Η Χριστίνα Κουλουμπή πιστεύει ότι τα παιδιά χρειάζονται την ελπίδα ως αντίβαρο στην πραγματικότητα

Τα παιδιά σήμερα έρχονται αντιμέτωπα με έναν έντονο, συχνά σκληρό ρεαλισμό που δεν αφήνει πολύ χώρο στο όνειρο και την ξεγνοιασιά. Μέσα σε αυτή την απαιτητική πραγματικότητα των αμέτρητων ερεθισμάτων, η ανάγκη τους – αλλά και η ανάγκη των γονιών – για μια αυθεντική ένεση αισιοδοξίας και μια δημιουργική διέξοδο είναι πιο επιτακτική από ποτέ.

Αυτή ακριβώς την ανάσα χαράς και ελπίδας υπόσχεται να φέρει το φετινό καλοκαίρι η παράσταση «Πολυάννα, Το παιχνίδι της χαράς» από την Παιδική Σκηνή Κάρμεν Ρουγγέρη, η οποία από την 1η Ιουλίου έως τις 12 Σεπτεμβρίου, θα ταξιδέψει σε ανοιχτά θέατρα σε ολόκληρη την Ελλάδα, προσφέροντας σε μικρούς και μεγάλους την ευκαιρία να συναντηθούν ξανά με μια από τις πιο διαχρονικές και αγαπημένες ηρωίδες της παγκόσμιας λογοτεχνίας.

«Πολυάννα, Το παιχνίδι της χαράς» - Καλοκαιρινή περιοδεία από την παιδική σκηνή Κάρμεν Ρουγγέρη

Με αφορμή αυτή την καλοκαιρινή περιοδεία, η Χριστίνα Κουλουμπή, η οποία συνυπογράφει τη σκηνοθεσία με την Κάρμεν Ρουγγέρη και έχει σχεδιάσει τα σκηνικά και τα κοστούμια της παράστασης, μίλησε στο Queen.gr για το πώς μια κλασική ιστορία συνομιλεί με το σήμερα. Σε έναν κόσμο που κινείται με γρήγορους ρυθμούς και απαιτεί διαρκή προσαρμογή, η «Πολυάννα», όπως τονίζει, επανέρχεται ως υπενθύμιση ότι η χαρά δεν είναι δεδομένη αλλά μια στάση απέναντι στη ζωή που καλλιεργείται καθημερινά μέσα από μικρές, ουσιαστικές στιγμές.

Η Πολυάννα είναι μια από τις πιο τρυφερές και διαχρονικές ηρωίδες της παιδικής λογοτεχνίας, ταυτισμένη με τη δύναμη της αισιοδοξίας. Τι σας έκανε να θελήσετε να τη συστήσετε στα παιδιά μέσα από το θέατρο;

Αυτό το έργο προσφέρει πολλά δώρα. Η αισιοδοξία, η δύναμη της ευγνωμοσύνης, η ελπίδα που χρωματίζει την καθημερινότητα όλων μας ακόμα και όταν έχουμε δυσκολίες να ξεπεράσουμε.
Η Πολυάννα Βιτιέ ,το χαμογελαστό αυτό πλασματάκι ,είναι η ηρωίδα του εμβληματικού αριστουργήματος της Αμερικάνικης λογοτεχνίας "Η Πολυάννα και το παιχνίδι της χαράς". Ήταν ένα βιβλίο που με στιγμάτισε θετικά στα παιδικά μου χρόνια. Στάθηκε πηγή έμπνευσης το μικρό αυτό κορίτσι γιατί μέσα από ένα παιχνίδι της σκέψης, έψαχνε να βρει το φως ακόμα κι όταν όλα γύρω ήταν σκοτεινά .Είμαι ευτυχισμένη που αποφασίσαμε να το ζωντανέψουμε στο θέατρο και να δώσουμε την ευκαιρία σε κάθε οικογένεια να γνωρίσει τους απίστευτους ήρωες αυτού του λογοτεχνικού έργου - σταθμός. Τώρα, το καλοκαίρι θα ταξιδέψουμε με την "Παιδική Σκηνή Κάρμεν Ρουγγέρη" όπως κάθε χρόνο σε πολλά μέρη της όμορφης Ελλάδας μας για να συναντήσουμε τους λατρεμένους θεατές των παραστάσεων μας. Τα μικρά και μεγάλα,'’παιδιά''.

