Από τον Σαμαράκη μέχρι τις γοργόνες της Ιαπωνίας: Οι 53 ελληνικές ταινίες του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

Ας υποθέσουμε ότι οι αρχαίοι Έλληνες είχαν αφήσει πίσω τους κάτι περισσότερο από αγάλματα, επιγραφές και αγγεία. Ας υποθέσουμε ότι μέσα στις αυλακώσεις ενός κεραμικού αντικειμένου είχε διασωθεί, από καθαρή σύμπτωση, η φωνή κάποιου ανθρώπου που έζησε πριν από χιλιάδες χρόνια. Τι θα θέλαμε να ακούσουμε; Μια φιλοσοφική συζήτηση, μια ερωτική εξομολόγηση ή κάποιον να διαμαρτύρεται για τις τιμές στην αγορά;

Αυτή η αλλόκοτη υπόθεση βρίσκεται στον πυρήνα μίας από τις ελληνικές ταινίες που θα προβληθούν στο 67ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, το οποίο πραγματοποιείται από τις 5 έως τις 15 Νοεμβρίου 2026. Και είναι μόνο η αρχή ενός προγράμματος που περιλαμβάνει 26 ταινίες μεγάλου μήκους, 27 μικρού μήκους, 19 πρώτες προβολές και εννέα συμμετοχές στα διεθνή διαγωνιστικά τμήματα.

Στην ίδια διοργάνωση, ο Αντώνης Σαμαράκης επιστρέφει με το Λάθος του, ένας δωδεκάχρονος Μεγαλέξανδρος καλείται να αντιμετωπίσει έναν δράκο, μια γυναίκα του 1953 εξακολουθεί να προκαλεί αμηχανία με τις ερωτικές της επιλογές και μια σχολή στην Ιαπωνία εκπαιδεύει επαγγελματίες γοργόνες. Το ελληνικό σινεμά ταξιδεύει από τη λαϊκή παράδοση μέχρι την ψηφιακή εποχή, με ενδιάμεσες στάσεις σε οικογενειακά τραύματα, πολιτικές δυστοπίες και ανθρώπινες εμμονές.

Και, για να είμαστε δίκαιοι, μια κινηματογραφική παραγωγή που καταφέρνει να χωρέσει τον Παπαδιαμάντη, τον Ρεμπώ, τον Καραγκιόζη και την Τεχνητή Νοημοσύνη στο ίδιο πρόγραμμα αξίζει τουλάχιστον την προσοχή μας.

Όσα δεν φαίνονται στο πρόγραμμα: Τι είναι πραγματικά το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Χανίων

«Ο Βασιλιάς» 24 χρόνια μετά: Ο Γραμματικός τιμάται, η Ελλάδα ακόμη λιθοβολεί όποιον δεν της μοιάζει

Κι αν μπορούσαμε να ακούσουμε τους αρχαίους Έλληνες;

Το «The Megalomaniacs» του Σπύρου Σταθουλόπουλου ξεκινά από μια ιδέα που θα μπορούσε να κρατήσει κάποιον ξύπνιο ολόκληρη νύχτα. Μια αρχαιολόγος επιχειρεί να αποδείξει ότι αρχαία κεραμικά αντικείμενα έχουν καταγράψει ήχους, περίπου όπως οι δίσκοι βινυλίου. Στην προσπάθειά της εμπλέκει τον πρώην γαμπρό της, έναν αποτυχημένο γλύπτη με ιδιαίτερη αδυναμία στο κρασί, και έναν παπαγάλο. Στην ταινία συμμετέχουν η Αγγελική Παπούλια, ο Jan Bijvoet, ο Χρήστος Πασσαλής και ο Βασίλης Μαγουλιώτης. Η επιστημονική εγκυρότητα της υπόθεσης δεν αποτελεί δεδομένο. Η κινηματογραφική της γοητεία, πάντως, είναι δύσκολο να αμφισβητηθεί.

