Matrescence: Η μεγάλη αλλαγή στη ζωή σου που δεν την περιμένεις ως νέα μαμά

Όταν γεννάς,σχεδόν όλοι γύρω σου μιλούν για το μωρό. Για το πώς θα κοιμάται, πώς θα τρώει, πώς θα προσαρμόσεις την καθημερινότητά σου στις ανάγκες του.Πολύ λιγότεροι ασχολούνται με το πώς αισθάνεσαι, την ώρα που προσπαθείς να καταλάβεις γιατί δεν νιώθεις τον αναμενόμενο ενθουσιασμό, χαρά ή ευτυχία. Έχεις ένα υγιές μωρό, ανταποκρίνεσαι στις ανάγκες του κι όμως, μέσα σου νιώθεις κουρασμένη, μπερδεμένη και κάποιες στιγμές εξαντλημένη.

5 μύθοι για το σώμα μετά τον τοκετό που οι ειδικοί λένε ότι δεν ισχύουν και πρέπει να ξεχάσεις

Τι σημαίνει πραγματικά η matrescence

Αυτό ακριβώς προσπαθεί να περιγράψει ο όρος matrescence: τη μετάβαση στο να γίνεις μητέρα, όχι μόνο ως γεγονός αλλά ως βαθιά εσωτερική αλλαγή. Ο όρος δεν είναι καινούργιος. Τον εισήγαγε η Dana Raphael τη δεκαετία του 1970 για να περιγράψει τη μετάβαση στη μητρότητα, όπως ακριβώς μιλάμε για την εφηβεία. Γιατί δεν αλλάζει μόνο ο ρόλος σου. Αλλάζει το σώμα σου, η ψυχολογία σου, η ταυτότητά σου, οι σχέσεις σου και ο τρόπος που αντιλαμβάνεσαι την καθημερινότητά σου.

Σύμφωνα με την εφαρμογή κοινωνικής δικτύωσης για μαμάδες Peanut, οι αναζητήσεις της λέξης «matrescence» στη Google αυξήθηκαν κατά 5000%, ενώ ο όρος έχει ήδη καταχωρηθεί στο Dictionary.com. Παράλληλα, έχει συγκεντρώσει πάνω από 10.000 υπογραφές σε αίτηση για να προστεθεί και στο Merriam-Webster, δείχνοντας πόσο έχει αρχίσει να αναγνωρίζεται διεθνώς αυτή η έννοια.

Ίσως γι’ αυτό δεν είναι περίεργο που νιώθεις ότι «κάτι δεν πάει καλά». Η εμπειρία σου δεν είναι μόνο πρακτική αλλά υπαρξιακή. 'Οταν όλα περιστρέφονται γύρω από το μωρό, εσύ μένεις να προσπαθείς να προσαρμοστείς σιωπηλά σε μια τεράστια αλλαγή ταυτότητας.

Αυτή η 10λεπτη postpartum routine μπορεί να αλλάξει την ημέρα σου

Όταν η σύγκριση σε μπερδεύει

Παράλληλα, βλέπεις συνεχώς στα social media εικόνες μιας «τέλειας» μητρότητας. Συγκρίνεις τη δική σου καθημερινότητα - που είναι κουραστική, απρόβλεπτη και γεμάτη προσπάθεια - με αυτές τις εικόνες και μπορεί ν' αρχίσεις να νιώθεις ότι δεν τα καταφέρνεις ή να σκέφτεσαι ότι αποτυγχάνεις ενώ στην πραγματικότητα περνάς μια βαθιά μετάβαση. Η αλήθεια όμως είναι ότι συχνά δεν συγκρίνεις τη ζωή σου με την πραγματικότητα αλλά με μια εξιδανικευμένη εικόνα.

Γιατί χρειαζόμαστε έναν όρο για τη μετάβαση στη μητρότητα

Το να υπάρχει μια λέξη όπως η «matrescence» βοηθά, όπως εξηγεί η ψυχολόγος Lauren Mahoney, PsyD ,γιατί μειώνει την πίεση να προσαρμοστείς άμεσα στη μητρότητα και να «τα έχεις όλα υπό έλεγχο». Αυτή η μετάβαση, λέει, δεν είναι ένδειξη ότι δεν είσαι καλή μητέρα, αλλά ένα φυσιολογικό και αναμενόμενο στάδιο αλλαγής. «Υπάρχει μεγάλη πίεση στις γυναίκες να νιώθουν ότι όλα πρέπει να μπουν γρήγορα στη θέση τους. Και όταν αυτό δεν συμβαίνει, καταλήγουν να πιστεύουν ότι κάνουν κάτι λάθος», αναφέρει χαρακτηριστικά.

