Η Έλντα Γεωργαρά, Career Coach, μάς μιλάει για την ευεργετική επιστροφή μιας μαμάς στη δουλειά

Η Έλντα Γεωργαρά, Career Coach, μάς μιλάει για την ευεργετική επιστροφή μιας μαμάς στη δουλειά

Mε αφορμή τη Γιορτή της Μητέρας, η Έλντα Γεωργαρά, Career & Executive Coach, μάς μιλά για το πώς μια νέα μαμά μπορεί να διαχειριστεί το άγχος της επιστροφής στη δουλειά, βρίσκοντας τις δικές της ισορροπίες σε μια απαιτητική και συναισθηματικά φορτισμένη περίοδο.

Η επιστροφή στην εργασία μετά τη μητρότητα δεν είναι μόνο μια πρακτική απόφαση, αλλά μια βαθιά συναισθηματική μετάβαση. Με αφορμή τη Γιορτή της Μητέρας, η Έλντα Γεωργαρά, Career & Life Coach, μιλά για το πώς μια γυναίκα μπορεί να διαχειριστεί αυτή την κομβική στιγμή με λιγότερο άγχος, βρίσκοντας τις δικές της ισορροπίες. Μέσα από την εμπειρία της, αναδεικνύει τη σημασία της αποδοχής, της προετοιμασίας και της υποστήριξης, φωτίζοντας μια περίοδο γεμάτη προκλήσεις αλλά και δυνατότητες επαναπροσδιορισμού.

elda-georgara.jpg

Την Έλντα Γεωργαρά την οδήγησαν στο Career Coaching ένα «λάθος», δύο πεποιθήσεις, ένα διαζύγιο και τρία παιδιά, όπως λεει η ίδια:

Μετά τις σπουδές μου στα Οικονομικά και το μεταπτυχιακό μου στο Management από το UCL και το LSE αντίστοιχα, ξεκίνησα να εργάζομαι στον τραπεζικό τομέα, όπου πολύ γρήγορα συνειδητοποίησα ότι, παρότι το αντικείμενο είχε ενδιαφέρον, η καθημερινότητα μου δεν με εξέφραζε. Τότε δεν είχα ακόμη κατανοήσει κάτι πολύ βασικό: Ότι η ουσία δεν είναι απλώς να επιλέξεις ένα αντικείμενο που φαίνεται ενδιαφέρον ή επιτυχημένο, αλλά να μπορείς, μέσα από την εργασία σου, να αξιοποιείς τις ιδιαίτερες κλίσεις και δυνατότητές σου, ευθυγραμμίζοντάς τες ουσιαστικά με την προσωπικότητα, τις αξίες και τα ενδιαφέροντά σου.

Αυτό ήταν το λάθος!

Έχοντας έναν πατέρα ερωτευμένο με τη δουλειά του, είχα πάντα μέσα μου την πεποίθηση ότι η εργασία δεν είναι απλώς ένα μέσο για να ζεις, αλλά ένα μέσο ζωής. Χάρη σε εκείνον, πίστεψα ότι ένας τέτοιος έρωτας είναι εφικτός και επέμεινα να τον αναζητώ, δοκιμάζοντας διαφορετικούς ρόλους και ανακαλύπτοντας τον εαυτό μου μέσα από αυτούς. Χάρη στη μητέρα μου πίστεψα ότι μπορώ να τα καταφέρω σε οτιδήποτε και τόλμησα να δοκιμαστώ σε εντελώς άγνωστους για μένα χώρους, όπως η παραγωγή ταινιών, η διαφήμιση και η εσωτερική διακόσμηση.

