Νέα άφιξη: Πού θα φας επικό κρουασάν το πρωί και απίθανα ψητά καρότα με στρατσιατέλα το βράδυ;

To Φίλings του Παγκρατίου το θυμόμαστε όλοι για τα φανταστικά pastries και τα γλυκά του υπερταλαντούχου Αλέξανδρου Κονιάρη. Τα pastries παραμένουν, τα γλυκά παραμένουν αλλά το project μεταφέρθηκε και εμπλουτίστηκε υπέροχα. Αλλά ας μην σε μπερδεύω, πάμε να εξηγηθώ. Στα μέσα Νοεμβρίου περίπου το Φίλings άνοιξε τις πόρτες του στο Κουκάκι (πολύ κοντά στη στάση Μετρό Συγγρού-Φιξ, εάν όπως εγώ κινείσαι με τα μέσα στην Αθήνα) και έφερε τα επικά κρουασάν, τα λαχταριστά cookies, τα θεϊκά pastries και όλα του τα λοιπά καλά στην up-and-coming γαστρονομικά συγκεκριμένη αθηναϊκή γειτονιά.

Δύο νέες αφίξεις με διαφορετικό στυλ και άποψη μας βάζουν ιδέες για εξόδους στην πόλη

Όμως δεν ήρθε μόνο του, γιατί πλέον ο Αλέξανδρος Κονιάρης είχε συμπράξει με τον σεφ Γιώργο Ζαχείλα (βλ. Lost Athens) και τον Βάιο Κορομηλά (βλ. Τσίφτης Γαστροκουτούκι), για να φέρουν κάτι πολύ πιο ολοκληρωμένο και με πολύ περισσότερα feelings! Έτσι το Φίλings απέκτησε τη φυσική του συνέχεια ακριβώς δίπλα, το More Φίλings, και μαζί αποτελούν ένα σύμπλεγμα γευστικής απόλαυσης από το πρωί για πρωινό, καφέ, brunch σε στυλ microbakery μέχρι αργά το βράδυ σε στυλ gastro-bistro.

Ένα Thirio έκανε την εμφάνισή του στο κέντρο της πόλης και βάζει το counter dining στο επίκεντρο

Εγώ πήγα βράδυ, οπότε ομολογώ πως Φίλings το είδα μόνο απέξω, αφού λειτουργεί αυστηρά μέχρι τις 5 το απόγευμα, όμως μου φάνηκε εξαιρετικά χαριτωμένο και καταλαβαίνω γιατί ήδη έχει γίνει hot spot για κάθε λάτρη της on the go απόλαυσης. Το More Φίλings τώρα που βρίσκεται στη γωνία Ζίννη και Ανδρούτσου ανοίγει επίσης από το πρωί και ξεκινά με πρωινό/brunch/lunch που ουσιαστικά πηγαίνει μέχρι τις 5.

Ορισμένα από τα πράγματα του πρωινού/brunch έρχονται από το Φίλings (το οποίο όμως ως φυσικό διαθέτει μεγαλύτερη ποικιλία σε pastries), όμως τα περισσότερα φτιάχνονται στην ανοικτή κουζίνα του εστιατορίου, όπως η βάφλα με τραγανό κοτόπουλο, kimchi και φιστικοβούτυρο ή το grilled cheese sandwich με πατατόσουπα. Προσωπικά, εάν έμενα πιο κοντά, νομίζω εδώ θα την έβγαζα κάθε πρωί για καφεδάκι, κρουασάν, sandwich και laptop.

Ας πάμε όμως στη βραδινή βάρδια που είναι και αυτή που δοκιμάσαμε. Το εστιατορικό κομμάτι λοιπόν άνοιξε μόλις μέσα στις γιορτές και αποτελεί ένα χαρακτηριστικό γαστρο-μπιστρό. Η κάρτα είναι μαζεμένη, άρτια κοστολογημένη και περιλαμβάνει επιλογές που μιλούν fluently τη σύγχρονη γαστρονομική γλώσσα του συγκεκριμένου εστιατορικού gendre.

Στο χώρο δεσπόζει η ανοικτή κουζίνα, βασίλειο του πολύ ικανού Γιώργου Ζαχείλα, και τα πιάτα θα αλλάζουν με τις εποχές, ενώ δεν λείπουν και τα πιάτα ημέρας. Ο χώρος είναι λιτός και απέριττος, όμορφα δωρικός με ελαφριές νοσταλγικές νότες, όπως τα μπουκάλια με τα κεριά και τα φρέσκα λουλούδια, ενώ υπάρχουν τραπέζια και έξω, σε στυλ καφενείου περισσότερο, που σίγουρα θα γίνουν ανάρπαστα μόλις ανοίξει ο καιρός.

