Μόλις το 3% των γονιών εμπιστεύεται το ένστικτό του και η πίεση να τα κάνεις όλα σωστά εξηγεί πολλά

Υπάρχει μια αλήθεια που σπανίως ακούγεται δυνατά: πίσω από τις τρυφερές στιγμές, η καθημερινότητα με ένα μωρό είναι γεμάτη από μια αδιόρατη, διαρκή αμφιβολία. «Κάνω το σωστό;», «Γιατί κλαίει πάλι;», «Μήπως έπρεπε να το διαχειριστώ αλλιώς;». Αν κι εσύ πιάνεις τον εαυτό σου να χάνεται μέσα σε τέτοιες σκέψεις, να ξέρεις πως δεν είσαι μόνη. Πολλοί νέοι γονείς καλούνται να διαχειριστούν όχι μόνο τις ανάγκες του παιδιού τους, αλλά και την πίεση να ανταποκρίνονται σε όσα θεωρούνται ιδανικά πρότυπα γονεϊκότητας.

Μήπως έχεις «καεί» από συμβουλές parenting; Μια παιδίατρος σε βοηθάει να βρεις επιτέλους την άκρη

Κι αυτό αποτυπώνεται ευκρινώς σε έρευνα στη Βρετανία όπου μόλις το 3% των γονέων που συμμετείχαν δήλωσε ότι εμπιστεύεται το ένστικτό του, ενώ τα ευρήματα αναδεικνύουν τη δυσκολία που αντιμετωπίζουν αρκετοί στην καθημερινή φροντίδα των μωρών τους. Ειδικότερα, το 79% των ερωτηθέντων θεωρεί ότι σήμερα υπάρχει περισσότερη διαθέσιμη πληροφόρηση για την ανατροφή των παιδιών, ενώ το 76% αισθάνεται ότι οι γονείς δέχονται μεγαλύτερη πίεση να τα κάνουν όλα σωστά. 'Οπως προκύπτει από την έρευνα που πραγματοποιήθηκε από την Opinion Matters σε δείγμα 1.000 γονέων στο Ηνωμένο Βασίλειο, έπειτα από ανάθεση της εταιρείας βρεφικής φροντίδας MAM, παρά την ευκολότερη πρόσβαση σε συμβουλές, άρθρα και πληροφορίες, η αυξημένη ενημέρωση δεν φαίνεται να μεταφράζεται απαραίτητα σε μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. Αντίθετα, η πληθώρα διαφορετικών απόψεων μπορεί να κάνει ορισμένους γονείς να αμφισβητούν τις επιλογές τους και να αναζητούν διαρκώς επιβεβαίωση ότι ανταποκρίνονται σωστά στις ανάγκες του παιδιού τους.

Όταν το κλάμα του μωρού προκαλεί άγχος

Η δυσκολία στην καθημερινή φροντίδα αποτυπώνεται και σε άλλα ευρήματα της έρευνας. Το 46% των συμμετεχόντων δήλωσε ότι δυσκολεύεται να ηρεμήσει το μωρό του, ενώ το 49% παραδέχθηκε ότι πίστευε πως η παρηγοριά ενός βρέφους θα ήταν ευκολότερη απ’ ό,τι αποδείχθηκε στην πράξη. Ακόμη πιο ενδεικτικό είναι ότι μόλις το 5% ανέφερε πως καταφέρνει να παραμένει ήρεμο όταν το μωρό του κλαίει.

Το άγχος, μάλιστα, δεν περιορίζεται στο σπίτι. Για το 43% των γονέων, η πιθανότητα το μωρό να αναστατωθεί σε μια καφετέρια ή ένα εστιατόριο αποτελεί πηγή ανησυχίας. Το 36% φοβάται ότι κάτι αντίστοιχο μπορεί να συμβεί κατά τη διάρκεια των αγορών, ενώ το 30% προβληματίζεται για το ενδεχόμενο έντονου κλάματος στη διάρκεια μιας διαδρομής με το αυτοκίνητο. Παράλληλα, το 29% δηλώνει ότι αισθάνεται άγχος στην ιδέα της πρώτης εξόδου με το μωρό χωρίς τη συνοδεία άλλου προσώπου. Τα στοιχεία αποτυπώνουν πόσο απαιτητική μπορεί να είναι η προσαρμογή στη γονεϊκότητα, ακόμη και σε δραστηριότητες που προηγουμένως θεωρούνταν αυτονόητες.

