Υπάρχει μια ιαπωνική παροιμία που μπορεί να σου αλλάξει τον τρόπο που βλέπεις τη ζωή
Ένα αρχαίο ιαπωνικό ρητό μας υπενθυμίζει ότι ο χρόνος δεν σταματά για τον πόνο μας, γι' αυτό αξίζει να αφήνουμε πάντα χώρο στη χαρά.
Ένα αρχαίο ιαπωνικό ρητό που λέει «Llorando una vida o riendo una vida, sigue siendo una vida», δηλαδή:
«Είτε τη ζήσουμε μέσα στα δάκρυα είτε μέσα στα γέλια, η ζωή παραμένει η ίδια».
Η αρχαία αυτή παροιμία δεν μας ζητά να αγνοήσουμε τις δυσκολίες, αλλά μας θέτει ένα αφοπλιστικό ερώτημα: αφού οι μέρες μας θα περάσουν έτσι κι αλλιώς, πώς επιλέγουμε να τις βιώσουμε;
8 σημάδια ότι μπερδεύεις την ανάγκη να ευχαριστείς τους άλλους με την καλοσύνη
Δύο στάσεις απέναντι στην ίδια διαδρομή
Η λύπη και η χαρά διαδέχονται η μία την άλλη σε μια συνεχή ροή. Η επικρατέστερη ερμηνεία του ρητού αυτού δεν προσπαθεί να ωραιοποιήσει τα πράγματα ή να αρνηθεί τον ανθρώπινο πόνο, αλλά υπογραμμίζει κάτι πολύ πρακτικό: όποιος κυριεύεται από τη θλίψη και όποιος προσπαθεί να ζει με χαρά, διαθέτουν ακριβώς τον ίδιο χρονικό ορίζοντα.
Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να φοράμε ένα μόνιμο, τεχνητό χαμόγελο. Το κλάμα είναι μια απόλυτα φυσική και απαραίτητη αντίδραση απέναντι στην απώλεια, την απογοήτευση ή τον πόνο. Ωστόσο, η ουσία του ρητού μας υπενθυμίζει ότι οι δυσκολίες δεν πρέπει να καταλαμβάνουν όλο τον ζωτικό μας χώρο.
Πέρα από την απλοϊκή «θετική σκέψη»
Μια επιφανειακή ανάγνωση θα μπορούσε να εκλάβει τη φράση αυτή ως μια απλοϊκή προτροπή αισιοδοξίας, όμως το νόημά της είναι πολύ πιο ώριμο και ουσιαστικό.
Αρχικά, μας καλεί να αποδεχτούμε τα συναισθήματά μας, αναγνωρίζοντας ότι υπάρχουν γεγονότα που δεν μπορούμε να ελέγξουμε και δυσκολίες που προκαλούν πόνο χωρίς τη θέλησή μας. Παράλληλα, υπογραμμίζει τη δύναμη της προσωπικής μας επιλογής, καθώς, παρότι δεν ορίζουμε πάντα τι θα μας συμβεί, διατηρούμε την ευθύνη του πώς θα το διαχειριστούμε στη συνέχεια.
Έτσι, η αναζήτηση στιγμών χαράς εν μέσω μιας δύσκολης περιόδου δεν σημαίνει ότι υποτιμάμε τον πόνο μας, αλλά ότι αρνούμαστε να παραιτηθούμε και να αφήσουμε τη θλίψη να καταλάβει ολόκληρη τη ζωή μας.
Η παγίδα της αναβολής
Συχνά περιμένουμε να λυθεί πρώτα κάθε πρόβλημα, να ηρεμήσουν οι εντάσεις ή να ξεπεραστεί κάθε εμπόδιο για να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να ξεκουραστεί, να γελάσει ή να χαρεί.
To παραπάνω ιαπωνικό ρητό μας υπενθυμίζει ότι η ζωή συμβαίνει τώρα, παράλληλα με τα προβλήματά μας.
Δεν μπορούμε πάντα να αλλάξουμε το παρελθόν ή μια οδυνηρή απώλεια. Μπορούμε όμως να διακρίνουμε τι είναι στο χέρι μας και να προχωρήσουμε μπροστά.
Ζώντας με πληρότητα
Η ομορφιά αυτού του στοχασμού έγκειται στο ότι δεν θεωρεί το γέλιο και το δάκρυ ως δύο αντίπαλες δυνάμεις, αλλά ως δύο όψεις της ίδιας ανθρώπινης εμπειρίας. Μια πραγματική ζωή τα περιέχει και τα δύο: μέρες αβεβαιότητας και μέρες ενθουσιασμού, στιγμές θλίψης και στιγμές γαλήνης.
Το ουσιαστικό δίδαγμα είναι να συνειδητοποιήσουμε ότι ο χρόνος προχωρά ασταμάτητα. Κι αφού δεν μπορούμε να εμποδίσουμε τις μέρες να περνούν, ας φροντίσουμε, δίπλα στις αναπόφευκτες δυσκολίες, να αφήνουμε πάντα χώρο για τους ανθρώπους που αγαπάμε και για όλα όσα δίνουν νόημα στην ύπαρξή μας.
Bloggers
