Back to school: Μήπως έχουμε κάνει την επιστροφή στο σχολείο ολόκληρο event;
Από τις φωτογραφίες της πρώτης μέρας μέχρι τα «απαραίτητα» αξεσουάρ, η επιστροφή στο σχολείο μοιάζει όλο και περισσότερο με event. Μήπως, όμως, στην προσπάθειά σου να κάνεις τη στιγμή ξεχωριστή, την κάνεις τελικά πιο αγχωτική απ’ όσο χρειάζεται;
Η επιστροφή στο σχολείο συνοδεύεται κάθε χρόνο από ένα γνώριμο μοτίβο: λίγο άγχος για τα πρωτάκια, ανυπομονησία για κάποιους, ένα «ωχ, άντε πάλι» για κάποιους άλλους και, φυσικά, όλα τα κλασικά της νέας σχολικής χρονιάς - καινούργια τσάντα, καθαρά τετράδια, μολύβια στην κασετίνα και ένα νέο outfit για την πρώτη μέρα.
Μόνο που τα τελευταία χρόνια κάτι έχει αλλάξει κυρίως ως προς τον τρόπο που νιώθουμε ότι πρέπει να τη ζήσουμε.
Σχολάει το παιδί και ξεκινά ο μαραθώνιος; Το μικρό μυστικό για πιο εύκολα απογεύματα
Ρίξε μια ματιά στα social media αυτές τις μέρες και θα καταλάβεις. Τέλεια οργανωμένα γραφεία, εντυπωσιακά lunch boxes, προσωποποιημένες τσάντες, matching outfits, πινακίδες για την «πρώτη μέρα», φωτογραφίσεις και μια ατελείωτη λίστα από πράγματα που, μέχρι πριν από λίγα χρόνια, πιθανότατα ούτε θα σκεφτόμασταν.
Η Αμερικανίδα μαμά τεσσάρων παιδιών Kallie Branciforte, γνωστή μέσα από το blog και το YouTube κανάλι της ως That Practical Mom, έδωσε μάλιστα σε όλη αυτή την τάση έναν χαρακτηρισμό: «eventification». Με άλλα λόγια, η μετατροπή της επιστροφής στο σχολείο σε ένα ολόκληρο event.
Και μπορεί η σχολική καθημερινότητα μιας κλασικής ελληνικής οικογένειας να διαφέρει αρκετά από εκείνη μιας αμερικανικής όμως η ιδέα πίσω από αυτό είναι πολύ πιο οικεία απ’ όσο νομίζουμε.
unsplash.com/ note thanun
Πρώτη φορά στο σχολείο: 5 πράγματα που θα βοηθήσουν το παιδί σου να προσαρμοστεί
Όταν η πρώτη μέρα πρέπει να είναι… τέλεια
Η Branciforte θυμάται τη δική της επιστροφή στο σχολείο ως παιδί: καινούργια ρούχα, μια τσάντα, σχολικά είδη και τον ενθουσιασμό για τη νέα χρονιά. Δεν χρειαζόταν κάτι περισσότερο. Η ίδια η αλλαγή ήταν αρκετή για να κάνει τη στιγμή ξεχωριστή. Κάτι παρόμοιο ίσχυε και για μας.
Σήμερα, όμως, τα social media μάς δείχνουν καθημερινά δεκάδες τρόπους για να κάνουμε αυτή τη στιγμή «ακόμη πιο ξεχωριστή». Και κάπου εκεί μπορεί να μπει στο παιχνίδι η σύγκριση.
Βλέπεις μια μαμά να έχει ετοιμάσει ένα υπέροχο lunch box, μια άλλη να έχει φτιάξει ένα cute welcome sign, μια τρίτη να έχει οργανώσει το τέλειο back-to-school setup και, χωρίς καν να το καταλάβεις, σκέφτεσαι: «Μήπως πρέπει να κάνω κι εγώ κάτι αντίστοιχο;»
Όχι επειδή θέλεις να εντυπωσιάσεις.
Αλλά επειδή θέλεις να κάνεις το παιδί σου χαρούμενο. Να του χαρίσεις μια όμορφη ανάμνηση. Να κάνεις την πρώτη μέρα λίγο πιο ξεχωριστή.
