Friendship Trios: Γιατί η φιλία τριών ατόμων είναι μια εξίσωση καταδικασμένη να αποτύχει;

Στη θεωρία, μια φιλία τριών ατόμων ακούγεται ιδανική: περισσότερο γέλιο, περισσότερες απόψεις, μια μικρή, ακλόνητη ομάδα όπου πάντα κάποιος θα είναι διαθέσιμος. Στην πράξη, όμως, η φιλία μεταξύ τριών ατόμων θυμίζει συχνά ένα τεντωμένο σχοινί. Είναι ένας χορός που απαιτεί απόλυτο συγχρονισμό, αλλά συνήθως καταλήγει με κάποιον να μένει εκτός ρυθμού. Η ποπ κουλτούρα – από το Sex and the City μέχρι το Τα Φιλαράκια – μας έμαθε να εξιδανικεύουμε τις παρέες, όμως η ψυχολογία έχει μια πολύ πιο ρεαλιστική εξήγηση για το γιατί το «τρία» είναι ο πιο δύσκολος αριθμός.

Πώς να απαντήσεις στο «τι κάνεις;», όταν δεν είσαι όντως καλά

Η θεωρία της τριάδας και το «δύο εναντίον ενός»

Σύμφωνα με την κοινωνική ψυχολογία και τη θεωρία του Georg Simmel, η μετάβαση από τη δυάδα στην τριάδα αλλάζει τα πάντα. Ενώ μια σχέση δύο ατόμων είναι άμεση και σταθερή, η προσθήκη ενός τρίτου μέλους δημιουργεί τη δυνατότητα για συνασπισμούς.

Είναι η στιγμή που δημιουργείται το φαινόμενο «δύο εναντίον ενός». Δεν χρειάζεται να υπάρξει κακία, μπορεί να είναι κάτι τόσο απλό όσο ένα εσωτερικό αστείο που μοιράζονται οι δύο και η τρίτη αγνοεί ή ένα κοινό ενδιαφέρον που αφήνει το τρίτο άτομο στο περιθώριο. Αυτή η δυναμική δημιουργεί αναπόφευκτα το αίσθημα της απομόνωσης.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα στις τριάδες εντοπίζεται στη διαρκή και συχνά υποσυνείδητη σύγκριση, αφού τη στιγμή που δύο από τα τρία μέλη έρχονται έστω και λίγο πιο κοντά, το τρίτο άτομο αρχίζει να νιώθει σαν «παράσιτο» ή σαν ένας απλός παρατηρητής μιας ξένης σχέσης.

Οι ψυχολόγοι επισημαίνουν ότι η οικειότητα είναι σχεδόν αδύνατο να μοιραστεί πάντα ισόποσα, αφού η σύνδεση μεταξύ των μελών σπάνια παραμένει στο ίδιο επίπεδο ανά πάσα στιγμή, γεγονός που τροφοδοτεί έναν διαρκή φόβο αποκλεισμού. Αυτή η ανασφάλεια, που εκφράζεται μέσα από βασανιστικά ερωτήματα όπως το αν οι άλλοι δύο μιλάνε ή συναντιούνται κρυφά, καταλήγει να «δηλητηριάζει» τη φιλία πολύ πριν εμφανιστεί ένα πραγματικό πρόβλημα, μετατρέποντας μια σχέση υποστήριξης σε ένα πεδίο συναισθηματικής πίεσης.

Γιατί δεν κρατάνε πάντα οι τριάδες;

Η ιστορία δείχνει ότι οι φιλίες τριών ατόμων συχνά διαλύονται ή μετατρέπονται ξανά σε δυάδες. Ο λόγος είναι η συναισθηματική κόπωση. Το να προσπαθείς διαρκώς να ισορροπήσεις ανάμεσα σε δύο διαφορετικές προσωπικότητες, φροντίζοντας να μην πληγώσεις κανέναν, είναι εξαντλητικό. Συχνά, μια διαφωνία ανάμεσα σε δύο μέλη αναγκάζει το τρίτο να παίξει τον ρόλο του «διαιτητή», μια θέση άχαρη που αργά ή γρήγορα οδηγεί στην απομάκρυνση.

Υπάρχει ελπίδα για το «magic three»;

Παρά τις δυσκολίες, οι τριάδες μπορούν να επιβιώσουν αν υπάρχει πραγματική ειλικρίνεια. Η κλειστή επικοινωνία και η αποφυγή των «μυστικών» μεταξύ των δύο είναι το κλειδί. Ωστόσο, η ποιότητα μιας φιλίας δεν κρίνεται από τον αριθμό των ατόμων, αλλά από την ασφάλεια που νιώθεις μέσα σε αυτή.

Αν νιώθεις ότι πρέπει διαρκώς να «παλεύεις» για τη θέση σου στην τριάδα, ίσως είναι καιρός να αναρωτηθείς αν αυτή η ισορροπία σε τρέφει ή σε σε φθείρει. Γιατί στο τέλος της ημέρας, η καλύτερη παρέα είναι εκείνη που σε κάνει να νιώθεις ολόκληρη, όχι το «περισσευούμενο» κομμάτι ενός παζλ.