1 στους 4 εφήβους θέλει να γίνει influencer: Τα επαγγέλματα που ονειρεύεται η Gen Z

Τι θέλουν να γίνουν οι σημερινοί έφηβοι όταν μεγαλώσουν; Για έναν στους τέσσερις (25%), η απάντηση είναι influencer, YouTuber, TikToker και δημιουργός ψηφιακού περιεχομένου. Το εύρημα προκύπτει από έρευνα* του Εργαστηρίου Συμβουλευτικής Επιστήμης και Επαγγελματικής Σταδιοδρομίας του Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ) στην οποία συμμετείχαν ηλεκτρονικά 400 σύμβουλοι σταδιοδρομίας από τον Οκτώβριο του 2025 έως τον Φεβρουάριο του 2026. Δεύτερη σε συχνότητα τάση (16%) αποτελεί η ζήτηση για συγκεκριμένα επαγγέλματα, με την ψυχολογία και τη εγκληματολογία να κυριαρχούν.

Τα στοιχεία αυτά αναδεικνύουν μια ενδιαφέρουσα αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο οι νέοι διαμορφώνουν τις επαγγελματικές τους φιλοδοξίες. Τα social media δεν αποτελούν πλέον μέσο ψυχαγωγίας, επικοινωνίας και αυτοέκφρασης. Για πολλούς νέους λειτουργούν και ως παράθυρο στον κόσμο της εργασίας ή τουλάχιστον, ως χώρος όπου διαμορφώνεται η εικόνα τους για το τι σημαίνει να πετυχαίνεις. Το ερώτημα είναι αν η επιθυμία να γίνει κάποιος influencer αποτελεί απλώς ένα σύγχρονο επαγγελματικό όνειρο ή αν αντανακλά μια βαθύτερη αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο οι έφηβοι αντιλαμβάνονται την επιτυχία, την αναγνώριση και την ίδια την εργασία.

Τέλος τα social media κάτω των 15: Τι αλλάζει από το 2027 και πώς θα γίνεται η επαλήθευση ηλικίας

Ας δούμε αναλυτικά τι προκύπτει από την έρευνα:

Τάσεις στις επιλογές των εφήβων

Διερευνώντας την ύπαρξη συγκεκριμένων τάσεων ή «μόδας» στις επαγγελματικές επιλογές των εφήβων, τα ευρήματα καταδεικνύουν ότι ένα σημαντικό τμήμα των επιλογών ακολουθεί συγκεκριμένα, σύγχρονα ρεύματα. Αν και περίπου το 22% των συμβούλων δήλωσε πως δεν παρατηρεί κάποια συγκεκριμένη ή ομοιογενή τάση, οι υπόλοιπες απαντήσεις αναδεικνύουν σαφείς κατευθύνσεις.

Η κυρίαρχη τάση, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, η οποία συγκεντρώνει περίπου το 25% των αναφορών, αφορά τον προσανατολισμό των εφήβων σε επαγγέλματα που σχετίζονται με το διαδίκτυο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ( Influencer, YouTuber, TikToker και δημιουργός ψηφιακού περιεχομένου). Σύμφωνα με τις αναφορές των συμβούλων, η τάση αυτή τροφοδοτείται από την επιρροή των social media και συχνά συνδέεται από τους εφήβους με την επιθυμία για «εύκολο χρήμα», γρήγορο πλουτισμό, δημοσιότητα, αλλά και με την αντίληψη ότι πρόκειται για επαγγέλματα που δεν απαιτούν τυπικά ακαδημαϊκά προσόντα ή πολυετείς σπουδές.

Ακολουθεί η εντυπωσιακή, όπως χαρακτηρίζεται, ζήτηση για συγκεκριμένα επαγγέλματα, με την Ψυχολογία και τη Εγκληματολογία να κυριαρχούν ως τάσεις. Όπως σημειώνεται σε ορισμένες απαντήσεις, οι συγκεκριμένες επιλογές, καθώς και επαγγέλματα όπως αυτά του σεφ, φαίνεται να δέχονται άμεση επιρροή από πρότυπα που προβάλλονται ευρέως στην τηλεόραση και τα κοινωνικά δύκτυα.

