Από το «human» στο «aura farming»:Το Cambridge Dictionary λεξικογραφεί τις νευρώσεις μας για το 2026
Το Cambridge Dictionary ανακήρυξε το «human» λέξη της χρονιάς, ενώ τα «FOBO» και «aura farming» συμπληρώνουν το ψυχογράφημα μιας κοινωνίας που αγωνιά για τη χρησιμότητα, την αυθεντικότητα και την ανθρώπινη υπόστασή της.
Από όλες τις πιθανές ιδιότητες που θα μπορούσε να επικαλεστεί ένας άνθρωπος για να διεκδικήσει την επαγγελματική του επιβίωση το 2026, η ιδιότητά του ως ανθρώπου εξελίσσεται σε μία από τις πιο ενδιαφέρουσες. Σε αυτή τη μάλλον σουρεαλιστική συγκυρία, κατά την οποία η ανθρώπινη προέλευση ενός έργου αρχίζει να αναγράφεται περίπου όπως τα συστατικά στη συσκευασία ενός προϊόντος, το Cambridge Dictionary ανακοίνωσε στις 18 Νοεμβρίου ότι η λέξη της χρονιάς είναι το «human», καθώς η ανησυχία γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη και τα ολοένα πιο δυσδιάκριτα όρια μεταξύ ανθρώπων και μηχανών οδήγησε τους λεξικογράφους πίσω στον 15ο αιώνα.
Το επίθετο, που προέρχεται από το λατινικό humanus και χρησιμοποιείται στην αγγλική γλώσσα από τη δεκαετία του 1450, περιλαμβάνει στον ορισμό του τις ιδιότητες, τα ελαττώματα και τα συναισθήματα που διακρίνουν τους ανθρώπους από τους θεούς, τα ζώα και τις μηχανές. «Η τεχνητή νοημοσύνη αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο μιλάμε για το τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος», δήλωσε ο λεξικογράφος του Cambridge Dictionary, Colin McIntosh, ο οποίος εξήγησε ότι ο φόβος για όσα ενδέχεται να χάσουμε όταν αναθέτουμε τη σκέψη μας στην τεχνητή νοημοσύνη μάς έχει οδηγήσει να επανεξετάσουμε τον βαθμό εξάρτησής μας από αυτή, από τους κορυφαίους μαθηματικούς μέχρι τους εκπαιδευτικούς μικρών παιδιών.
Αξίζει να θυμηθούμε ότι το ίδιο λεξικό είχε επιλέξει το 2023 το «hallucinate», εξαιτίας της τάσης της τεχνητής νοημοσύνης να επινοεί πληροφορίες, το 2024 το «manifest», λόγω της δημοτικότητας της πεποίθησης ότι μπορούμε να πραγματοποιήσουμε τις επιθυμίες μας μέσω της θετικής σκέψης και του οραματισμού, και το 2025 το «parasocial», εξαιτίας των μονόπλευρων συναισθηματικών δεσμών που αναπτύσσουμε με πρόσωπα τα οποία αγνοούν την παρουσία μας στη ζωή τους. Μέσα σε τέσσερις διαδοχικές χρονιές, δηλαδή, το Cambridge ασχολήθηκε με τις παραισθήσεις των μηχανών, την πεποίθησή μας ότι μπορούμε να επηρεάσουμε την πραγματικότητα με τη σκέψη, την οικειότητα μεταξύ αγνώστων και την ανάγκη επαναπροσδιορισμού του ανθρώπινου είδους. Αρκετά αξιοπρεπής απολογισμός για μια εποχή που διαφημίζει τη συνδεσιμότητα ως ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματά της.
Skibidi, delulu και tradwife: Τι σημαίνουν οι νέες λέξεις που προστέθηκαν στο λεξικό του Cambridge;
Το υπόλοιπο λεξικογραφικό υλικό της χρονιάς έχει εξίσου ενδιαφέρουσα παθολογία.
FOBO: Η προϋπηρεσία σου έληξε, παρακαλώ ανανεώστε
Στους όρους που το Cambridge Dictionary προτείνει να παρακολουθήσουμε το 2027 συγκαταλέγεται το FOBO (Fear of Becoming Obsolete), ο φόβος δηλαδή ότι θα καταστούμε παρωχημένοι, μια αγωνία που έχει μεταφέρει στο ανθρώπινο δυναμικό το λεξιλόγιο της προγραμματισμένης απαξίωσης των ηλεκτρονικών συσκευών.
Η πιθανότητα να αντιμετωπίσει ένας άνθρωπος την επαγγελματική του απαξίωση με τα ίδια περίπου κριτήρια βάσει των οποίων θα αποφάσιζε να αποσύρει τον υπολογιστή του συνιστά μια αξιοσημείωτη κατάκτηση της σύγχρονης εργασιακής κουλτούρας, η οποία κατάφερε επιπλέον να του χρεώσει και την ευθύνη της αναβάθμισής του.
