Δασκάλα αποκαλύπτει τι δεν θα κάνει ποτέ για τους μαθητές της και πολλοί συμφωνούν μαζί της

Οι κανόνες σε μια σχολική τάξη δεν είναι ίδιοι για όλους. Κάθε εκπαιδευτικός έχει τον δικό του τρόπο να οργανώνει την καθημερινότητα, να βάζει όρια και να αποφασίζει ποια πράγματα θα κάνει ο ίδιος για τους μαθητές του και ποια θεωρεί ότι μπορούν – και πρέπει– να τα κάνουν μόνοι τους.

Μία δασκάλα ή δάσκαλος μπορεί να είναι πιο ελαστικός με τις εργασίες για το σπίτι, ειδικά όταν γνωρίζει ότι τα παιδιά έχουν ένα γεμάτο πρόγραμμα και οι γονείς πολλές ώρες εργασίας και μία άλλη ή άλλος μπορεί να επιμένει περισσότερο στην τήρηση συγκεκριμένων κανόνων.

6 χώρες που μαθαίνουν στα παιδιά ότι η καλοσύνη αξίζει πιο πολύ από έναν βαθμό - Γιατί όχι κι εμείς;

Μια εκπαιδευτικός, πάντως, έχει έναν κανόνα που έχει προκαλέσει συζήτηση: δεν δένει τα κορδόνια από τα παπούτσια των μαθητών της.

Η δασκάλα από τις ΗΠΑ, η οποία εμφανίζεται στα social media ως Ms Bunny Teacher, μοιράστηκε σε βίντεό της κάποιους από τους κανόνες που ακολουθεί στην τάξη και αρκετοί από τους ακολούθους της συμφώνησαν μαζί της. Ένας από αυτούς είναι ότι δεν αναλαμβάνει να δέσει τα κορδόνια των παπουτσιών από τους μαθητές της.

Η λογική της είναι απλή: αν ένα παιδί δεν έχει μάθει ακόμη να δένει τα κορδόνια του, τότε μπορεί να φορά στο σχολείο παπούτσια που δεν χρειάζονται δέσιμο ενώ παράλληλα να εξασκείται στο σπίτι μέχρι να το καταφέρει. Και φυσικά, η ίδια ξεκαθαρίζει ότι υπάρχουν εξαιρέσεις. Αν ένα παιδί έχει πρόσθετες ανάγκες, αισθητηριακές δυσκολίες ή κάποιον άλλο λόγο που κάνει το δέσιμο των κορδονιών δύσκολο, θα το βοηθήσει.

Το ζητούμενο, επομένως, δεν είναι να αρνηθεί τη βοήθεια σε ένα παιδί που πραγματικά τη χρειάζεται, αλλά να μην κάνει για εκείνο κάτι που μπορεί σταδιακά να μάθει να κάνει μόνο του.

Τα κορδόνια δεν είναι ο μόνος κανόνας

Η εκπαιδευτικός έχει και άλλους κανόνες στην τάξη της. Για παράδειγμα, δεν επιτρέπει τα πολύ μεγάλα παγούρια νερού, όπως τα δημοφιλή Stanley και παρόμοια μοντέλα. Ο λόγος; Αν πέσουν από ένα θρανίο, κάνουν αρκετό θόρυβο και μπορούν να προκαλέσουν ένα μικρό… χάος με το νερό που θα χυθεί. Έχει επίσης συγκεκριμένους κανόνες σχετικά με το φαγητό στην τάξη, όπως το να μην ανοίγει συσκευασίες τροφίμων που τα παιδιά έχουν ήδη βάλει στο στόμα τους (κάτι απόλυτα λογικό) και να υπάρχει μέτρο στα κεράσματα γενεθλίων που στέλνουν οι γονείς στην τάξη.

Η πιο σημαντική δεξιότητα αυτοπροστασίας που ήδη έχεις και αξίζει να μάθεις στην κόρη σου

Ωστόσο, ο κανόνας με τα κορδόνια ήταν αυτός που φαίνεται να είχε τη μεγαλύτερη απήχηση, καθώς ανάμεσα σε εκείνους που σχολίασαν την ανάρτηση ήταν και αρκετοί εκπαιδευτικοί που ανέφεραν ότι εφαρμόζουν παρόμοια πρακτική στην τάξη τους. Μία μάλιστα εξήγησε ότι, όταν ένα παιδί δεν μπορούσε να δέσει τα παπούτσια του, του έλεγε να ζητήσει βοήθεια από έναν συμμαθητή του, ο οποίος με τη σειρά του έπαιρνε μια μικρή επιβράβευση.

Μια άλλη εκπαιδευτικός ανέφερε ότι, αφού κουράστηκε να δένει καθημερινά τα βρεγμένα κορδόνια των μαθητών της, δημιούργησε στην τάξη ένα «club δεσίματος παπουτσιών». Για να γίνουν μέλη, τα παιδιά έπρεπε είτε να δείξουν στην τάξη ότι μπορούσαν να δέσουν μόνα τους τα παπούτσια τους είτε να στείλουν οι γονείς τους ένα βίντεο από το σπίτι. Όσα τα κατάφερναν, υπέγραφαν σε μια αφίσα που είχε κρεμάσει στην τάξη και έπαιρναν ένα ζευγάρι πολύχρωμα κορδόνια ως μικρή επιβράβευση. Με τον καιρό, μάλιστα, τα παιδιά έμαθαν να ζητούν βοήθεια από κάποιο μέλος του «club» όταν δυσκολεύονταν με τα κορδόνια τους, αντί να περιμένουν από την ίδια να τα δέσει.

Από ποια ηλικία μπορεί να δένει ένα παιδί μόνο του τα κορδόνια;

Το δέσιμο των κορδονιών είναι μια δεξιότητα αυτονομίας που τα παιδιά χρειάζεται να κατακτήσουν σταδιακά, όμως δεν υπάρχει μία ηλικία που να ισχύει για όλα. Το Lurie Children’s Hospital of Chicago αναφέρει ότι γύρω στα 5-6 χρόνια πολλά παιδιά μπορούν να αρχίσουν να δένουν μόνα τους τα κορδόνια τους, όμως δεν υπάρχει μία ηλικία που να ισχύει για όλους. Αντίστοιχες οδηγίες του NHS επισημαίνουν ότι ορισμένα παιδιά μπορεί να χρειάζονται περισσότερο χρόνο και να κατακτούν τη συγκεκριμένη δεξιότητα ακόμη και στα 7-8 χρόνια. Άλλωστε, το δέσιμο των κορδονιών απαιτεί λεπτή κινητικότητα, συντονισμό και αρκετή εξάσκηση, επομένως η δυσκολία δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ένα παιδί «δεν προσπαθεί αρκετά».