Οι άνθρωποι που μεγάλωσαν στα ’80s και τα ’90s έχουν 5 χόμπι που τους κάνουν συναισθηματικά ευφυείς

Ως παιδί είχες πολύ μεγαλύτερη ελευθερία να εξερευνήσεις, να δοκιμάσεις πράγματα και να κάνεις λάθη, χωρίς να ανησυχείς ότι κάποιος μπορεί να τα καταγράψει όλα σε βίντεο.

Μη βαριέσαι άλλο! 3 websites για να βρεις ακριβώς το hobby που σου ταιριάζει

Σήμερα, που βρίσκεσαι από τα τέλη των 30 έως τις αρχές των 50 σου, πιθανότατα εξακολουθείς να αγαπάς αρκετά από εκείνα τα old-school χόμπι που είχες ως παιδί. Και επειδή πολλές από αυτές τις δραστηριότητες βασίζονταν στην επαφή με τους άλλους, στην επικοινωνία και στην αναζήτηση πληροφοριών, ίσως σε βοήθησαν να αναπτύξεις μεγαλύτερη συναισθηματική νοημοσύνη απ’ όσο φαντάζεσαι.

1. Διαβάζεις βιβλία

Όσο ωραίο κι αν είναι σήμερα να έχεις στη διάθεσή σου αμέτρητες σειρές και ταινίες όποτε θέλεις, αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να εγκαταλείψεις το διάβασμα. Η τηλεόραση δεν σου προσφέρει τα ίδια οφέλη που μπορεί να σου δώσει ένα βιβλίο.

Αν μεγάλωσες στα ’80s και τα ’90s, δεν είχες ένα κινητό να αποσπά συνεχώς την προσοχή σου και πιθανότατα περνούσες αρκετό από τον ελεύθερο χρόνο σου διαβάζοντας. Μέσα από τα βιβλία εξασκούσες τη φαντασία σου και γνώριζες κόσμους και πραγματικότητες που δεν θα μπορούσες να ζήσεις στην καθημερινότητά σου.

Όταν διαβάζεις ιστορίες με χαρακτήρες που προέρχονται από περιβάλλοντα διαφορετικά από το δικό σου, καλλιεργείς την ενσυναίσθησή σου, ένα εξαιρετικά σημαντικό κομμάτι της συναισθηματικής νοημοσύνης. Παράλληλα, το διάβασμα μπορεί να μειώσει το στρες και το άγχος, καθώς για λίγο σε απομακρύνει από τη δική σου πραγματικότητα και σε μεταφέρει στον κόσμο της ιστορίας.

2. Παίζεις ομαδικά αθλήματα ή κάποιο μουσικό όργανο

Αν ήσουν παιδί στα ’80s ή τα ’90s, πιθανότατα γέμιζες τον ελεύθερο χρόνο σου με εξωσχολικές δραστηριότητες, από ομαδικά αθλήματα μέχρι μαθήματα μουσικής. Ακόμη κι αν είχες πρόσβαση σε video games ή υπολογιστή στο σπίτι, οι τρόποι για να επικοινωνήσεις με τους φίλους σου όταν δεν ήσασταν μαζί ήταν πολύ λιγότεροι.

Γι’ αυτό περίμενες με ανυπομονησία την προπόνηση, το μάθημα ή τον αγώνα μετά το σχολείο και τα Σαββατοκύριακα. Μπορεί να έπαιζες σε μια σχολική ομάδα, να συμμετείχες στη μπάντα του σχολείου ή να μάθαινες κάποιο μουσικό όργανο.

Μέσα από αυτές τις δραστηριότητες έμαθες τι σημαίνει συνεργασία, αλλά και πώς να συνυπάρχεις με ανθρώπους ακόμη κι όταν δεν τα πηγαίνεις πάντα καλά μαζί τους. Έπρεπε να μάθεις να διαχειρίζεσαι τα αρνητικά σου συναισθήματα και, κάποιες φορές, να βάζεις την ομάδα πάνω από τον εαυτό σου.

3. Φτιάχνεις playlists

Το να αποθηκεύσεις την αγαπημένη σου μουσική ήταν εντελώς διαφορετική υπόθεση τότε. Αν ήθελες να ακούσεις ένα συγκεκριμένο τραγούδι αλλά δεν ήθελες να αγοράσεις ολόκληρο το άλμπουμ, περίμενες να το παίξει το ραδιόφωνο για να το γράψεις σε κασέτα.

