το άγχος γύρω από το τάισμα

Το τάισμα συχνά γίνεται άλλη μια πηγή ανησυχίας. Αν το μωρό τελειώσει γρήγορα το γάλα, μπορεί να σκέφτεσαι ότι ίσως πεινάει ακόμη. Αν σταματήσει νωρίς, μπορεί να φοβάσαι ότι δεν έφαγε αρκετά. Τα διαγράμματα βάρους, τα προγράμματα σίτισης και οι συμβουλές από συγγενείς ή φίλους μπορεί να αυξήσουν την πίεση. Έτσι, μπορεί να βρεθείς να κοιτάς το ρολόι, να μετράς λεπτά και να παρατηρείς κάθε μικρή παύση. Όμως, το κάθε μωρό "ρυθμίζει " μόνο του το πόσο θα φάει. Κάποια γεύματα είναι μεγαλύτερα, άλλα μικρότερα. Η ανάπτυξη φαίνεται μέσα στις εβδομάδες κι ο παιδίατρος είναι εκείνος που θα σου δώσει την διαβεβαίωση που χρειάζεσαι πώς όλα πάνε καλά.

01

02

Όταν κάθε μικρή κίνηση φαίνεται ανησυχητική

Ένα ξαφνικό τέντωμα. 'Ενας λόξυγκας μετά το τάισμα. Μια περίεργη έκφραση στο πρόσωπο.Για έναν νέο γονέα, αυτές οι μικρές κινήσεις μπορεί να φαίνονται ανησυχητικές. Το σώμα όμως ενός νεογέννητου ακόμη μαθαίνει πώς να συντονίζεται. Οι κινήσεις είναι συχνά απότομες. Τα χέρια ανοίγουν ξαφνικά. Το πρόσωπο συσπάται στον ύπνο.Οι παιδίατροι εξηγούν συχνά ότι αυτό συμβαίνει επειδή το νευρικό σύστημα του μωρού εξακολουθεί να αναπτύσσεται. Με τον χρόνο, αρχίζεις να αναγνωρίζεις ποιες κινήσεις είναι απλώς φυσιολογικές.

Η πίεση να τα κάνεις όλα σωστά

Παρότι γνωρίζεις ότι δεν υπάρχει εγχειρίδιο νέου γονιού, νιώθεις τη σιωπηλή προσδοκία ότι πρέπει να κάνεις τα πάντα σωστά.

• Η σωστή στάση ύπνου.
• Το σωστό πρόγραμμα σίτισης.
• Η σωστή θερμοκρασία δωματίου.

Ταυτόχρονα, συμβουλές εμφανίζονται παντού: στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, σε βιβλία, σε οικογενειακές συζητήσεις, σε διαδικτυακά φόρουμ. Αντί όμως να δίνουν απαντήσεις σε πολλές απορίες σου, δημιουργούν περισσότερη σύγχυση. Έτσι μπορεί ν' αρχίσεις να αμφισβητείς συνεχώς τις αποφάσεις σου ακόμη κι όταν το μωρό είναι υγιές και ασφαλές.

Τα 5 βασικά λάθη που κάνουν οι νέοι γονείς

Γιατί νιώθεις τόσο άγχος;

Θα μπορούσε να είναι ρητορικό το ερώτημα... Ωστόσο, το άγχος αυτό συνδέεται τόσο με τη βιολογία όσο και με την ψυχολογία. Όταν έρχεται ένα μωρό στη ζωή σου, ο εγκέφαλος περνά σε λειτουργία προστασίας. Ορμόνες όπως η ωκυτοκίνη ενισχύουν τη συναισθηματική σύνδεση. Ταυτόχρονα όμως ο εγκέφαλος γίνεται πιο ευαίσθητος σε πιθανούς κινδύνους. Ένας ακόμη λόγος είναι απλός: η απειρία. Η φροντίδα ενός νεογέννητου είναι κάτι εντελώς καινούριο. Όταν δεν υπάρχει προηγούμενη εμπειρία, το μυαλό συχνά γεμίζει τα κενά με ανησυχία. Καθώς περνούν οι εβδομάδες και αρχίζεις να αναγνωρίζεις τις συνήθειες του μωρού σου, το άγχος συνήθως μειώνεται. Αυτό που στην αρχή φαινόταν τρομακτικό γίνεται σιγά σιγά πιο γνώριμο.

Το άγχος συχνά συνοδεύει την αγάπη

Το άγχος του πρωτάρη γονιού δεν σημαίνει ότι κάτι δεν πάει καλά με σένα. Πολύ συχνά σημαίνει ακριβώς το αντίθετο. Ο εγκέφαλός σου προσπαθεί απλώς να προστατεύσει κάτι πολύτιμο. Αυτή η βαθιά φροντίδα μπορεί να μετατραπεί, ειδικά στην αρχή, σε συνεχή εγρήγορση. Καθώς περνά ο καιρός, αποκτάς περισσότερη εμπειρία κι αρχίζεις να νιώθεις μεγαλύτερη σιγουριά. Και σιγά σιγά μαθαίνεις το πιο σημαντικό: να εμπιστεύεσαι το ένστικτό σου.