Αυτές ήταν οι δύο πεποιθήσεις

Εξ αιτίας του διαζυγίου των γονιών μου, και επειδή η μεταξύ τους επικοινωνία ήταν δύσκολη, καλλιέργησα την δεξιότητα του να μπορώ να ακούω, να βλέπω και να κατανοώ μια κατάσταση από διαφορετικές οπτικές γωνίες. Κατάλαβα από μικρή ότι ο καθένας βλέπει τον κόσμο μέσα από τα δικά του βιώματα και όταν μπορείς να δεις τον κόσμο μέσα από τα μάτια του άλλου, τότε μόνο μπορείς να γνωρίσεις πραγματικά τον άλλον. Αυτή η δεξιότητα ήταν που μου κέντρισε το ενδιαφέρον για το τι καθορίζει την σκέψη και τη συμπεριφορά των ανθρώπων. Και είναι αυτή η δεξιότητα που με ξεχώρισε σαν άνθρωπο, σαν φίλη, σαν μητέρα και σαν επαγγελματία.

Θέλοντας να είμαι παρούσα στα πρώτα τους χρόνια, αποχώρησα από τον επαγγελματικό στίβο. Με αφετηρία το ενδιαφέρον μου για την ανθρώπινη συμπεριφορά και με αφορμή την επιθυμία να τα μεγαλώσω πιο συνειδητά, άρχισα να εμβαθύνω και να μελετώ συστηματικά τις εξελίξεις στην ψυχολογία, τη νευροεπιστήμη και tη μάθηση, αναζητώντας πρακτικές εφαρμογές, τρόπους να κατανοούμε καλύτερα πώς σκεφτόμαστε, αποφασίζουμε και λειτουργούμε, ώστε να έχουμε μεγαλύτερη επίγνωση, περισσότερη επιρροή στη συμπεριφορά μας και πιο συνειδητή εξέλιξη στη ζωή μας.

Μέχρι τότε θεωρούσα ότι αυτές οι επιστήμες αφορούσαν κυρίως την αντιμετώπιση δυσκολιών και την επίλυση προβλημάτων, χρήσιμες κυρίως για γιατρούς ή ψυχολόγους. Εκείνη την περίοδο όμως, στις αρχές της δεκαετίας του 2000, άρχισαν να αποκτούν δυναμική και στην Ευρώπη νέα πεδία, όπως το Coaching και το Positive Psychology, που αξιοποιούσαν την επιστημονική γνώση όχι μόνο για τη θεραπεία, αλλά και για την ανάπτυξη, την αυτογνωσία και την καλλιέργεια των ανθρώπινων δυνατοτήτων.

Η αόρατη πίεση των social media στη νέα μαμά: Όταν η «τέλεια μητρότητα» γίνεται βάρος

https://www.instagram.com/p/C0jY3m2I8s6/?utm_source=ig_embed&utm_campaign=loading

Είσαι ιδρύτρια του «Turning point», τι είναι αυτό που σε εμπνέει περισσότερο στη δουλειά σου;

Δημιούργησα το Turning point, για όλους αυτούς που βρίσκονται σε ένα κομβικό σημείο της ζωής τους. Είτε αφορά στον εαυτό τους, σε μια σχέση τους, στην καριέρα τους ή σε μια σημαντική αλλαγή που θέλουν να αντιμετωπίσουν. Είναι αυτό το σημείο που ξέρεις ότι κάτι πρέπει να αλλάξει, αλλά κάτι σαν τα παρακάτω σε σταματάει.

• Δεν ξέρεις τι ακριβώς θα ήθελες να αλλάξεις.

• Ξέρεις τι θες να αλλάξεις αλλά δεν ξέρεις τι θα ήθελες αντ’ αυτού.

• Δεν ξέρεις από που να αρχίσεις, ή δεν είσαι σίγουρος για το πώς θα μπορούσες να προχωρήσεις.

• Νιώθεις πελαγωμένος, σου φαίνεται βουνό, φοβάσαι μην αποτύχεις, νιώθεις μόνος, ή αμφιβάλλεις αν έχεις αυτό που χρειάζεται για να τα καταφέρεις.

• Μπερδεύεσαι από τις διαφορετικές επιλογές.