Από την άλλη, ο «Μεγαλέξανδρος και ο καταραμένος δράκος» του Δήμου Αβδελιώδη επιστρέφει στο θέατρο σκιών και στη λαϊκή φαντασία. Ο Καραγκιόζης ονειρεύεται μια πόλη που τρομοκρατείται από έναν ανθρωποφάγο δράκο, ο οποίος έχει καταλάβει το υδραγωγείο και απαιτεί ανθρώπινες θυσίες. Την κατάσταση αναλαμβάνει να αντιμετωπίσει ένας δωδεκάχρονος Αλέξανδρος. Η ιστορία κουβαλά τη γνώριμη υπερβολή του λαϊκού παραμυθιού, εκείνη που επιτρέπει σε ένα παιδί να αναμετρηθεί με όσα φοβούνται οι ενήλικες.

Ο Αντώνης Σαμαράκης επιστρέφει στον κινηματογράφο με «Το λάθος» του Θεόφιλου Παπαστυλιανού. Το μυθιστόρημα του 1965, ένα από τα σημαντικότερα έργα της μεταπολεμικής ελληνικής λογοτεχνίας, μεταφέρεται σε ένα σύμπαν αυταρχικής εξουσίας, όπου ένας ανακριτής προσπαθεί να αποδείξει την ενοχή ενός υπόπτου. Η ψυχολογική σύγκρουση που ακολουθεί επαναφέρει ένα ερώτημα που διατρέχει το έργο του Σαμαράκη: πόσο εύκολα μπορεί ένας μηχανισμός εξουσίας να συνθλίψει τον άνθρωπο όταν θεωρεί την ενοχή του προαποφασισμένη; Πρωταγωνιστούν οι David Dawson, Arthur McBain, Ralf Little και Άντζελα Μπρούσκου.

Στη «Θεωρία παιγνίων» του Κάρολου Ζωναρά, ένας σαραντάχρονος άνδρας, βυθισμένος σε προσωπικά αδιέξοδα, καταφεύγει στην Τεχνητή Νοημοσύνη για να πάρει αποφάσεις. Η οικογενειακή του ζωή, οι σχέσεις του και οι σκοτεινές συναναστροφές του περιπλέκονται ακόμη περισσότερο. Με τον Γιώργο Χωραφά, τον Δημήτρη Πασσά, την Κάτια Λεκλέρκ και τον Παύλο Ευαγγελόπουλο, η ταινία αγγίζει μια συνήθεια που εξαπλώνεται με αξιοθαύμαστη ταχύτητα: την εκχώρηση της προσωπικής κρίσης σε έναν αλγόριθμο. Αν κάποτε ρίχναμε τα χαρτιά για να μάθουμε το μέλλον μας, τώρα μπορούμε να ζητήσουμε από μια μηχανή να μας υποδείξει και πώς θα το ζήσουμε.

Οι ιστορίες που διεκδικούν τον Χρυσό Αλέξανδρο

Στο Διεθνές Διαγωνιστικό Τμήμα συμμετέχει ο «Ένας ολόκληρος άνθρωπος σχεδόν» του Ευθύμη Kosemund-Σανίδη. Ένας νεαρός άνδρας, φορτωμένος χρέη, ταξιδεύει σε απομονωμένο νησί αναζητώντας την κληρονομιά του πατέρα του, με τον οποίο είχε χάσει κάθε επαφή. Η άφιξή του συμπίπτει με μια σειρά παράξενων ασθενειών, ενώ μια νέα γνωριμία περιπλέκει ακόμη περισσότερο τα πράγματα.

Η Ζακλίν Λέντζου παρουσιάζει το «Μια μέρα στη ζωή της Τζο: Κεφάλαιο Φαίδρα», μια ιστορία ενηλικίωσης με επίκεντρο μια δεκαπεντάχρονη που προσπαθεί να κατανοήσει τον εαυτό της, τις σχέσεις της και τις αλλαγές που φέρνει η εφηβεία.

Στον «Τιτανικό ωκεανό» της Κωνσταντίνας Κοτζαμάνη, η δράση μεταφέρεται στην Ιαπωνία, σε μια σχολή επαγγελματιών γοργόνων. Η Ακάμε εκπαιδεύεται να κρατά την αναπνοή της, να κολυμπά με καρχαρίες και να εκτελεί χορογραφίες κάτω από το νερό. Παράλληλα, ανακαλύπτει τον έρωτα και δοκιμάζει τα όρια της προσωπικής της ελευθερίας. Μια ιστορία με τόσο ασυνήθιστο περιβάλλον, ώστε η πραγματικότητα μοιάζει να έχει δανειστεί μερικές από τις καλύτερες ιδέες της μυθοπλασίας.