Πολύ όμορφο σημείο ένα μικρό πάσω μπροστά στην τζαμαρία που βλέπει επί της Ανδρούτσου και πολύ θα μου άρεσε για after office κους κους με ένα flatbread και ένα σνίτσελ στη μέση και ένα δροσερό ροζέ στα ποτήρια μας. Πάμε όμως να περάσουμε στο προκείμενο και πιο συγκεκριμένα στα από εμάς must-order πιάτα από το τρέχον μενού. Καταρχάς εννοείται πως δεν χάνεις το ψωμί (στο alter ego ενός microbakery βρίσκεσαι), που έρχεται ζεστό σε δύο εκδοχές ανάλογα με την ημέρα, μαζί με εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο και μους από βούτυρο με αλάτι.

Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα βρήκα την προσθήκη του pico de gallo στο χούμους, του έδινε μία πολύ διαφορετική διάσταση, ενώ τα τηγανητά ρεβίθια έπαιζαν έξυπνα το παιχνίδι των υφών και το chilli oil ένα ωραίο kick. Μαζί με το ζυμωτό ψωμί, θα έλεγα πως είναι στα μεγάλα «ναι».

Επίσης στα «ναι» το ψάρι ημέρας (εν προκειμένω σφυρίδα) που έρχεται μαριναρισμένο σε εσπεριδοειδή και έχει ήπιες εντάσεις και συνοδεύεται από ψητό μπροκολίνι στα κάρβουνα και χόρτα. Ανάλαφρο, ολόφρεσκο και πολύ νόστιμο.

Και τώρα πάμε στο απόλυτο must-order (και ποτέ δεν πίστευα ότι μπορώ να το πω εγώ αυτό για πιάτο με καρότα): τα καρότα στη σχάρα με πληθωρική στρατισατέλα, φουντούκια και σουμάκ. Τέλειες ισορροπίες, απίστευτη αρμονία γεύσεων και τα καρότα τέλεια ψημένα να έχουν βγει από τη σχάρα στο σωστό ακριβώς δευτερόλεπτο. Νομίζω πως από τη μόδα με τα λαχανικά στη σχάρα, αυτό το πιάτο είναι από τα καλύτερα της Αθήνας σήμερα.

Επίσης πολύ καλό, με εξαιρετικά αέρινη ζύμη, το flatbread με άγρια μανιτάρια και σκόρδο. Το σκόρδο είναι τόσο όσο, οπότε μην το φοβηθείς, και τα μανιτάρια είναι σαρκώδη και ζουμερά, ενώ μία ιδέα από φασκόμηλο ολοκληρώνει ένα πραγματικά άρτιο και μεστό πιάτο. Προσωπικά με αυτό το πιάτο, τα καρότα και ένα κρασί, θα ήμουν ήδη ευτυχισμένη.

Στο τερέν της pasta, τα χειροποίητα ζυμαρικά γεμισμένα με γαρίδα και σερβιρισμένα σε ένα broth καραβίδας με καφέ ήταν πολύ νόστιμα, ενώ τα Udon με μοσχαρίσιο ραγού και κεφαλογραβιέρα είναι ένα καθαρά comfort διάστασης πιάτο που κερδίζει τις εντυπώσεις για όλους τους σωστούς λόγους, από τεχνική μέχρι πρώτη ύλη και από γεύση μέχρι επιλογή noodle.

Φυσικά και το κομμάτι των γλυκών είναι πολύ δυνατό και δεν ξέρεις τι να πρωτοδιαλέξεις από τις τρεις αυτή τη στιγμή επιλογές. Εμείς τα πήραμε και τα τρία, ανερυθρίαστα τολμώ να πω, και προσωπικά θα επέστρεφα σήμερα κιόλας για την πολυδιάστατη τάρτα καραμέλας, με το παγωτό αλατισμένης καραμέλας και τη φρέσκια τρούφα. Χωρίς αυτό όμως καθόλου να σημαίνει πως το κομψό curd λεμόνι με αμύγδαλο και καμένο βούτυρο και το κολασμένο custard gianduja με σοκολάτα υγείας και παγωτό φουντούκι δεν είναι επίσης άξια επαίνου.

Info: Αναστασίου Ζίννη 34, Ανδρούτσου 27, Κουκάκι, 210 9233637

Για να βλέπεις τα πράγματα τη στιγμή που συμβαίνουν και για backstage υλικό συντονίσου με το @kounelly στο IG.