Ξέρουμε όλοι πολύ καλά ότι όλα γύρω μας αλλάζουν τίποτα δεν μένει στάσιμο, η αλλαγή όμως εμπεριέχει ρίσκο, ανασφάλεια, το άγνωστο, μας βγάζει από το δίχτυ ασφαλείας μας και απαιτεί ενέργεια για να προσαρμοστούμε. Η επιστήμη πλέον γνωρίζει πολλά για το πώς λειτουργεί το μυαλό μας σε σχέση με τις αλλαγές. Η εξειδίκευσή μου εστιάζει στην ανάπτυξη συνηθειών και δεξιοτήτων, στην επικοινωνία, στη διαχείριση προσωπικότητας, στο peak performance και στην επαγγελματική εξέλιξη.

Μητρότητα χωρίς φίλτρα: όσα δεν λέμε για τις ψυχολογικές μεταπτώσεις μετά τη γέννα

Μέσα από 1-1 coaching sessions, workshops, trainings, καθώς και μέσω χορήγησης και ανάλυσης ψυχομετρικών αξιολογήσεων, στόχος μου είναι να υποστηρίζω τους πελάτες μου να κατανοούν τον μοναδικό τρόπο με τον οποίο λειτουργούν. Έτσι, μπορούν να διαχειρίζονται τις αλλαγές με μεγαλύτερη συνειδητότητα και να δημιουργούν επιλογές που ευθυγραμμίζονται με τις αξίες και τους στόχους τους, αξιοποιώντας παράλληλα το δυναμικό τους.

Αυτό που με εμπνέει περισσότερο στην δουλειά μου είναι η μαγεία των μικρών πραγμάτων. Μια μικρή συνειδητοποίηση σχετικά με μια πεποίθηση που έχω ή μια εικασία που κάνω, μια μικρή αλλαγή στον τρόπο που εκφράζω ή ορίζω κάτι, μια μικρή αλλαγή στο πώς βλέπω κάτι ή πώς κάνω κάτι έχει τρομερή δύναμη. Δουλειά μου είναι να ακούω και να παρατηρώ τα μικρά πράγματα που ο άλλος μόνος του είναι αδύνατον να δει, γιατί η αλήθεια είναι πώς δεν είμαστε καλοί παρατηρητές του εαυτού μας. Ένα χαμόγελο, μια λέξη, μια παύση, κρύβει μεγάλες αλήθειες και όταν κάποιος βρίσκεται εκεί να τα καθρεφτίσει πίσω και να ενδιαφερθεί για τη σημασία τους γίνονται μεγάλες αλλαγές και είναι μαγικό!


Σήμερα, στην Ελλάδα βλέπεις με βάση τη δική σου εμπειρία περισσότερες γυναίκες να ζητούν βοήθεια για την επαγγελματική τους σταδιοδρομία σε σχέση με το παρελθόν.

Το κρίσιμο δεν είναι μόνο το αν ζητούν βοήθεια, αλλά κυρίως το τι είδους βοήθεια γνωρίζουν ότι υπάρχει. Στην πράξη, μπορούμε να διακρίνουμε τρία βασικά επίπεδα υποστήριξης:

1. Επαγγελματικός προσανατολισμός

Ο επαγγελματικός προσανατολισμός είναι σήμερα πολύ πιο γνωστός σε σχέση με παλαιότερα, κυρίως χάρη στο διαδίκτυο, τα social media και την ένταξή του στα σχολεία. Παράλληλα, η εξέλιξη της επιστήμης και της τεχνολογίας έχει φέρει στη διάθεσή μας ιδιαίτερα εξελιγμένα και αξιόπιστα ψυχομετρικά εργαλεία, τα οποία μπορούν να αποτυπώσουν με μεγάλη ακρίβεια την προσωπικότητα, τα ενδιαφέροντα και τις ικανότητες ενός ατόμου, στοιχεία καθοριστικά για το ποιοι επαγγελματικοί ρόλοι του ταιριάζουν. Δεν είναι τυχαίο ότι οι μεγαλύτερες εταιρείες παγκοσμίως τα έχουν ενσωματώσει στις διαδικασίες επιλογής και ανάπτυξης του ανθρώπινου δυναμικού τους.
Ωστόσο, οι περισσότερες γυναίκες δεν γνωρίζουν τον επαγγελματικό προσανατολισμό ως χρήσιμο εργαλείο για ενήλικες που θέλουν να επαναπροσδιορίσουν την καριέρα τους.

