Πόσες καισαρικές μπορείς να κάνεις; Οι κίνδυνοι ανά επέμβαση και όσα πρέπει να γνωρίζεις
Η είδηση των 6 επιτυχημένων τοκετών με καισαρική μιας γυναίκας στην Πάτρα, στρέφει την προσοχή σε όσα χρειάζεται να γνωρίζεις για μια ασφαλή εμπειρία τοκετού.
Η πρόσφατη είδηση για μια γυναίκα στην Πάτρα, η οποία ολοκλήρωσε με επιτυχία έξι τοκετούς με καισαρική τομή φέρνοντας στον κόσμο υγιή παιδιά, απέδειξε τη σημασία της σωστής καθοδήγησης. Η συγκεκριμένη περίπτωση εξελίχθηκε ομαλά παρά τους επιπλέον παράγοντες κινδύνου, όπως το αυξημένο σωματικό βάρος, χάρη στη συνεχή και στενή ιατρική επίβλεψη.Παράλληλα, όμως, φέρνει ξανά στο προσκήνιο ένα βασικό ερώτημα: Υπάρχει τελικά ανώτατο ασφαλές όριο για τις επαναλαμβανόμενες καισαρικές τομές;
πηγή: patrapress.gr
Ο τοκετός με καισαρική δεν σε κάνει λιγότερο γενναία ή λιγότερο μαμά
Υπάρχει «μαγικός αριθμός»;
Σύμφωνα με διεθνείς επιστημονικούς φορείς, όπως η Mayo Clinic, δεν υπάρχει ένας συγκεκριμένος αριθμός καισαρικών που να θεωρείται το απόλυτο "ταβάνι" για κάθε γυναίκα. Κάθε οργανισμός αντιδρά διαφορετικά στην επούλωση. Ωστόσο, οι μαιευτήρες επισημαίνουν ότι μετά την τρίτη επέμβαση, οι πιθανότητες επιπλοκών αρχίζουν να αυξάνονται προοδευτικά, καθώς κάθε επόμενο χειρουργείο είναι πιο απαιτητικό από το προηγούμενο.
Ποιες είναι οι συχνότερες ιατρικές προκλήσεις
Προβλήματα με τον πλακούντα
Όσο αυξάνεται ο αριθμός των χειρουργείων, τόσο υψηλότερος είναι ο κίνδυνος εμφάνισης σοβαρών παθήσεων του πλακούντα σε μια επόμενη εγκυμοσύνη:
- Συσσωρευμένος πλακούντας (Placenta accreta): Ο πλακούντας εμφυτεύεται πολύ βαθιά στο τοίχωμα της μήτρας, συνήθως επάνω στην ουλή της προηγούμενης καισαρικής.
- Προδρομικός πλακούντας (Placenta praevia): Ο πλακούντας καλύπτει μερικώς ή πλήρως το άνοιγμα του τραχήλου.
Αυτές οι καταστάσεις αυξάνουν την πιθανότητα για σοβαρή αιμορραγία, ανάγκη για μεταγγίσεις αίματος, πρόωρο τοκετό ή ακόμη και επείγουσα υστερεκτομή (αφαίρεση της μήτρας).
Ουλώδης ιστός και συμφύσεις
Μετά από κάθε χειρουργική επέμβαση αναπτύσσονται ζώνες ουλώδους ιστού, οι λεγόμενες συμφύσεις. Κάθε επόμενη καισαρική μπορεί να κάνει τις συμφύσεις αυτές παχύτερες, με αποτέλεσμα τα εσωτερικά όργανα (όπως η ουροδόχος κύστη ή το έντερο) να "κολλάνε" μεταξύ τους ή στο τοίχωμα της κοιλιάς. Αυτό καθιστά το επόμενο χειρουργείο πιο δύσκολο, χρονοβόρο και αυξάνει το ρίσκο τραυματισμού των γύρω οργάνων.
Ο τοκετός με καισαρική δεν σε κάνει λιγότερο γενναία ή λιγότερο μαμά
Προβλήματα στις τομές και κήλες
Ο κίνδυνος προβλημάτων υγείας που συνδέονται με τις τομές αυξάνεται ανάλογα με τον αριθμό τους. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η εμφάνιση κήλης, η οποία αναπτύσσεται όταν ένας ιστός ή όργανο προεξέχει μέσα από ένα αδύναμο σημείο στο μυϊκό τοίχωμα της κοιλιάς, το οποίο έχει εξασθενήσει από τα προηγούμενα χειρουργεία.
Το αυξημένο βάρος αποτελεί μια επιπλέον πρόκληση για την ιατρική ομάδα, καθώς επηρεάζει άμεσα τον βαθμό δυσκολίας της χειρουργικής προσπέλασης, τη διαχείριση της αναισθησίας και τη διαδικασία επούλωσης των τραυμάτων. Όπως επισημαίνουν οι ειδικοί, η στενή και υπεύθυνη ιατρική παρακολούθηση είναι ο καθοριστικός παράγοντας που μπορεί να ελαχιστοποιήσει τους κινδύνους - ακόμα και σε περιπτώσεις όπου συνυπάρχουν άλλοι επιβαρυντικοί παράγοντες υγείας- εξασφαλίζοντας την ασφάλεια της μητέρας και του μωρού.
unsplash.com/ Javier de la Maza
Εικόνες που δείχνουν τη γενναιότητα των μαμάδων που γεννούν με καισαρική
Τι ισχύει για τον φυσιολογικό τοκετό μετά από καισαρική (VBAC)
Ο αριθμός των προηγούμενων επεμβάσεων επηρεάζει άμεσα τις επιλογές τοκετού. Για γυναίκες με μία καισαρική στο ιστορικό τους, ο φυσιολογικός τοκετός (VBAC) αποτελεί μια κοινή και ασφαλή επιλογή με υψηλά ποσοστά επιτυχίας, εφόσον υπάρχει η κατάλληλη χρονική απόσταση (τουλάχιστον 18 μήνες από την προηγούμενη γέννα). Ωστόσο, η προσπάθεια για φυσιολογικό τοκετό συνήθως σταματά να αποτελεί επιλογή μετά από τρεις ή περισσότερες καισαρικές τομές. Η απόφαση για τον τρόπο τοκετού και τον αριθμό των κυήσεων μετά από μια καισαρική είναι περίπλοκη. Αν και η σύγχρονη ιατρική επιστήμη επιτρέπει την ασφαλή ολοκλήρωση ακόμη και πολύ απαιτητικών περιπτώσεων, κάθε γυναίκα οφείλει να συζητά αναλυτικά με τον γιατρό της για τους κινδύνους και τα οφέλη με βάση το δικό της ιστορικό.