Στο διαγωνιστικό τμήμα Meet the Neighbors+, η «Απόφαση της Έλενας» του Στέφανου Τσιβόπουλου ακολουθεί μια Ρουμάνα μετανάστρια και μητέρα ενός εννιάχρονου αγοριού, η οποία βλέπει την αίτησή της για ελληνική ιθαγένεια να απορρίπτεται και χάνει άδικα τη δουλειά της. Η προσπάθεια να διεκδικήσει όσα δικαιούται την οδηγεί σε αποφάσεις που ανατρέπουν τη ζωή της. Η υπόθεση αγγίζει μια γνώριμη ελληνική πραγματικότητα, όπου ένας άνθρωπος μπορεί να εργάζεται, να μεγαλώνει το παιδί του και να χτίζει τη ζωή του σε μια χώρα, παραμένοντας στα μάτια της διοίκησης ανεπαρκώς «δικός της».

Στο «Ξανασταυρώνεται» του Θοδωρή Παπαδουλάκη, ένα δυστοπικό μέλλον συναντά την ευαγγελική αφήγηση. Σε ένα κατεχόμενο νησί, ένας νεαρός καλλιτέχνης του δρόμου με δυσκολία στην ομιλία αναγκάζεται να υποδυθεί τον Χριστό σε μια αναπαράσταση των Παθών, αφού προηγουμένως έχει βεβηλώσει ένα άγαλμά του. Η επαφή του με την κακομεταχείριση προσφύγων τον φέρνει αντιμέτωπο με το πραγματικό περιεχόμενο της πίστης και της ανθρώπινης ευθύνης.

Το «The Lion at My Back» της Τώνιας Μισιαλή παρακολουθεί τη συνάντηση μιας έφηβης από τη Σενεγάλη, που ζητά άσυλο στην Κύπρο, με μια γυναίκα που προσπαθεί να ξαναχτίσει τη ζωή της μετά την εξάρτηση. Δύο διαφορετικές διαδρομές συναντιούνται σε μια ιστορία για την επιβίωση και τη δυνατότητα μιας νέας αρχής.

Στο «Κράτα με» της Μυρσίνης Αριστείδου, μια εντεκάχρονη επιχειρεί να πλησιάσει τον πατέρα της, από τον οποίο έχει απομακρυνθεί, αναζητώντας απαντήσεις μέσα σε μια σχέση που παραμένει εύθραυστη.

Το Film Forward φιλοξενεί τα «Σωματίδια της σκόνης» του Αργύρη Γερμανίδη, με ταξιδιώτες του χρόνου, σωσίες και φαντάσματα σε μια αλλόκοτη κινηματογραφική περιπέτεια, καθώς και «Το δέντρο του Ιούδα» του Χρήστου Χουλιάρα. Στη δεύτερη ταινία, η δολοφονία μιας νεαρής γυναίκας σε χωριό κοντά στα ελληνοαλβανικά σύνορα μετατρέπεται σε εμμονή ενός άνδρα που έχει επιλέξει την αυτοεξορία.

01

08

Οικογενειακά μυστικά, πολιτικά τραύματα και μια ομηρία σε ζωντανή μετάδοση

Το «Apart» της Στελάνας Κληρή ξεκινά από την Κύπρο του 1974. Μια νεαρή γυναίκα εγκαταλείπει το νησί μετά την τουρκική εισβολή και καταλήγει στη Νότια Αφρική του απαρτχάιντ. Εκεί, σε μια κοινωνία βαθιά διχασμένη από τις φυλετικές διακρίσεις, αναγκάζεται να αναμετρηθεί με μυστικά του παρελθόντος της.