Και όταν νοιαζόσουν πραγματικά για κάποιον, ένας από τους πιο όμορφους τρόπους να του το δείξεις ήταν να του φτιάξεις ένα mixtape με τραγούδια που είχες επιλέξει ένα προς ένα.

Μπορεί να χρειαζόταν πολύς χρόνος μέχρι να πετύχεις όλα τα τραγούδια στο ραδιόφωνο. Εναλλακτικά, μπορούσες να τα γράψεις από CD ή από άλλη κασέτα, διαδικασίες που επίσης κάθε άλλο παρά γρήγορες ήταν.

Για να το κάνεις σωστά και να βρεις ακριβώς τα τραγούδια που εξέφραζαν όσα ένιωθες, χρειαζόσουν υπομονή, χρόνο και φροντίδα. Τώρα που έχεις μεγαλώσει, μπορεί να κάνεις ακριβώς το ίδιο μέσα από κοινές playlists στο Spotify ή στο Apple Music, εκφράζοντας με έναν πιο σύγχρονο τρόπο την ίδια τρυφερότητα.

4. Φτιάχνεις άλμπουμ και scrapbooks

Αν μεγάλωσες στα ’80s και τα ’90s, θυμάσαι πολύ καλά τη διαδικασία: τραβούσες φωτογραφίες με τη φωτογραφική μηχανή, περίμενες να εμφανιστεί το φιλμ και μετά διάλεγες ποιες θα μπουν στο άλμπουμ ή στο scrapbook σου. Ήταν ένας όμορφος τρόπος να κρατάς τις αναμνήσεις σου και να τις μοιράζεσαι με τους ανθρώπους γύρω σου.

Σήμερα μπορείς απλώς να ανεβάσεις τις φωτογραφίες σου στα social media. Όμως η δημιουργία ενός scrapbook απαιτεί χρόνο και, μέσα από αυτή τη διαδικασία, έχεις την ευκαιρία να επιστρέψεις στις αναμνήσεις σου και να τις επεξεργαστείς.

Όταν αναλογίζεσαι τις εμπειρίες σου, μπορείς να τις δεις από διαφορετικές οπτικές και αυτό συμβάλλει στην ανάπτυξη της συναισθηματικής σου νοημοσύνης. Τη στιγμή που συμβαίνει κάτι, τα έντονα συναισθήματα μπορεί να επηρεάζουν την κρίση σου. Κοιτάζοντας όμως πίσω, έχεις τη δυνατότητα να δεις όσα έζησες πιο αντικειμενικά.

Έτσι μπορείς να αναγνωρίσεις ποιες συμπεριφορές και συνήθειες θέλεις να κρατήσεις και ποιες θα προτιμούσες να αφήσεις πίσω σου.

5. Παίζεις video games

Δεν ήταν όλα όσα έκαναν τα παιδιά των ’80s και των ’90s τόσο διαφορετικά από όσα κάνουν τα παιδιά σήμερα. Και οι δύο γενιές μεγάλωσαν παίζοντας video games. Η μεγάλη διαφορά ήταν ο τρόπος.

Τότε πήγαινες στα ηλεκτρονικά και έπαιζες μαζί με άλλα παιδιά από τη γειτονιά σου. Επομένως, ακόμη και την ώρα του παιχνιδιού, εξασκούσες κοινωνικές δεξιότητες και μάθαινες να διαχειρίζεσαι τα συναισθήματά σου.

Μάλιστα, μέσα σε ένα arcade αναγκαζόσουν να μάθεις και κάτι ακόμη: πώς να χάνεις. Σήμερα, αν ένα παιδί εκνευριστεί επειδή έχασε ένα παιχνίδι, μπορεί απλώς να κλείσει την κονσόλα, να απομακρυνθεί και να επιστρέψει όταν έχει ηρεμήσει.

Στα ηλεκτρονικά, όμως, όλοι έβλεπαν την άμεση αντίδρασή σου. Αν θύμωνες υπερβολικά κάθε φορά που έχανες, υπήρχε μεγάλη πιθανότητα οι φίλοι σου να μη θέλουν να ξαναπαίξουν μαζί σου. Έτσι, έπρεπε σιγά σιγά να μάθεις να αποδέχεσαι την ήττα και να χάνεις με αξιοπρέπεια.