Τι θα ήθελε η έφηβη κόρη σου να καταλαβαίνεις για το άγχος που βιώνει

Το άγχος στην εφηβεία δεν είναι καινούργιο φαινόμενο. Η πίεση του σχολείου, η αβεβαιότητα για το μέλλον, τα social media και οι κοινωνικές σχέσεις συνθέτουν μία ήδη επιβαρυμένη καθημερινότητα για τα κορίτσια στην εφηβεία.

Ωστόσο, μια νέα έρευνα που διεξήχθη σε 13 πολιτείες των ΗΠΑ ανάμεσα σε 89 έφηβες, από τη μαθήτρια και ιδρυτικό μέλος της ομάδας «Teenage Girl Cabal», έφερε στο φως ένα εύρημα που αξίζει την προσοχή κάθε γονέα: ο μεγαλύτερος παράγοντας που επιβαρύνει το στρες των κοριτσιών είναι η απόρριψη και η υποτίμηση των συναισθημάτων τους από τους ενηλίκους.

Φράσεις όπως «απόλαυσε τα νιάτα σου τώρα που δεν έχεις άγχη» φαίνεται να προκαλούν την εντονότερη δυσαρέσκεια στα κορίτσια, καθώς νιώθουν ότι οι ενήλικες αδυνατούν να αντιληφθούν την πραγματικότητα που βιώνουν.

Τα σημάδια που δείχνουν ότι το παιδί σου έχει άγχος και δεν πρέπει να αγνοήσεις

Η πίεση για επιτυχία και το πραγματικό βάρος του στρες

Σύμφωνα με τα ευρήματα της έρευνας - που σίγουρα δεν μπορούν να θεωρηθούν αντιπροσωπευτικά του συνόλου των εφήβων - το 99% των κοριτσιών ανέφερε ως βασική πηγή άγχους την πίεση για επίδοση και επιτυχία. Για το 45% των συμμετεχουσών, η πίεση αυτή προέρχεται άμεσα από τους γονείς ή τους κηδεμόνες τους, οι οποίοι συχνά υποθέτουν λανθασμένα ότι δεν προσπαθούν αρκετά, ενώ στην πραγματικότητα βρίσκονται σε κατάσταση πνευματικής και ψυχικής εξάντλησης.

Σε κλίμακα από το 1 έως το 10, το καθημερινό άγχος των κοριτσιών κυμάνθηκε κατά μέσο όρο στο 5,4. Ωστόσο, η επίδραση που έχει αυτό το άγχος στην ψυχική τους υγεία αξιολογήθηκε υψηλότερα, φτάνοντας στο 6,0. Το στοιχείο αυτό αποδεικνύει ότι το βάρος του στρες συχνά διογκώνεται εσωτερικά, καθιστώντας αδύνατο για έναν εξωτερικό παρατηρητή να κατανοήσει πόσο δύσκολα το διαχειρίζεται το κάθε παιδί.

Γιατί τα κορίτσια δεν ζητούν βοήθεια από τους γονείς;

Αν και το 83% των κοριτσιών δήλωσε ότι έχει πρόσβαση σε υποστηρικτικούς πόρους (ψυχολόγους, συμβούλους, ενημερωτικό υλικό), το 48% απάντησε ότι δεν θα καταφύγει ποτέ σε έναν ενήλικα για βοήθεια.

Οι βασικοί λόγοι για αυτή τη στάση περιλαμβάνουν:

Την υποτίμηση των προβλημάτων: Το 40% των κοριτσιών ανέφερε ότι όταν μιλάει στους ενηλίκους, λαμβάνει απαντήσεις που υποβαθμίζουν τα συναισθήματά τους (π.χ. «απλώς χρειάζεσαι περισσότερο ύπνο»), δημιουργώντας την εντύπωση ότι οι ενήλικες δεν πιστεύουν πως ένας έφηβος μπορεί να βιώνει πραγματικό άγχος ή κατάθλιψη.