Όταν δουλεύατε τη σκηνοθετική προσέγγιση μαζί με την Κάρμεν Ρουγγέρη, ποιο ήταν το βασικό συναίσθημα που θέλατε να κυριαρχεί στο παιδί- θεατή φεύγοντας από την παράσταση;

Επικεντρωθήκαμε στις αντιθέσεις που έχουν όλοι οι χαρακτήρες. Για να αναδειχθεί το φως βασιστήκαμε -και -στο σκοτάδι.Η παράστασή μας ξεκινά με ένα απολαυστικό χορωδιακό σύνολο γκρινιάρηδων που ψάχνει να δει το κακό, το άβολο. 'Εχει ήλιο; Φριχτή η ζέστη….Βρέχει; 'Ολα είναι λάθος….Σε αυτό το δύστροπο χωριό εξέχουσα θέση κατέχει η αυστηρή δεσποινίς Πόλυ Χάρινγκτον (η ηθοποιός Έλενα Μιχαλάκη) η αγέρωχη θεία της πρόσχαρης Πολυάννας που - αν και δεν συμπαθεί καθόλου τα παιδιά - θα αναλάβει το καθήκον να υιοθετήσει την ορφανή μικρούλα. Καταλαβαίνετε τι συμβαίνει, το αξιαγάπητο αυτό πλασματάκι (που ερμηνεύει με περίσσια χάρη η ηθοποιός Κωσταντίνα Λιναρδάτου) μεταδίδει την μαγική ενέργεια της σε όλους, μας υπενθυμίζει την αξία της μεταμόρφωσης μέσα από την αγάπη.

Η χαρά όμως δεν είναι πάντα αυτονόητη. Πώς προσεγγίσατε τη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην αισιοδοξία και στις δύσκολες συναισθηματικές στιγμές της ιστορίας;

Με αλήθεια...Η ζωή είναι γεμάτη χαρές αλλά και λύπες…Αυτή η εναλλαγή είναι αυτονόητη. Σημαντικό το πώς αντιμετωπίζουμε τις μικρές αναποδιές, τις μεγαλύτερες συμφορές αλλά και όλα τα θετικά που συμβαίνουν στην καθημερινότητα μας καθώς και τις μεγάλες ευτυχίες μας. Προσωπικά, επιδιώκω να αισθάνομαι αυτή την ισορροπία των συναισθημάτων, προσπαθώ να είμαι στο κέντρο μου παντού και πάντα. Φυσικά και δεν το καταφέρνω σε όλες τις περιπτώσεις…Η μικρή Πολυάννα, λυγίζει όταν συνειδητοποιεί ότι θα κοιμηθεί στην αφιλόξενη σοφίτα αλλά η παρηγοριά που έρχεται μέσα από το ονειρεμένο τραγούδι του πατερούλη της ( Χρήστος Κάλοου) της δίνει κουράγιο και γαλήνη.

Πέρα από τα μηνύματα, τα παιδιά θέλουν ρυθμό για να μη βαρεθούν. Ποιο ήταν το πιο δύσκολο κομμάτι στην παράσταση για να κρατηθούν οι ισορροπίες ανάμεσα στο συναίσθημα και στη δράση;

Το κείμενο της Κάρμεν, χαρίζει αυτό ακριβώς. Οι χαρακτήρες, ανάγλυφοι, πολυδιάστατοι, αλλιώς ξεκινούν κι αλλιώς καταλήγουν.Ο ρυθμός, χαρακτηριστικό των παραστάσεων μας, καταιγιστικός. Η συγκίνηση που αναβλύζει μέσα από τις ερμηνείες των υπέροχων ηθοποιών μας,καθοριστικές. Αυτή η λεπτή ισορροπία ανάμεσα στο χαμόγελο, το γέλιο και το δάκρυ ήταν πρόκληση για όλους μας.