2. Πρακτική συμβουλευτική & ανάπτυξη δεξιοτήτων (skill-building)

Αυτό είναι το επίπεδο με τη μεγαλύτερη ζήτηση, καθώς είναι και το πιο άμεσα κατανοητό. Οι περισσότερες γυναίκες αναζητούν καθοδήγηση κυρίως σε πρακτικά ζητήματα που σχετίζονται με την αναζήτηση εργασίας ή μια επαγγελματική μετάβαση, όπως η σύνταξη CV και Cover Letter, η βελτιστοποίηση του LinkedIn προφίλ και η προετοιμασία για συνεντεύξεις.

Παράλληλα, υπάρχει αυξανόμενο ενδιαφέρον για την ανάπτυξη δεξιοτήτων, όπως το public speaking, το presenting και τα leadership skills, είτε σε ατομικό επίπεδο είτε μέσω εταιρικών εκπαιδευτικών προγραμμάτων.

3. Career Coaching

Το τρίτο επίπεδο αφορά το coaching. Είναι το λιγότερο γνωστό, αλλά ίσως και το πιο ουσιαστικό, ιδιαίτερα για τις γυναίκες.

Σε αντίθεση με τις προηγούμενες κατηγορίες, δεν επικεντρώνεται μόνο στο τι να κάνω, αλλά κυρίως στο πώς σκέφτομαι και πώς λειτουργώ.

Σήμερα, οι προκλήσεις στον χώρο εργασίας είναι σημαντικά πιο σύνθετες από το παρελθόν. Ο αυξημένος ανταγωνισμός, η ταχύτητα των εξελίξεων, οι συνεχείς αλλαγές, αλλά και οι νέοι τρόποι συνεργασίας -όπως η εξ αποστάσεως και υβριδική εργασία, οι διαγενεακές και διαπολιτισμικές ομάδες και η χρήση ψηφιακών εργαλείων συνεργασίας- δημιουργούν ένα περιβάλλον που απαιτεί πολύ περισσότερα από τεχνικές γνώσεις.

Ειδικά για τις γυναίκες, οι επαγγελματικές επιλογές έχουν διευρυνθεί σημαντικά. Διεκδικούν και κατακτούν ρόλους που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν απρόσιτοι, ενώ ταυτόχρονα συνεχίζουν να διαχειρίζονται πολλαπλούς ρόλους και συχνά αντικρουόμενες προσδοκίες. Αυτό δημιουργεί ένα ιδιαίτερα απαιτητικό πλαίσιο, όχι μόνο πρακτικά, αλλά και σε επίπεδο τρόπου σκέψης και λήψης αποφάσεων.

Σε αυτές τις συνθήκες, πολλές προκλήσεις δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν μόνο με συμβουλές ή εκπαίδευση. Αυτό που χρειάζεται είναι ένας αντικειμενικός thinking partner, που θα βοηθήσει να αναδειχθούν και να αποδομηθούν εσωτερικά εμπόδια, όπως περιοριστικές πεποιθήσεις, κοινωνικές προσδοκίες και προσωπικές εικασίες, που επηρεάζουν τις στρατηγικές αποφάσεις και την αποτελεσματική δράση.

Παρότι η ανάγκη για αυτό το είδος υποστήριξης αυξάνεται, στην Ελλάδα παραμένει λιγότερο γνωστό και αξιοποιημένο σε σχέση με τα άλλα δύο επίπεδα. Αντίθετα, στο εξωτερικό το coaching αποτελεί καθιερωμένη πρακτική ανάπτυξης στελεχών: Ενδεικτικά, σύμφωνα με την International Coaching Federation, πάνω από το 80% των Fortune 500 εταιρειών το ενσωματώνουν συστηματικά στην ανάπτυξη των ανθρώπων τους.