Την έλλειψη διαλόγου: Πολλά κορίτσια σημείωσαν ότι οι γονείς τους δεν ρωτούν πώς νιώθουν, με αποτέλεσμα να μην ανοίγουν ούτε εκείνα τη συζήτηση, απομακρύνοντας ακόμα περισσότερο τις δύο πλευρές.

Την απομόνωση ως τιμωρία: Το 55% των κοριτσιών εμπιστεύεται μόνο τους φίλους του. Ωστόσο, όταν οι γονείς αφαιρούν το κινητό τηλέφωνο ως ποινή σε μια στιγμή έντασης, διακόπτουν την επικοινωνία με του συνομιλήκους τους τη στιγμή που το έχουν περισσότερο ανάγκη. Παράλληλα, ένα 27% δεν βασίζεται σε κανέναν, βιώνοντας μια συνεχή κατάσταση εσωτερικού «συναγερμού».

Αν το παιδί σου έχει άγχος, θυμήσου ότι δεν είσαι το πρόβλημα αλλά η λύση

Τι χρειάζονται πραγματικά οι έφηβες από τους γονείς τους;

Με βάση τις προτάσεις που συγκεντρώθηκαν στην έρευνα, οι γονείς μπορούν να έχουν κατά νου τα εξής:

Να μην υποθέτουν ότι το παιδί δεν προσπαθεί αρκετά. Οι σχολικές υποχρεώσεις, οι επιδόσεις και οι αποφάσεις για το μέλλον μπορεί να δημιουργούν μεγάλη πίεση, ακόμη κι όταν αυτή δεν είναι ορατή.

Να αντιμετωπίζουν σοβαρά όσα το αγχώνουν. Το γεγονός ότι ένα πρόβλημα φαίνεται ασήμαντο σε έναν ενήλικα δεν σημαίνει ότι έχει μικρή σημασία για την έφηβη.

Να προσπαθούν να κατανοήσουν τι κρύβεται πίσω από μια έντονη αντίδραση. Αντί να εστιάζουν αποκλειστικά στον θυμό ή σε έναν καβγά, μπορούν να εξετάσουν τι προηγήθηκε και ποια συναισθήματα οδήγησαν σε αυτή τη συμπεριφορά.

Να ακούν πριν προσφέρουν λύσεις. Το να μιλά μια έφηβη για όσα την απασχολούν μπορεί να τη βοηθά να οργανώσει τις σκέψεις της και να επεξεργαστεί τα συναισθήματά της. Δεν χρειάζεται κάθε συζήτηση να καταλήγει και σε συμβουλές.

H Eva Mendes εξήγησε με πρακτικά tips το πώς διαχειρίζεται το άγχος των παιδιών της

Να δείχνουν σταθερά διαθέσιμοι για συζήτηση. Η έφηβη μπορεί να μην είναι έτοιμη να μιλήσει την πρώτη φορά που τη ρωτούν. Ωστόσο, η υπομονή και η εκδήλωση ενδιαφέροντος μπορούν να της δείξουν ότι έχει έναν ασφαλή χώρο στον οποίο μπορεί να επιστρέψει.

Το βασικό συμπέρασμα της έρευνας είναι σαφές: Η εφηβεία είναι μια περίοδος με νέες εμπειρίες, δοκιμές και λάθη, που συνεπάγονται αναπόφευκτο άγχος. Το πιο αποτελεσματικό βήμα που μπορεί να κάνει ένας γονέας είναι να καθίσει απέναντι στην έφηβη κόρη του, να την ακούσει προσεκτικά και να αναγνωρίσει τα συναισθήματά της. Κάθε φορά που συμβαίνει αυτό, ένα μικρό μέρος από το βάρος που κουβαλά αφαιρείται από τους ώμους της.

Και ναι, το ίδιο έχει ανάγκη κι ένας έφηβος.