Παράλληλα με τη σκηνοθεσία, υπογράφετε τα σκηνικά και τα κοστούμια. Υπάρχει κάποιο εύρημα στη σκηνή που ανυπομονείτε να δείτε πώς θα αντιδράσουν τα παιδιά όταν το αντικρίσουν;

Η σκηνοθεσία πηγαίνει χέρι -χέρι με την σκηνογραφία και ενδυματολογία. Η μία ιδιότητα αναδεικνύει την άλλη, είναι συνοδοιπόροι κι αυτό σαν νοοτροπία με γοητεύει απίστευτα. Μια ιδέα εικαστική πολλές φορές καθοδηγεί την δράση. 'Ετσι κι έγινε, σαν παράδειγμα στο πολύχρωμο γαϊτανάκι που "ζωγραφίζει " ένα τεράστιο Ουράνιο τόξο μετά την βροχή…Οι χρωματιστοί ήρωες μας, χωρίς το ένδυμα των ρόλων, ενώνονται μέσα απο ένα μαγικό τραγούδι. Υπάρχουν κι άλλες στιγμές "ορόσημα" αλλά τις κρατώ μυστικό, μην κάνω spoiler!

Το να λες σε ένα παιδί σήμερα «κοίτα τη θετική πλευρά» μπορεί να ακουστεί πολύ απλοϊκό, ίσως και εκτός πραγματικότητας. Πώς μπορεί το μήνυμα της Πολυάννας να περάσει στα παιδιά που είναι πολύ πιο υποψιασμένα από ό,τι ήμασταν εμείς στην ηλικία τους;

Ακριβώς για αυτόν τον λόγο, (επειδή όλοι , μικροί μεγάλοι εισπράττουμε αμέτρητα ερεθίσματα, ενημερωνόμαστε συνεχώς και - η αλήθεια είναι ότι η πραγματικότητα μας προσγειώνει ανώμαλα αρκετές φορές,) όλοι, χρειαζόμαστε ένα αντίβαρο. Την ελπίδα. Στα παιδιά, μιλάμε μέσα από το πρότυπο που τους δίνουμε ζώντας μαζί τους, αντιδρώντας στο κάθε τι. Για μένα είναι σημαντικό να εκπαιδεύουμε τον εαυτό μας να ψάχνει την ομορφιά, την χαρά, το χιούμορ, την αποδοχή ότι δεν είμαστε όλοι ίδιοι, την κατανόηση αλλά και την διάθεση για βελτίωση μέρα με την μέρα, λεπτό το λεπτό.

Σήμερα ζούμε επίσης στην εποχή της «τοξικής θετικότητας» των social media, όπου όλα πρέπει να δείχνουν τέλεια. Πώς ξεχωρίζει το αυθεντικό «παιχνίδι της χαράς» της Πολυάννας από αυτή την παγίδα των φίλτρων και της ψεύτικης ευτυχίας;

Η τοξική θετικότητα στηρίζεται στο πώς φαινόμαστε, όχι στο πώς νιώθουμε αληθινά. Το παιχνίδι της χαράς, μας οδηγεί σε μια νοοτροπία αναζωογονητική που έχει απόλυτη βάση στο πού εστιάζουμε. "Ουδέν κακόν αμιγές καλού " που έλεγαν και οι ένδοξοι μας πρόγονοι. Δεν εκβιάζουμε τα θετικά συναισθήματα κουκουλώνοντας την δυσφορία που αισθανόμαστε. 'Ισα ίσα (γι' αυτόν τον λόγο πιστεύω ακράδαντα στην ψυχοθεραπεία αλλά και στην προσωπική παρατήρηση - αυτογνωσία) αντιμετωπίζουμε τα σκοτάδια μας και με αυτόν τον τρόπο, ελεύθεροι συνεχίζουμε να χαιρόμαστε, να λυπόμαστε, να αισθανόμαστε.