Millennial μαμά: ανάμεσα στο «τα προλαβαίνω όλα» και την αθέατη εξουθένωση της καθημερινότητας

Ποια είναι τα πιο συχνά λάθη που κάνουν οι γυναίκες όταν επιστρέφουν στη δουλειά, μετά την άδεια μητρότητας;

Ένα από τα πιο συχνά λάθη είναι ότι επιστρέφουν προσπαθώντας να λειτουργήσουν με τον ίδιο τρόπο που λειτουργούσαν πριν, σαν να μην έχει αλλάξει τίποτα, ενώ στην πραγματικότητα έχουν αλλάξει πολλά.

Η ουσία παραμένει: Η επιθυμία να αποδίδει, να είναι παραγωγική, να φέρνει αποτελέσματα και να στηρίζει τους συνεργάτες της. Αυτό που συχνά αλλάζει είναι ο τρόπος με τον οποίο επιτυγχάνονται όλα αυτά.

Όταν υπάρχει συνειδητότητα, η επιστροφή στη δουλειά μπορεί να γίνει μια ευκαιρία επαναπροσδιορισμού. Να επανεξετάσει μια γυναίκα τον τρόπο που λειτουργούσε μέχρι τώρα, να αφήσει πρακτικές που δεν την εξυπηρετούν πλέον και να υιοθετήσει νέους, πιο αποτελεσματικούς τρόπους εργασίας και επικοινωνίας.Και πολλές φορές, μέσα από αυτή τη διαδικασία, όχι μόνο προσαρμόζεται, αλλά εξελίσσεται, γίνεται πιο στρατηγική, πιο ξεκάθαρη και τελικά πιο αποτελεσματική από πριν.

Τι θα συμβούλευες μια μητέρα που νιώθει ότι πρέπει να αποδείξει ξανά την αξία της στον εργασιακό χώρο;

Στη λέξη αξία είναι η ουσία

Η αξία δεν ξεκινά από το πώς μας βλέπουν οι άλλοι, αλλά από το πώς ορίζουμε εμείς τον εαυτό μας.

Δεν αποδεικνύεται κάθε φορά από την αρχή, ούτε εξαρτάται μόνο από το πόσα κάνουμε ή πόσο αποδίδουμε.

Ίσως λοιπόν αξίζει να σταματήσει και να αναρωτηθεί:

• Τι σημαίνει για μένα «αξία» σε αυτή τη φάση της ζωής μου;

• Με ποια κριτήρια αξιολογώ τον εαυτό μου; και είναι αυτά δικά μου ή τα έχω υιοθετήσει;

• Τι έχω ήδη καταφέρει που δεν αναγνωρίζω;

• Ποια στοιχεία της εμπειρίας μου ως μητέρα έχουν ενισχύσει τις δεξιότητές μου ως επαγγελματία;

• Προσπαθώ να αποδείξω κάτι και σε ποιον;


• Αν δεν είχα την ανάγκη να αποδείξω τίποτα, πώς θα λειτουργούσα διαφορετικά;

Γιατί συχνά δεν χρειάζεται να αποδείξουμε περισσότερα. Χρειάζεται να αναγνωρίσουμε αυτά που ήδη είμαστε και από εκεί να δράσουμε με μεγαλύτερη σιγουριά και καθαρότητα.

Πολλές γυναίκες νιώθουν ότι «έχουν μείνει πίσω» επαγγελματικά.

Δυστυχώς, είναι ένα πολύ συχνό συναίσθημα, αλλά σε μεγάλο βαθμό είναι και παραπλανητικό.
Η αντίληψη του «έμεινα πίσω» βασίζεται συνήθως σε γραμμικά κριτήρια εξέλιξης (τίτλοι, προαγωγές, συνεχής παρουσία), που δεν αποτυπώνουν την πραγματική αξία και την πολυπλοκότητα της επαγγελματικής ανάπτυξης.

