Κατάψυξη ωαρίων: γιατί, πότε και πώς;
Η απόφαση για τη μητρότητα είναι βαθιά προσωπική. Δεν συμπίπτει πάντοτε με την κατάλληλη στιγμή στη ζωή μιας γυναίκας, είτε λόγω συνθηκών είτε εξαιτίας ενός προβλήματος υγείας. Η κατάψυξη ωαρίων αποτελεί μια δυνατότητα διατήρησης της γονιμότητας, προσφέροντας περισσότερες επιλογές για το μέλλον. Χρειάζεται, όμως, σωστή ενημέρωση: μπορεί να αυξήσει τις μελλοντικές αναπαραγωγικές δυνατότητες, χωρίς να εγγυάται την απόκτηση παιδιού.
Γιατί να καταψύξει μια γυναίκα τα ωάριά της;
Η γυναικεία γονιμότητα μεταβάλλεται με την ηλικία. Με την πάροδο του χρόνου μειώνονται τόσο ο αριθμός όσο και η ποιότητα των ωαρίων, επηρεάζοντας την πιθανότητα σύλληψης και γέννησης ενός παιδιού. Η κατάψυξη επιτρέπει τη διατήρηση ωαρίων στην ηλικία κατά την οποία συλλέγονται, ώστε να μπορούν να χρησιμοποιηθούν αργότερα.
Μια γυναίκα μπορεί να επιλέξει τη μέθοδο επειδή δεν είναι ακόμη έτοιμη να γίνει μητέρα, δεν έχει σύντροφο ή επιθυμεί να μεταθέσει την τεκνοποίηση. Υπάρχουν επίσης ιατρικές ενδείξεις, όπως η επικείμενη χορήγηση θεραπειών που ενδέχεται να βλάψουν τις ωοθήκες. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η έγκαιρη παραπομπή σε ειδικό αναπαραγωγής, σε συνεργασία με τον θεράποντα ιατρό, είναι ιδιαίτερα σημαντική.
Πότε είναι η κατάλληλη στιγμή;
Η ηλικία κατά την κατάψυξη είναι καθοριστικός παράγοντας για τη μελλοντική αξιοποίηση των ωαρίων. Γενικά, τα αποτελέσματα είναι καλύτερα όταν η συλλογή γίνεται σε νεότερη ηλικία. Η συζήτηση πριν από τα 35 έτη μπορεί να είναι χρήσιμη για μια γυναίκα που προβλέπει σημαντική αναβολή της τεκνοποίησης, χωρίς αυτό να αποτελεί απόλυτο όριο ή καθολική σύσταση.
Δεν υπάρχει μία «ιδανική ηλικία» για όλες. Η απόφαση εξατομικεύεται ανάλογα με το ιστορικό, τα αναπαραγωγικά σχέδια και την αναμενόμενη ανταπόκριση των ωοθηκών. Μετά τα 38–40 έτη απαιτείται ιδιαίτερα προσεκτική συμβουλευτική, καθώς οι πιθανότητες επιτυχίας περιορίζονται και μπορεί να χρειαστούν περισσότεροι κύκλοι συλλογής.
Η αντιμυλλέριος ορμόνη, γνωστή ως AMH, και το υπερηχογράφημα βοηθούν στην εκτίμηση της ωοθηκικής εφεδρείας. Η AMH, ωστόσο, δεν μετρά την ποιότητα των ωαρίων ούτε προβλέπει αξιόπιστα αν μια γυναίκα μπορεί να συλλάβει φυσικά.
Πώς γίνεται η διαδικασία;
Η διαδικασία ξεκινά με λήψη ιστορικού, υπερηχογράφημα και τις απαραίτητες εξετάσεις. Ακολουθεί ορμονική διέγερση των ωοθηκών με καθημερινές ενέσεις,
συνήθως για περίπου 10–12 ημέρες, ώστε να ωριμάσουν περισσότερα ωάρια. Η ανταπόκριση παρακολουθείται με υπερηχογραφήματα και, όπου χρειάζεται, αιματολογικό έλεγχο.
Όταν τα ωοθυλάκια είναι έτοιμα, προγραμματίζεται η ωοληψία. Πρόκειται για σύντομη διαδικασία, που πραγματοποιείται διακολπικά, υπό υπερηχογραφική καθοδήγηση και συνήθως με μέθη. Τα ώριμα ωάρια καταψύχονται με υαλοποίηση, μια τεχνική ταχείας ψύξης και φυλάσσονται σε ειδικές συνθήκες. Δεν απαιτείται σπέρμα σε αυτό το στάδιο. Συνολικά, ένας κύκλος συνήθως ολοκληρώνεται μέσα σε δύο εβδομάδες.
Εφόσον η γυναίκα αποφασίσει να τα χρησιμοποιήσει, τα ωάρια αποψύχονται και όσα επιβιώσουν γονιμοποιούνται με μικρογονιμοποίηση. Ακολουθεί καλλιέργεια των εμβρύων και εμβρυομεταφορά.
Τι χρειάζεται να γνωρίζει πριν αποφασίσει;
Δεν επιβιώνουν όλα τα ωάρια από την απόψυξη, δεν γονιμοποιούνται όλα και δεν οδηγεί κάθε έμβρυο σε εγκυμοσύνη. Η πιθανότητα επιτυχίας εξαρτάται κυρίως από την ηλικία κατά τη συλλογή, τον αριθμό των ώριμων ωαρίων και την απόδοση του εργαστηρίου. Δεν υπάρχει ένας αριθμός ωαρίων που να εξασφαλίζει παιδί σε κάθε γυναίκα.
Η κατάψυξη ωαρίων είναι μια προσωπική επιλογή που αξίζει να βασίζεται σε ρεαλιστικές προσδοκίες. Ο ρόλος του ειδικού αναπαραγωγής είναι να προσφέρει σαφή ενημέρωση και εξατομικευμένη καθοδήγηση, ώστε κάθε γυναίκα να αποφασίζει με γνώση, ελευθερία και σεβασμό στις δικές της προτεραιότητες.
Πηνελόπη Ιωαννίδου, Μαιευτήρας–Γυναικολόγος, με εξειδίκευση στην Ανθρώπινη Αναπαραγωγή, Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Α.Π.Θ.