Στο θέατρο, οι γονείς κάθονται δίπλα στα παιδιά τους και μοιράζονται την ίδια εμπειρία. Πιστεύετε ότι αυτή η παράσταση μπορεί να γίνει μια ωραία αφορμή για να ανοίξει μια ουσιαστική συζήτηση στο σπίτι, που ίσως δύσκολα θα ξεκινούσε διαφορετικά;

Η τέχνη ανοίγει δρόμους στην επικοινωνία και δίνει αφορμές για σύνδεση ουσιαστική. Μέσα από την κοινή απόλαυση που προσφέρει η παράσταση, η οικογένεια γίνεται ένα. Τα παιδιά αισθάνονται το "μαζί" με τους αγαπημένους τους ανθρώπους και αναπτύσσουν αρετές που στέκονται καθοριστικές για την ζωή τους.

Αν η Πολυάννα έμπαινε ξαφνικά σήμερα σε ένα σύγχρονο ελληνικό σπίτι, όπου οι γονείς τρέχουν όλη μέρα μέσα στο άγχος και τις υποχρεώσεις, ποια συμβουλή πιστεύετε ότι θα τους έδινε;

Η Πολυάννα είναι ειλικρινής, θα την ενδιέφερε μια ουσιαστική επικοινωνία :«Οι στιγμές που είμαστε μαζί είναι πολύτιμες και μου φέρνουν χαμόγελο! Νιώθω ασφαλής όταν είσαι παρών ,όταν μου μιλάς και θυμάσαι να ''με βλέπεις''».

Για εσάς προσωπικά τι σημαίνει το «παιχνίδι της χαράς» στην καθημερινότητα;

Είναι ένας τρόπος αισιόδοξης σκέψης που - κάποιες φορές- μου έρχεται αυτόματα, χωρίς κόπο, σαν να είναι απόλυτα φυσικό. Αποφασίζω ότι μου αρέσουν τα χρώματα με όλες τους τις αποχρώσεις.

01

06

«Πολυάννα - Το παιχνίδι της χαράς»

Κείμενο: Κάρμεν Ρουγγέρη

Σκηνοθεσία : Κάρμεν Ρουγγέρη – Χριστίνα Κουλουμπή

Σκηνικά - Κοστούμια: Χριστίνα Κουλουμπή
Κίνηση – Χορογραφίες - Φωτισμοί: Πέτρος Γάλλιας
Πρωτότυπη μουσική - VideoArt: Αντώνης Δελαπόρτας
Στίχοι: Ανδρέας Κουλουμπής – Κάρμεν Ρουγγέρη
Διδασκαλία τραγουδιών: Ελένη Ζιώγα

Διεύθυνση παραγωγής – Υπεύθυνη περιοδείας: Ελένη Καρτάση

Τηλ. Επικοινωνίας: 6980600483

Παίζουν οι ηθοποιοί (με αλφαβητική σειρά):

Αναγνωστοπούλου Αναστασία, Ζωγραφόπουλος Κώστας, Κορλός Θανάσης, Κύρτσος Νίκος, Λιναρδάτου Κωνσταντίνα, Μιχαλάκη Έλενα, Παπαδόπουλος Χάρης, Πικιώνη Ινώ

ΠΑΡΑΓΩΓΗ: ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ΚΑΡΜΕΝ ΡΟΥΓΓΕΡΗ

Email: k.rouggeriskini2@gmail.com

Πληροφορίες: www.karmenrouggeri.gr

Εισιτήρια: https://www.ticketservices.gr/event/polyanna-to-paixnidi-tis-xaras/?lang=el

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

14€ γενική είσοδος

Δωρεάν είσοδος για παιδιά έως 2 ετών

Δείτε εδώ τις παραστάσεις της καλοκαιρινής περιοδείας.