Στην «Τελευταία κλήση» του Σερίφ Φράνσις, βρισκόμαστε στην παραμονή της Πρωτοχρονιάς του 2000. Ένας ένοπλος εγκληματίας κρατά μια οικογένεια όμηρο στο Παγκράτι και απαιτεί να εμφανιστεί ζωντανά στην τηλεόραση. Η αστυνομία, οι δημοσιογράφοι και η κοινή γνώμη εμπλέκονται σε μια υπόθεση όπου το τηλεοπτικό θέαμα αποκτά επικίνδυνες διαστάσεις. Η ταινία αντλεί έμπνευση από διαφορετικά πραγματικά περιστατικά και διαθέτει ένα καστ με τους Ορφέα Αυγουστίδη, Μαρία Ναυπλιώτου, Γιώργο Μπένο, Δημήτρη Λάλο και Ρένια Λουιζίδου. Η χρονική της τοποθέτηση αποκτά ξεχωριστό ενδιαφέρον: στην αυγή της νέας χιλιετίας, η τηλεόραση διεκδικούσε ήδη το δικαίωμα να μετατρέπει ακόμη και μια ανθρώπινη τραγωδία σε δημόσιο θέαμα.

Στο «Ξένο αίμα» του Τώνη Λυκουρέση, ένας άνδρας στη Ζάκυνθο ανακαλύπτει ότι μια τραυματισμένη νεαρή γυναίκα είναι η κόρη που είχε χάσει πριν από χρόνια. Η επανεμφάνισή της φέρνει μαζί της ανοιχτούς λογαριασμούς και το δύσκολο ερώτημα της συγχώρεσης.

Ο «Ήλιος που ξέχασες» του Μάρκου Παπαδόπουλου παρακολουθεί μια Ελληνίδα που ζει στη Γερμανία, μοιράζοντας τον χρόνο της ανάμεσα στην εργασία, τη νυχτερινή ζωή και τις οικογενειακές εκκρεμότητες που αναζωπυρώνονται με την επίσκεψη της μητέρας και του αδελφού της.

Στον «Άγγελο στα πέριξ» του Φρέντυ Βιανέλλη, ο Άγγελος Παπαδημητρίου περιπλανιέται στην Αθήνα και συναντά ανθρώπους, τόπους και μικρές ιστορίες της πόλης, σε μια κινηματογραφική διαδρομή ανάμεσα στην καθημερινότητα και την καλλιτεχνική παρατήρηση.

Ο «Άξιος» του Χρίστου Γεωργίου έχει στο επίκεντρό του έναν φύλακα νεκροταφείου, ο οποίος ανακαλύπτει μια εικόνα που μοιάζει να δακρύζει. Η πίστη, η ανάγκη για ένα θαύμα και η ανθρώπινη ευπιστία συναντιούνται σε μια ιστορία που κινείται ανάμεσα στο πραγματικό και το ανεξήγητο.

Η «Σταχομαζώχτρα» του Παναγιώτη Ράππα μεταφέρει στον κινηματογράφο το ομώνυμο διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Μια ηλικιωμένη γυναίκα προσπαθεί να μεγαλώσει τα δύο ορφανά εγγόνια της, αντιμετωπίζοντας τη φτώχεια και τη σκληρότητα της εποχής της. Με την Όλια Λαζαρίδου, τον Αντώνη Καφετζόπουλο και τον Στέλιο Μάινα, η ταινία επιστρέφει σε ένα έργο όπου η ανθρώπινη αξιοπρέπεια δοκιμάζεται από την ανάγκη.

Ο Ρεμπώ, ο χρόνος και οι άνθρωποι που αρνούνται να ησυχάσουν

Ο Αλέξανδρος Βούλγαρης, γνωστός και ως The Boy, παρουσιάζει το «Μαραλίνγκα Μανινγκρίντα Μανταμαρού», μια ιστορία γυναικών εγκλωβισμένων σε ένα μεσημέρι που επαναλαμβάνεται. Τραγούδια, μυστικά και τραύματα από την Αυστραλία συνθέτουν ένα ιδιότυπο κινηματογραφικό σύμπαν, πιστό στην προσωπική αισθητική του δημιουργού.

Στο «Uchronia» του Φιλ Ιερόπουλου, το φάντασμα του Αρθούρου Ρεμπώ ταξιδεύει μέσα στην Ιστορία, συναντώντας επαναστάτες και ανθρώπους που αμφισβητούν τις κοινωνικές συμβάσεις. Εμπνευσμένο από το Μια εποχή στην κόλαση, το έργο συνδυάζει ντοκιμαντέρ, δοκίμιο και ψυχεδελική αφήγηση. Ο Γάλλος ποιητής, που εγκατέλειψε τη λογοτεχνία προτού συμπληρώσει τα είκοσι ένα του χρόνια, εξακολουθεί να προσφέρει υλικό σε δημιουργούς οι οποίοι έχουν κάθε λόγο να δυσπιστούν απέναντι στην κανονικότητα.