Και κάπως έτσι ξεκινάει ο φαύλος κύκλος. Αυτό που στην αρχή σου φαίνεται υπερβολικό, μετά από αρκετά scroll αρχίζει να μοιάζει απολύτως φυσιολογικό. Και πριν το καταλάβεις, η επιστροφή στο σχολείο δεν είναι πια απλώς μια οικογενειακή στιγμή. Έχει γίνει μια λίστα με πράγματα που πρέπει να προλάβεις να οργανώσεις, να αγοράσεις και - φυσικά - να φωτογραφίσεις.
Ίσως, όμως, εδώ βρίσκεται και το πιο σημαντικό κομμάτι της συζήτησης: δεν χρειάζεται να κάνουμε τα πάντα για να δημιουργήσουμε μια όμορφη παιδική ανάμνηση.
Ένα παιδί μπορεί να θυμάται την πρώτη μέρα στο σχολείο επειδή η μαμά του το συνόδευσε μέχρι την πόρτα. Επειδή βρήκε ένα μικρό σημείωμα μέσα στην τσάντα του. Επειδή όταν γύρισε σπίτι είχε το αγαπημένο του φαγητό. Επειδή το απόγευμα κάθισαν μαζί στον καναπέ και του είπε όλα όσα έγιναν στην τάξη.
Και, τελικά, μπορεί να μη θυμάται καν τι τσάντα κρατούσε ή τι υπήρχε μέσα στο lunch box.
Μπορεί όμως να θυμάται πώς ένιωθε.
Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να σταματήσεις να τις μικρές οικογενειακές παραδόσεις. Αν θέλεις να βγάλεις φωτογραφία την πρώτη μέρα, βγάλ’ τη. Αν το παιδί σου χαίρεται με μια καινούργια τσάντα ή ένα ιδιαίτερο lunch box, φυσικά και θα το χαρείς μαζί του.
Το θέμα δεν είναι να αφαιρέσουμε τη χαρά. Είναι να φύγει από πάνω μας η αίσθηση ότι «έτσι πρέπει» να μοιάζει η επιστροφή στο σχολείο.
Γιατί υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο «το κάνω επειδή μας αρέσει» και στο «το κάνω επειδή βλέπω ότι το κάνουν όλοι».
Το σύνδρομο της «τέλειας μαμάς» τον Σεπτέμβριο και γιατί πρέπει να το αποβάλλεις τώρα
Δεν χρειάζεται κάθε παιδική στιγμή να γίνει content
Και ίσως αυτό να είναι κάτι που αξίζει να θυμόμαστε γενικότερα ως γονείς.
Τα social media μάς έχουν κάνει να βλέπουμε την παιδική ηλικία μέσα από έναν φακό. Κάθε γιορτή ή γενέθλια, κάθε πρώτη μέρα, κάθε μικρό milestone μοιάζει να πρέπει να είναι ξεχωριστό, όμορφο, φωτογενές και - ιδανικά - Instagrammable.
Μόνο που η παιδική ηλικία δεν χρειάζεται να είναι μια ατελείωτη σειρά από φανταστικές στιγμές.
Χρειάζεται και το απλό. Το αυθόρμητο. Το λίγο ακατάστατο. Τη βαρεμάρα, την προσμονή, την απογοήτευση, το παιχνίδι, το «δεν θέλω να πάω σχολείο σήμερα» και τις στιγμές που δεν θα φωτογραφίσει κανείς ( για να μην αναφέρω την καθημερινή γκρίνια, το "τελείωνε επιτέλους", "φεύγουμε σε 5 λεπτά", κ.ο.κ.).
Οπότε, αυτές τις μέρες, πριν μπεις στη λογική του ...checklist, ίσως αξίζει να κάνεις ένα μικρό pause.
Η καινούργια τσάντα είναι έτοιμη; Τέλεια.
Τα μολύβια μπήκαν στην κασετίνα; Υπέροχα.
Το παιδί έχει αυτό που χρειάζεται; Αυτό είναι το σημαντικό.
Τα υπόλοιπα είναι προαιρετικά.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, η ανάμνηση που θα μείνει δεν είναι απαραίτητα εκείνη που έδειχνε καλύτερα στην κάμερα αλλά που ήταν πιο αυθόρμητη.
Και για την πρώτη μέρα στο σχολείο, αυτό μπορεί να είναι υπεραρκετό.
