Γιατί το height-shaming στο αγόρι της Elle Fanning μας αφορά όλους - όπως κι η ευτυχία χωρίς μεζούρα

Είναι πραγματικά εντυπωσιακό το πώς, ενώ υποτίθεται ότι έχουμε προχωρήσει ως κοινωνία, κολλάμε ακόμα σε «κουτάκια» που θυμίζουν περασμένους αιώνες. Η περίπτωση της Αμερικανίδας ηθοποιού Elle Fanning και του συντρόφου της και υψηλόβαθμου στελέχους του Rolling Stone, Gus Wenner, στις φετινές Χρυσές Σφαίρες, είναι το τέλειο παράδειγμα. Αντί να συζητάμε για τη λάμψη τους ή την πορεία τους, το διαδίκτυο αποφάσισε να βγάλει τη μεζούρα και να μετρήσει εκατοστά, λες και το ύψος είναι κάποιο είδος πιστοποιητικού για το αν μια σχέση «επιτρέπεται» να υπάρχει.

Καλά νέα: οι περισσότεροι άνδρες δεν είναι «τοξικοί», δείχνει νέα μελέτη

Γιατί μας ενοχλεί ακόμα μια ψηλότερη γυναίκα;

Το να κρίνεις ένα ζευγάρι επειδή η γυναίκα τυχαίνει να είναι ψηλότερη δεν είναι απλώς επιφανειακό, είναι ξεκάθαρα αναχρονιστικό. Αυτή η εμμονή δείχνει μια τοξική νοοτροπία που θέλει τον άνδρα απαραίτητα πιο επιβλητικό και τη γυναίκα πάντα «μικρότερη», για να θεωρείται η εικόνα τους αρμονική. Όλο αυτό το ψηφιακό «gossip» γύρω από το αν ο Wenner είναι «κοντός» για εκείνη, μόνο και μόνο επειδή στις φωτογραφίες η διαφορά φαίνεται, είναι η ξεκάθαρη απόδειξη ότι πολλοί ακόμα δυσκολεύονται να δουν πέρα από το φαίνεσθαι.

Όμως, η απάντηση βρίσκεται στην ίδια την 27χρονη Elle. Μέσα από τις συνεντεύξεις της, βλέπουμε μια γυναίκα που δηλώνει ότι το μέλλον της με τον Gus «φαίνεται λαμπρό». Μιλάει για έναν άνθρωπο που είναι δίπλα της, για κοινά σχέδια και για μια ευτυχία που δεν μετριέται με το μέτρο.

Η παγίδα του «Short King»: Όταν η υποστήριξη γίνεται διάκριση

Ακόμα και οι τάσεις που δημιουργήθηκαν για να «αποθεώσουν» τους κοντύτερους άνδρες, όπως το περιβόητο κίνημα για τους «Short Kings» - που είδαμε να αναφέρετε σε πολλά σχόλια στα social media κάτω από τη φωτογραφία του συγκεκριμένου ζευγαριού - στην πραγματικότητα κάνουν το ίδιο λάθος: δίνουν υπερβολική έμφαση στο ύψος. Όταν πανηγυρίζουμε επειδή ένας άνδρας «τόλμησε» να βγει με μια ψηλότερη γυναίκα, ουσιαστικά υπογραμμίζουμε ότι αυτό είναι κάτι αξιοπερίεργο ή εκτός κανονικότητας. Η εμμονή με την κατηγοριοποίηση, ακόμα και όταν φοράει τον μανδύα της υποστήριξης, συνεχίζει να συντηρεί το πρόβλημα. Το ζητούμενο δεν είναι να αποθεώνουμε το ύψος ως «κατόρθωμα», αλλά να σταματήσουμε να το θεωρούμε καν θέμα συζήτησης.

Η ευτυχία δεν έχει ύψος

Πρέπει επιτέλους να αποδεχτούμε ότι η χημεία ανάμεσα σε δύο ανθρώπους δεν υπακούει στους νόμους της γεωμετρίας. Το να σπαταλάμε χρόνο σχολιάζοντας το ύψος κάποιου είναι μια απέλπιδα προσπάθεια να επιβάλουμε ξεπερασμένους κανόνες σε μια εποχή που υποτίθεται ότι γιορτάζει την ελευθερία. Στο τέλος της ημέρας, αυτό που μένει δεν είναι τα εκατοστά που χωρίζουν δύο κεφάλια, αλλά η ασφάλεια που νιώθουν δύο άνθρωποι όταν κρατιούνται από το χέρι.