Οκτώ ερωτήσεις και απαντήσεις για όλα όσα θέλουν να ξέρουν οι γονείς για το doomscrolling

Η ανάγκη για βοήθεια χωρίς ενοχές

Την ίδια στιγμή, το 63% των γονέων που συμμετείχαν στην έρευνα θεωρεί ότι το μωρό του ηρεμεί καλύτερα μαζί του. Ωστόσο, το 27% θα ήθελε να μπορεί κάποιος άλλος να ηρεμήσει το παιδί, ώστε να έχει την ευκαιρία να ξεκουραστεί για λίγο.

Η ανάγκη αυτή αναδεικνύει μια συχνά παραγνωρισμένη πλευρά της γονεϊκότητας: τη σημασία της υποστήριξης των ανθρώπων που φροντίζουν καθημερινά ένα βρέφος. Η εξάντληση, η έλλειψη ύπνου και η αίσθηση ότι η ευθύνη δεν μπορεί να μοιραστεί εύκολα ενδέχεται να κάνουν τις πρώτες εβδομάδες και τους πρώτους μήνες ακόμη πιο απαιτητικούς.

Ο διευθύνων σύμβουλος της MAM UK, Damian Butler, σχολίασε ότι τα ευρήματα αναδεικνύουν ένα πραγματικό έλλειμμα αυτοπεποίθησης μεταξύ των σημερινών γονέων. Όπως σημείωσε, η πρόσβαση σε περισσότερες πληροφορίες δεν σημαίνει απαραίτητα ότι αισθάνονται πιο σίγουροι, καθώς σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να τους κάνει να αμφισβητούν κάθε απόφασή τους. Η μαία Clare O’Brian απηύθυνε ένα σημαντικό μήνυμα προς τους γονείς, επισημαίνοντας ότι το κλάμα ενός μωρού δεν αποτελεί ένδειξη αποτυχίας από την πλευρά τους. Όπως ανέφερε, ορισμένα μωρά χρειάζονται απλώς χρόνο, υπομονή και παρηγοριά. Παράλληλα, υπογράμμισε ότι είναι απολύτως θεμιτό ένας γονέας να ζητήσει από κάποιον άλλο να αναλάβει για λίγο τη φροντίδα του παιδιού, προκειμένου να πάρει μια ανάσα.

Γονεϊκή εξουθένωση: Πώς να φροντίζετε και τον εαυτό σας ως γονείς

Το ζητούμενο , σύμφωνα με την ίδια, δεν είναι οι γονείς να είναι οι καλύτεροι, αλλά να έχουν υποστήριξη, καθησυχασμό και την αυτοπεποίθηση να γνωρίσουν σταδιακά το μωρό τους.

Τα ευρήματα της βρετανικής έρευνας υπενθυμίζουν ότι η γονεϊκότητα δεν είναι μια διαδικασία στην οποία υπάρχουν πάντα άμεσες και ξεκάθαρες απαντήσεις. Κάθε μωρό έχει τις δικές του ανάγκες και κάθε οικογένεια προσαρμόζεται με διαφορετικό τρόπο στη νέα καθημερινότητα.

Η ενημέρωση και οι συμβουλές μπορούν να αποδειχθούν πολύτιμες, αρκεί να μην μετατρέπονται σε έναν ακόμη λόγο αυτοαμφισβήτησης. Η υποστήριξη από το οικογενειακό περιβάλλον και τους επαγγελματίες υγείας, αλλά και η δυνατότητα των γονέων να ζητούν βοήθεια χωρίς ενοχές, αποτελούν σημαντικά στοιχεία αυτής της διαδρομής.