'Οταν αρχίζεις να κατανοείς αυτή τη φάση ως μετάβαση και όχι ως αποτυχία, αλλάζει και ο τρόπος που ερμηνεύεις τις δυσκολίες σου. Μπορεί να μην νιώθεις άμεσα «δεμένη» με τον νέο σου ρόλο ή να αισθάνεσαι ότι δεν είσαι πλήρως παρούσα στην καθημερινότητά σου. Αυτά, σύμφωνα με την ίδια, είναι συχνά «μικρά σημάδια» της προσαρμογής: ότι περνάς τη μέρα μηχανικά, ότι δυσκολεύεσαι να συγκεντρωθείς όπως πριν, ότι αμφισβητείς αποφάσεις που άλλοτε έρχονταν αυθόρμητα.

01

04

6 τρόποι να σταματήσεις το multitasking και να γίνεις η μαμά που τα παιδιά σου χρειάζονται

Από τη σιωπή στην αναγνώριση της εμπειρίας της μητρότητας

Οι μητέρες συχνά βρίσκονται αντιμέτωπες με περιορισμένη κοινωνική υποστήριξη σε μια ιδιαίτερα ευάλωτη φάση της ζωής τους. Αυτό αντανακλά, σε μεγαλύτερη κλίμακα, τον τρόπο με τον οποίο η κοινωνία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει και να υποτιμά τις ανάγκες τους.

Παράλληλα, για πολλά χρόνια η κυρίαρχη αφήγηση στη δυτική κουλτούρα παρουσίαζε τη μητρότητα ως κάτι δεδομένο, επαναλαμβανόμενο και συχνά χωρίς ιδιαίτερη αξία ως εμπειρία. Μια καθημερινότητα που θεωρείται αυτονόητη και σπάνια αξίζει να φωτιστεί. Τα τελευταία χρόνια όμως αυτή η εικόνα αρχίζει να αλλάζει. Όλο και περισσότερο αναγνωρίζεται ότι η μητρότητα δεν είναι μια απλή ή «ουδέτερη» συνθήκη, αλλά μια εμπειρία έντονη, σύνθετη και συχνά αντιφατική.

Μέσα σε αυτή τη διαδρομή, η μητρότητα δεν μοιάζει μόνο με ρουτίνα ή υποχρέωση. Περιλαμβάνει έντονες συναισθηματικές μεταπτώσεις, αίσθηση απώλειας και ταυτόχρονα δημιουργίας, στιγμές δύναμης αλλά και εξάντλησης, αβεβαιότητα αλλά και βαθιά σύνδεση. Την ίδια στιγμή, μπορεί να λειτουργήσει ως πεδίο προσωπικής ανάπτυξης, επαναπροσδιορισμού και νέων δυνατοτήτων, ακόμη κι αν αυτό δεν γίνεται άμεσα αντιληπτό μέσα στην καθημερινή πίεση.

Όταν αυτή η εμπειρία αναγνωρίζεται ως μια φυσιολογική φάση προσαρμογής και όχι ως κάτι που πρέπει να κρυφτεί ή να αντιμετωπιστεί σιωπηλά, τότε αλλάζει και ο τρόπος που οι μητέρες βλέπουν τον εαυτό τους. Η ομαλοποίηση αυτής της περιόδου μειώνει την αίσθηση ότι υπάρχει «σωστός» ή «λάθος» τρόπος να βιώνεται η μητρότητα και απομακρύνει μη ρεαλιστικές προσδοκίες.

Γιατί δεν μιλάει ποτέ κανείς ειλικρινά για το πώς νιώθουν οι νέες μαμάδες;

Ταυτόχρονα, όταν οι μητέρες μπορούν να αναγνωρίσουν πιο καθαρά τι τους συμβαίνει, είναι πιο πιθανό να μιλήσουν γι’ αυτό και να ζητήσουν στήριξη. Είτε αυτή η στήριξη προέρχεται από το περιβάλλον τους είτε από επαγγελματική βοήθεια, συμβάλλει στο να γίνει πιο ορατή η αλήθεια ότι η μητρότητα μπορεί να είναι ταυτόχρονα βαθιά αγαπητική και εξαιρετικά απαιτητική.

Σιγά σιγά, αυτή η αλλαγή οπτικής δημιουργεί χώρο για μια πιο ρεαλιστική και ανθρώπινη κατανόηση της μητρότητας - όχι ως ιδανικής εικόνας, αλλά ως μιας ζωντανής, σύνθετης εμπειρίας που εξελίσσεται μαζί με τη ζωή της γυναίκας.