Ολόκληρη η συζήτηση γύρω από το ποιος θα καρπωθεί τα οικονομικά οφέλη της τεχνητής νοημοσύνης, ποιος θα αναλάβει το κόστος της μετάβασης και υπό ποιες εργασιακές συνθήκες θα πραγματοποιηθεί αυτή, μπορεί πλέον να παρακαμφθεί με την προτροπή προς τον εργαζόμενο να αποκτήσει καινούργια skills. Η αγορά εξασφάλισε έτσι έναν πελάτη ακόμη και στο πρόσωπο εκείνου που φοβάται ότι σύντομα θα πάψει να τον χρειάζεται.
Κι επειδή η επαγγελματική χρησιμότητα καταλαμβάνει ήδη δυσανάλογα μεγάλο μέρος της αυτοεκτίμησής μας, θα είχε ενδιαφέρον να εξετάσουμε πόσο από τον φόβο του FOBO αφορά πράγματι την απώλεια ενός εισοδήματος και πόσο την απώλεια μιας ταυτότητας που οικοδομήσαμε σχεδόν αποκλειστικά γύρω από την εργασία μας.
Aura farming: Η γοητεία θέλει εργατοώρες
Με το «aura farming», μία από τις προσθήκες του Cambridge Dictionary για το 2026, αποκτά λεξικογραφική υπόσταση η συστηματική προσπάθεια να προκαλέσουμε τον θαυμασμό των άλλων μέσω της συμπεριφοράς, της εμφάνισης και της εικόνας που προβάλλουμε. Στη διαδικτυακή του εκδοχή, ιδιαίτερη αξία αποκτά η εντύπωση ότι η γοητεία μάς προκύπτει φυσικά, γεγονός που προϋποθέτει αρκετή δουλειά, καλή αντίληψη του κοινού και μια κάποια πειθαρχία στη διαχείριση του αυθορμητισμού μας.
Οι άνθρωποι πάντοτε σκηνοθετούσαν την παρουσία τους στην κοινωνία, με τη διαφορά ότι σήμερα διαθέτουν αναλυτικά στατιστικά για την επιτυχία της παράστασης, μπορούν να μελετήσουν ποια εκδοχή του χαρακτήρα τους έτυχε θερμότερης υποδοχής και να της παραχωρήσουν μεγαλύτερο μέρος της προσωπικότητάς τους. Κάπως έτσι αποκτά οικονομικό ενδιαφέρον ακόμη και η εικόνα του ανθρώπου που περιφρονεί την οικονομία της προσοχής, καθώς η επιδεικτική αποστασιοποίηση από την ανάγκη για επιβεβαίωση μπορεί να αποφέρει εντυπωσιακές ποσότητες επιβεβαίωσης.
Το πρόβλημα αρχίζει όταν αυτή η εξαιρετικά επιμελημένη εκδοχή του εαυτού μας ζητάει να αγαπηθεί, διότι η προσωπικότητα που καλλιεργήσαμε για να προσελκύσουμε κάποιον ενδέχεται να απαιτεί τεράστια αποθέματα ενέργειας προκειμένου να συντηρηθεί μέσα σε μια σχέση. Και είναι πραγματικά εξαντλητικό να επιστρέφεις στο σπίτι σου και να πρέπει να συνεχίσεις να υποδύεσαι τον άνθρωπο για τον οποίο κάποιος σε ερωτεύτηκε.
Looksmaxing: Η βελτιστοποίηση απέκτησε πρόσωπο
Το «looksmaxing», μία ακόμη από τις προσθήκες, περιγράφει την προσπάθεια να γίνει κανείς όσο πιο σωματικά ελκυστικός γίνεται, μια φιλοδοξία που διατυπώνεται πλέον με την ψυχρή ακρίβεια ενός στόχου απόδοσης. Αν το «aura farming» καλλιεργεί την εντύπωση, το «looksmaxing» καλλιεργεί το ίδιο το πρόσωπο, με την υπόθεση ότι ο άνθρωπος αποτελεί ένα έργο υπό διαρκή βελτίωση.
Το ενδιαφέρον είναι ότι ο ορισμός του «human» σε αυτή τη λίστα ονομάζει ως ανθρώπινα χαρακτηριστικά και τα ελαττώματα. Μια λεξικογραφική λεπτομέρεια σχεδόν προσβλητική για μια ολόκληρη οικονομία που στηρίζει την κερδοφορία της στην πεποίθησή μας ότι χρειάζονται διόρθωση.
Από αυτή την άποψη, θα είχε ενδιαφέρον το 2027 να μας βρει με λίγο λιγότερη διάθεση να αποτελέσουμε την καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας και με αρκετή περιέργεια για τον άνθρωπο που θα ήμασταν αν δεν μας είχε αναλάβει εργολαβικά η εποχή μας.