Ποιά κοινωνική δεξιότητα που οι γονείς ξεχνούν να διδάξουν, προσέχουν αμέσως οι εκπαιδευτικοί;

Οι καλοί τρόποι δεν είναι μόνο το «παρακαλώ» και το «ευχαριστώ». Πολλές φορές, το δύσκολο δεν είναι να γνωρίζει το παιδί σου τις σωστές λέξεις, αλλά να μάθει πώς να φέρεται με σεβασμό

6 δεξιότητες που πρέπει να διδάξεις στην κόρη σου αν θέλεις να νιώθει (και να είναι) δυνατή

και ευγένεια απέναντι στους συμμαθητές του, στους φίλους και στον περίγυρό του.

Σύμφωνα με τη Myka Meier, ιδρύτρια του Beaumont Etiquette και δημιουργό της σειράς Mini Manners στο YouTube, μία από τις δεξιότητες που συχνά παραβλέπουμε είναι ο έλεγχος των παρορμήσεων. Στην πράξη, αυτό είναι κάτι που οι εκπαιδευτικοί, καταλαβαίνουν σχεδόν αμέσως: φαίνεται στον τρόπο που ένα παιδί μπαίνει σε μια συζήτηση, αν περιμένει τη σειρά του ή αν δυσκολεύεται να μη διακόπτει τους άλλους.

Όλο και πιο εξαρτημένοι; Τι δεν μπορούν πια να κάνουν μόνοι τους οι μαθητές, σύμφωνα με δασκάλους

Μια κοινωνική δεξιότητα που δεν έρχεται φυσικά

Ακούγεται απλό, αλλά δεν είναι. Τα παιδιά συχνά θέλουν να μιλήσουν αμέσως, να εκφραστούν ή να διακόψουν χωρίς να το καταλάβουν. Ο έλεγχος των παρορμήσεων δεν φαίνεται μόνο στις έντονες στιγμές στο σπίτι, αλλά κυρίως στην καθημερινότητα: στο αν το παιδί θα σταματήσει για λίγο πριν μιλήσει, αν θα ακούσει προσεκτικά ή αν θα διακόψει. Όταν μαθαίνει να κάνει αυτή τη μικρή παύση αντί να αντιδρά αμέσως, μπορεί πιο εύκολα να ακούσει τους άλλους και να απαντήσει με ηρεμία.

Οι δεξιότητες αυτές δεν αναπτύσσονται ξαφνικά. Η Meier εξηγεί ότι η πρώιμη παιδική ηλικία - ιδανικά από 2 έως 6 ετών - είναι η πιο κρίσιμη περίοδος για να ξεκινήσεις. Σε αυτό το στάδιο, τα παιδιά μαθαίνουν πώς λειτουργεί η συζήτηση και χτίζουν φιλοκοινωνικές δεξιότητες που θα τα βοηθήσουν στις φιλίες, στην τάξη και στις καθημερινές κοινωνικές αλληλεπιδράσεις.

Πώς να το εφαρμόσεις στην πράξη

Το καλύτερο που μπορείς να κάνεις για να εφαρμόσεις στην πράξη την εναλλαγή της συζήτησης είναι να παρουσιάσεις αυτή την δεξιότητα μέσω των καθημερινών αλληλεπιδράσεων.

Υιοθέτησε έναν απλό «ρυθμό» για τη συζήτηση: παύση, ακρόαση, ομιλία. Αν το παιδί διακόψει, μπορείς να πεις κάτι σαν: «Θέλω να ακούσω τι έχεις να πεις, αλλά πρώτα ας ακούσουμε την αδερφή σου» ή «Τώρα είναι η σειρά σου να μοιραστείς». Με αυτόν τον τρόπο, μαθαίνει ότι κάθε συζήτηση έχει έναν φυσικό ρυθμό και όλοι έχουν χώρο να ακουστούν.

Για να γίνει πιο φυσικό, δώσε το παράδειγμα εσύ η ίδια. Κράτα οπτική επαφή, ολοκλήρωσε τις σκέψεις σου πριν απαντήσεις και δείξε πώς μοιάζει μια συζήτηση με σεβασμό. Χρησιμοποίησε φράσεις όπως: «Τι θα ήθελες να προσθέσεις;» ή «Πες μου περισσότερα για αυτό», ώστε να ενισχύσεις την ιδέα ότι κάθε συμμετέχων έχει τον δικό του χώρο και χρόνο.

Μικρά παιχνίδια με τη συμμετοχή όλων, οικογενειακές συζητήσεις στο τραπέζι ή κύκλοι αφήγησης ιστοριών δίνουν στο παιδί ευκαιρίες χωρίς πίεση να εξασκήσει αυτή τη δεξιότητα. Με τον καιρό, αυτές οι μικρές συνήθειες χτίζουν κοινωνική ευχέρεια και εμπιστοσύνη στον εαυτό του - δεξιότητες που θα μπορεί να χρησιμοποιεί με σιγουριά στην τάξη και στις σχέσεις του.

Παιχνίδι στο σπίτι: Η σημασία του να μπορεί να ανακαλύπτει κάθε μέρα νέες δεξιότητες

Στόχος δεν είναι η τελειότητα

Και η πιο σημαντική υπενθύμιση; Οι τρόποι δεν είναι μόνο λέξεις ή κανόνες· είναι η ικανότητα να παρατηρείς τους άλλους, να τους δίνεις χώρο και να τους σέβεσαι στην πράξη - και αυτό είναι που οι εκπαιδευτικοί προσέχουν αμέσως, ακόμα και σε μια απλή συζήτηση στην τάξη.

Αν μάθεις στο παιδί σου να ακούει, να περιμένει τη σειρά του και να δίνει χώρο στους άλλους, θέτεις τις βάσεις να φέρεται με ευγένεια και δείχνει κατανόηση, κάτι που δεν θεωρείται πάντα αυτονόητο στις μέρες μας.