Στην πράξη, η επαγγελματική επιτυχία δεν καθορίζεται μόνο από τα τυπικά προσόντα ή τη συνεχή πορεία χωρίς διακοπές. Πλήθος ερευνών δείχνουν ότι δεξιότητες όπως η επικοινωνία, η προσαρμοστικότητα, η διαχείριση σχέσεων, η επίλυση προβλημάτων και η συναισθηματική νοημοσύνη παίζουν καθοριστικό ρόλο στην επαγγελματική εξέλιξη και είναι δεξιότητες που συχνά ενισχύονται μέσα από τη μητρότητα και τις πολλαπλές απαιτήσεις της καθημερινότητας.

Βρήκαμε το τέλειο δώρο για την Ημέρα της Μητέρας που θέλουμε όλες, μαμάδες και μη

pexels-helenalopes-27178163.jpg

Άρα το ερώτημα δεν είναι «έμεινα πίσω;» αλλά:

• Τι έχω αναπτύξει αυτό το διάστημα που δεν αναγνωρίζω;

• Ποιες δεξιότητες έχω ενισχύσει μέσα από τις εμπειρίες μου;

• Πώς μπορώ να τις μεταφέρω και να τις αξιοποιήσω στον επαγγελματικό μου ρόλο;

Όταν μια γυναίκα μετατοπίσει την προσοχή της από το «χάσμα» στο «κεφάλαιο» που έχει χτίσει, τότε μπορεί να επανατοποθετηθεί με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και στρατηγική. Γιατί τελικά, δεν είναι θέμα χρόνου που χάθηκε, αλλά αξίας που δεν έχει ακόμη αναγνωριστεί.

Tελικά κάνει καλό στη διάθεση, στην ψυχολογία των γυναικών, η επιστροφή στο γραφείο μετά την εγκυμοσύνη;

Η απάντηση και εδώ δεν είναι απόλυτη, εξαρτάται από το κατά πόσο η επιλογή αυτή είναι συνειδητή και ευθυγραμμισμένη με το ποια είναι, τι θέλει, τι μπορεί και τι έχει ανάγκη μια γυναίκα στη συγκεκριμένη φάση της ζωής της.

Ενσωματώνουμε πολλαπλούς ρόλους, και η ισορροπία μεταξύ τους δεν είναι δεδομένη, χρειάζεται να επαναπροσδιορίζεται.

Αν η εργασία μιας γυναίκας την ικανοποιεί και την εξελίσσει, αν είναι ανοιχτή να επανεξετάσει τις προτεραιότητές της και να προσαρμόσει τον τρόπο που λειτουργούσε μέχρι τώρα, και αν υπάρχει ένα υποστηρικτικό περιβάλλον, τότε η επιστροφή μπορεί να λειτουργήσει θετικά και ενδυναμωτικά.

Όταν όμως κάποιος από τους ρόλους που καλείται να υπηρετήσει δεν την εκφράζει, τότε χρειάζεται είτε να επαναπροσδιορίσει τον ίδιο τον ρόλο είτε να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο τον προσεγγίζει. Σε αυτό το σημείο, πολλές γυναίκες δυσκολεύονται να διεκδικήσουν αυτό που πραγματικά θέλουν ή έχουν ανάγκη, να θέσουν όρια, να εκφράσουν τις ανάγκες τους ή να επαναδιαπραγματευτούν τις συνθήκες τουςείτε γιατί δεν πιστεύουν ότι το αξίζουν, είτε γιατί δεν γνωρίζουν πώς να το κάνουν, είτε γιατί θεωρούν ότι δεν είναι εφικτό.

Το ζητούμενο δεν είναι η τελειότητα σε κάθε ρόλο, αλλά η συνειδητή επιλογή και η ευθυγράμμιση με αυτό που έχει πραγματικά αξία για την ίδια.

Διάβασε όλο το αφιέρωμα εδώ

DPG Network