Naya Rivera: 6 χρόνια μετά την τραγωδία, η μνήμη της ζει μέσα από τον 10χρονο γιο της, Josey
Η συγκινητική εξομολόγηση του πρώην συζύγου της αδικοχαμένης star του Glee, Ryan Dorsey, για τα μαθήματα πιάνου, τον «Κήπο της Μαμάς» και το πηγαίο ταλέντο του μικρού Josey.
Η απώλεια της Naya Rivera το καλοκαίρι του 2020 σκόρπισε θλίψη στο παγκόσμιο καλλιτεχνικό στερέωμα, αφήνοντας ένα δυσαναπλήρωτο κενό στις καρδιές των θαυμαστών της και, κυρίως, της οικογένειάς της. Η πρωταγωνίστρια του Glee έχασε τη ζωή της από πνιγμό στη λίμνη Piru της Καλιφόρνια, έχοντας ωστόσο καταφέρει στην ύστατη στιγμή να σώσει τον 4χρονο τότε γιο της, Josey.
Έξι χρόνια μετά από εκείνη την τραγική εβδομάδα του Ιουλίου, ο πρώην σύζυγός της, Ryan Dorsey, και ο 10χρονος πλέον Josey, δίνουν έναν καθημερινό, συγκινητικό αγώνα για να κρατήσουν την παρουσία και τη μνήμη της ζωντανή, μετατρέποντας τον θρήνο σε πηγή αγάπης και δημιουργίας.
Τρία χρόνια μετά τον πνιγμό της Naya Rivera ο γιος της ποζάρει ξανά σε σκάφος στη λίμνη Chautauqua
Η μουσική και η φροντίδα ως γέφυρες μνήμης
Ο Ryan Dorsey μοιράστηκε πρόσφατα με την Page Six τις τρυφερές συνήθειες που έχουν υιοθετήσει με τον γιο του για να τιμούν τη Naya. Μία από τις πιο σημαντικές είναι τα μαθήματα πιάνου που παρακολουθεί ο Josey εδώ και έναν χρόνο. Η επιλογή αυτή δεν είναι τυχαία, καθώς η μουσική ήταν το στοιχείο που συνέδεε τον Ryan με τη Naya, η οποία μάλιστα μετάνιωνε που είχε εγκαταλείψει το πιάνο στο παρελθόν.
«Κάνει μαθήματα πιάνου για λίγο περισσότερο από έναν χρόνο τώρα και γίνεται αρκετά καλός. Είναι το μόνο πράγμα με το οποίο είχα συνδεθεί με τη μαμά του... Του είπα: "Η μαμά σου ακούει πάντα. Δεν το καταλαβαίνεις τώρα, αλλά μια μέρα, όταν θα είσαι ενήλικας ή ίσως ακόμα και έφηβος, θα με ευχαριστείς. Δεν πρόκειται να το παρατήσεις ποτέ όσο ζεις μαζί μου". Είναι απλά υπέροχο να τον ακούω να εξελίσσεται», είπε χαρακτηριστικά ο Ryan Dorsey.
Παράλληλα, στην αυλή του σπιτιού τους έχουν δημιουργήσει τον «Κήπο της Μαμάς». Πρόκειται για έναν όμορφο χώρο με τριαντάφυλλα και λουλούδια που ανθίζουν κάθε χρόνο, που μοιάζει με πηγάδι ευχών. Ο Josey έχει αναλάβει προσωπικά τη φροντίδα και το πότισμά του, διατηρώντας μια ζωντανή, φυσική σύνδεση με τη μνήμη της μητέρας του. Ακόμα και η καθημερινότητά τους είναι γεμάτη μικρές αναφορές σε εκείνη, όπως η σκυλίτσα τους, η Cliffy Marie, που πήρε το μεσαίο όνομα της Naya.
Μια ζωντανή υπενθύμιση και η διαχείριση του τραύματος
Ο 10χρονος Josey, έχοντας ζήσει πλέον πάνω από τη μισή του ζωή χωρίς τη μητέρα του, φέρνει στην επιφάνεια την προσωπικότητα της Naya Rivera με έναν εντελώς αυθόρμητο τρόπο. Ο Dorsey παρατηρεί με συγκίνηση πως ο μικρός υιοθετεί ασυνείδητα εκφράσεις, αστείες φωνές, γέλια και μια ομιλητικότητα που θυμίζουν έντονα την αδικοχαμένη ηθοποιό.
Παρά το γεγονός ότι ο Josey υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας της τραγωδίας, έχει αναπτύξει μια αξιοσημείωτη ψυχική ανθεκτικότητα. Αν και σπάνια αναφέρεται ανοιχτά σε εκείνη την ημέρα, έχει διαμορφώσει ένα ιδιαίτερο, κάπως μακάβριο χιούμορ γύρω από το γεγονός, το οποίο εκδηλώνει με σύντομα σχόλια όταν βρίσκεται στην πισίνα. Ο πατέρας του, αν και αναγνωρίζει τη θλίψη πίσω από αυτό, δηλώνει ευγνώμων για το ζωντανό και χαρούμενο πνεύμα του γιου του, που φωτίζει κάθε δωμάτιο στο οποίο μπαίνει.
Θα είμαστε σε μια πισίνα και θα πει κάτι που σχετίζεται με εκείνο το γεγονός, έτσι απλά σαν σχόλιο, και μετά θα επιστρέψει στο κολύμπι του. Είναι λυπηρό, αλλά είμαι τόσο ευγνώμων που έχει αυτό το πνεύμα. Είναι αρκετά ανθεκτικός και χαρούμενος, και πραγματικά φωτίζει κάθε δωμάτιο στο οποίο μπαίνει.
Για να προσφέρει στον Josey μια πιο ήρεμη και φυσιολογική παιδική ηλικία, ο Dorsey πήρε τη στρατηγική απόφαση να εγκαταλείψει το Λος Άντζελες, όπου το κόστος ζωής και η έντονη πίεση των Μέσων Ενημέρωσης έκαναν το πένθος αβάσταχτο. Μετακόμισαν στη γενέτειρά του, τη Δυτική Βιρτζίνια, όπου περιβάλλονται από την οικογένειά τους. Παράλληλα, μέσω της τεχνολογίας και των ταξιδιών, ο Josey διατηρεί στενούς δεσμούς και με τους συγγενείς της Naya στην Καλιφόρνια.
Ως ανύπαντρος γονιός, ο Dorsey παραδέχεται τις τεράστιες οικονομικές, σωματικές και συναισθηματικές προκλήσεις.
Η κατάσταση είναι αυτή που είναι και είναι χάλια, αλλά κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Και ξέρετε, το τρένο δεν σταματάει. Τίποτα δεν σταματάει... Λέω πάντα στον Josey: "Ο Χάρος έρχεται για όλους μας, αδερφέ". Νομίζω ότι από εκεί έχει πάρει κι αυτός το κάπως μακάβριο χιούμορ του.
Ωστόσο, η ζωή συνεχίζεται, και ο Josey φαίνεται πως έχει ήδη κληρονομήσει το καλλιτεχνικό μικρόβιο των γονιών του. Έχει ήδη περάσει από οντισιόν για έξι πρότζεκτ, έχοντας μάλιστα και ένα σημαντικό callback για μια μεγάλη ταινία.
Στόχος του πατέρα του παραμένει η ισορροπία: να επιτρέψει στον Josey να εκφράσει τη δημιουργικότητά του, χωρίς όμως να στερηθεί την απλή, καθημερινή ζωή ενός παιδιού στην επαρχία.
Bloggers