Η «Εύα» του 1953 και μια γυναίκα που δεν ζήτησε την άδεια κανενός

Ανάμεσα στις πιο σημαντικές προβολές του φετινού Φεστιβάλ βρίσκεται η αποκατεστημένη «Εύα» (1953) της Μαρίας Πλυτά, η οποία εγκαινιάζει το νέο τμήμα Classics Revisited.

Η ιστορία μιας παντρεμένης γυναίκας που ερωτεύεται έναν νεότερο άνδρα σε ένα ελληνικό νησί προκαλούσε αναστάτωση στην κοινωνία της εποχής. Η Εύα αντιμετωπίζει την οργή του συζύγου της και την κατακραυγή ενός περιβάλλοντος που θεωρεί τη γυναικεία επιθυμία υπόθεση δημόσιου ελέγχου. Εβδομήντα τρία χρόνια αργότερα, η ταινία προσφέρεται για μια ενδιαφέρουσα συζήτηση γύρω από τα όρια της προσωπικής ελευθερίας και την ευκολία με την οποία η κοινωνία εξακολουθεί να κρίνει τις επιλογές των γυναικών.

Η αποκατάσταση πραγματοποιήθηκε από το World Cinema Project του The Film Foundation και την Cineteca di Bologna. Το 2026, η «Εύα» έγινε η πρώτη αποκατεστημένη ελληνική ταινία που παρουσιάστηκε στο πρόγραμμα Cannes Classics.

Στην ταινία πρωταγωνιστούν ο Αλέκος Αλεξανδράκης, η Νίνα Σγουρίδου, ο Μάνος Κατράκης, η Αλίκη Γεωργούλη και ο Ντίνος Ηλιόπουλος, ενώ στους τίτλους της εμφανίζεται για πρώτη φορά στον κινηματογράφο το όνομα του Μίκη Θεοδωράκη. Μια μικρή ιστορική λεπτομέρεια, από εκείνες που αποκτούν άλλο βάρος όταν γνωρίζεις τη συνέχεια.

Οι ειδικές προβολές και το αφιέρωμα στον Νίκο Γραμματικό

Στο πρόγραμμα περιλαμβάνεται το «Χαρούμενο ξεκίνημα» (1954) του Ντίνου Δημόπουλου, σε συνεργασία με τη Finos Film, καθώς και η «Θάλασσα από γυαλί» του Αλέξη Αλεξίου. Στη δεύτερη, μια εξηνταπεντάχρονη χήρα ταξιδεύει για διακοπές και γνωρίζει μια νεαρή γυναίκα που φροντίζει τον αλκοολικό πατέρα της. Ένα βίαιο ξέσπασμα θα ανατρέψει τις ισορροπίες τους.

Ο Ρένος Χαραλαμπίδης επιστρέφει με το «Κλασικό αριστούργημα», μια υπαρξιακή κωμωδία με ήρωα έναν αποτυχημένο κριτικό κινηματογράφου που αποκτά μια τελευταία ευκαιρία να γυρίσει το σενάριο της νιότης του. Υπό έναν όρο: η ταινία πρέπει να γίνει κλασικό αριστούργημα. Μια απαίτηση απολύτως λογική, αν εξαιρέσουμε ότι η ιστορία του κινηματογράφου είναι γεμάτη από ανθρώπους που φιλοδοξούσαν να δημιουργήσουν αριστουργήματα και κατέληξαν να γυρίζουν κάτι που ούτε οι ίδιοι ήθελαν να ξαναδούν.

Ιδιαίτερη θέση στη διοργάνωση έχει ο Νίκος Γραμματικός, ο οποίος τιμάται με τον Χρυσό Αλέξανδρο για το σύνολο της προσφοράς του. Το Φεστιβάλ διοργανώνει αναδρομικό αφιέρωμα στις ταινίες μεγάλου και μικρού μήκους του, ενώ η «Έξοδος» (1995) θα προβληθεί για πρώτη φορά στη μεγάλη οθόνη, χάρη στο αρχείο της ΕΡΤ.

Οι «Απόντες» συμπληρώνουν τριάντα χρόνια από την πρώτη προβολή τους, δίνοντας μια καλή αφορμή να ξαναδούμε μια ταινία που κατέγραψε με ιδιαίτερη οξυδέρκεια τις σχέσεις, τις διαψεύσεις και τις σιωπές μιας ολόκληρης γενιάς.

Οι 27 ελληνικές ταινίες μικρού μήκους

Το ελληνικό πρόγραμμα συμπληρώνουν 27 βραβευμένες ταινίες μικρού μήκους από το 49ο Φεστιβάλ Δράμας. Είκοσι επτά διαφορετικές δημιουργικές ματιές, που θα έχουν την ευκαιρία να συναντήσουν το κοινό της Θεσσαλονίκης και να παρουσιαστούν στο Film Market, μπροστά σε επαγγελματίες της διεθνούς κινηματογραφικής αγοράς.

(AN)OIKIA - Νέλλυ Ευαγγελίδου

Find Fenia - Λίλα Μπάρμπα

Free Eliza (Notes on an Anatomical Imperfection) - Αλεξάνδρα Ματθαίου

Holterline - Αλεξάνδρα Ντεληθέου

Meltdown - Ευγενία Παπαζήση

Multi Family Garage Sale - Ζακ Σιμχά

Shift - Ιωάννα Σκυλογιάννη

The Great Organ - Ρωξάνη Κριμίζη, Μιχάλης Κίμωνας

Wheel to Live - Βίκυ Αναστασιάδου

Αδέσποτοι - Αναστασία Γκίβαλου

Αμάραντη - Ανθή Δαουτάκη

Από το 1 στο μπλε - Σοφία Πριόβολου

Αρκάνσας - Γιάννης Καρπούζης

Εκτροφείο θηραμάτων - Βασίλης Γεωργούλας

Η Έρημος - Ιωάννα Διγενάκη

Λουτρόπολις - Άννα Παπαδοπούλου

Μεγάλη Παρασκευή — Λουκία Τζωρτζοπούλου

Μια μικρή ιστορία αντίστασης. Ιουλία Μπίμπα - Διαμαντής Αναστασιάδης

Μια στιγμή στη ζωή της - Νικόλας Κωστής

Ο γάμος της ξαδέρφης μου - Σίλβα Τσουμάνα

Ο σκύλος - Κωνσταντίνος Δέμης

Ορίζοντας - Αφροδίτη Ταυρή

Πριν κρυώσει το γεύμα - Άλκηστις Καφετζή

Σολουντράνια - Άκης Σταυρόπουλος

Τα τέρατα της πόλης - Γιώργος Βλάσσης

Το κατά του αλέκτορος - Θάνος Τοκάκης

Το κερί - Χρυσιάννα Παπαδάκη

Το ελληνικό σινεμά χρειάζεται και κάτι πέρα από το χειροκρότημα

Το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης αποτελεί εδώ και δεκαετίες έναν από τους σημαντικότερους χώρους συνάντησης του ελληνικού κινηματογράφου με το κοινό του. Φέτος, μάλιστα, 23 ελληνικές ταινίες θα προβληθούν με ειδικά προσαρμοσμένους υπότιτλους για κωφούς και βαρήκοους θεατές, ενώ προγραμματίζονται και προβολές με ακουστική περιγραφή για άτομα με προβλήματα όρασης.

Αξίζει, ωστόσο, να θυμόμαστε ότι η πραγματική δοκιμασία μιας κινηματογραφικής παραγωγής αρχίζει συχνά μετά το τελευταίο φεστιβαλικό χειροκρότημα. Όταν οι δημιουργοί καλούνται να εξασφαλίσουν διανομή, οι αίθουσες να διαθέσουν χώρο και οι θεατές να αποφασίσουν αν θα αφιερώσουν ένα βράδυ τους σε μια ελληνική ταινία για την οποία δεν έχουν δει διαφημίσεις σε κάθε γωνιά του διαδικτύου.

Από τον Σαμαράκη και τον Παπαδιαμάντη μέχρι τις γοργόνες της Ιαπωνίας και τους αρχαίους αμφορείς που ενδέχεται να κρύβουν φωνές, οι 53 ταινίες του φετινού προγράμματος προσφέρουν αρκετές αφορμές για να ξεκινήσει αυτή η συζήτηση.