Παράλληλα, διακριτή τάση αποτελεί η στροφή προς τον τομέα των θετικών και τεχνολογικών επιστημών (14%), με ρητές αναφορές στην Πληροφορική, τις νέες τεχνολογίες, τον ψηφιακό μετασχηματισμό και την Τεχνητή Νοημοσύνη (AI). Επιπρόσθετα, ένα ποσοστό της τάξης του 12% εστιάζει στον κλάδο της Οικονομίας και της Διοίκησης Επιχειρήσεων. Η συγκεκριμένη κατεύθυνση συνδέεται συχνά με την έννοια της «επιχειρηματικότητας», αλλά και με την καταγεγραμμένη αντίληψη μερίδας των μαθητών ότι το 4ο Επιστημονικό Πεδίο αποτελεί μια συγκριτικά πιο «εύκολη» εκπαιδευτική οδό.

Τέλος, σε μικρότερα ποσοστά (περίπου 6%) διατηρείται η σταθερή προτίμηση προς τις Στρατιωτικές και Αστυνομικές Σχολές, τάση που οι σύμβουλοι αποδίδουν αποκλειστικά στην επιθυμία για άμεση επαγγελματική αποκατάσταση και ασφάλεια. Επίσης, καταγράφεται μια συμπληρωματική τάση όπου το ακαδημαϊκό αντικείμενο έρχεται σε δεύτερη μοίρα (περίπου 5%), καθώς οι έφηβοι επιλέγουν σχολές με αποκλειστικό κριτήριο την πόλη φοίτησης (είτε για να μείνουν στον τόπο κατοικίας τους λόγω οικονομικών περιορισμών, είτε για να βρεθούν σε πόλη της αρεσκείας τους) ή στρέφονται γενικότερα στην αναζήτηση εύκολων και γρήγορων λύσεων (π.χ. σύντομα προγράμματα) για την άμεση ένταξή τους στην αγορά εργασίας.

Η αντίφαση που παρατηρείται μεταξύ των εφήβων

Στον πληθυσμό των εφήβων καταγράφεται μια έντονη εσωτερική αντίφαση, η οποία αποτυπώνει τη σύγχυσή τους ανάμεσα σε παραδοσιακές ακαδημαϊκές αγκυλώσεις και σε σύγχρονες ψηφιακές εξιδανικεύσεις:

Από τη μία πλευρά, το 88,2% των εφήβων (αθροιστικά «πολύ συχνά, αρκετά συχνά και πάντα») αξιολογεί τις επαγγελματικές του επιλογές με αποκλειστικό κριτήριο τη σχολική επίδοση σε συγκεκριμένα μαθήματα. Το εύρημα αυτό φανερώνει τον εγκλωβισμό των μαθητών στο εξετασιοκεντρικό μοντέλο του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος. Οι έφηβοι ταυτίζουν την προσωπική τους αξία και το επαγγελματικό τους μέλλον με έναν βαθμό σε σχολικά μαθήματα, υιοθετώντας μια άκαμπτη πεποίθηση ότι η αποτυχία σε ένα σχολικό αντικείμενο αποκλείει αυτόματα τη σταδιοδρομία σε έναν ολόκληρο επιστημονικό κλάδο.

Από την άλλη πλευρά, η έρευνα καταγράφει μια ισχυρή στροφή (25%) προς ψηφιακά επαγγέλματα της μόδας (Influencers, YouTubers, TikTokers). Εδώ, το κίνητρο μετατοπίζεται στην αναζήτηση «εύκολου χρήματος», γρήγορης δημοσιότητας και ενός ελκυστικού και «ισορροπημένου» τρόπου ζωής, απορρίπτοντας πλήρως την ανάγκη για τυπικά ακαδημαϊκά προσόντα ή παραδοσιακή εργασιακή προσπάθεια.

Τι δυσκολεύει τους εφήβους να αποφασίσουν ποιο επάγγελμα θέλουν να ακολουθήσουν

Διερευνώντας τα συνηθέστερα εμπόδια που παρατηρούν οι επαγγελματίες κατά τη διαδικασία λήψης απόφασης των εφήβων, τα ευρήματα καταδεικνύουν μια ισχυρή αλληλεπίδραση εσωτερικών ελλείψεων και περιβαλλοντικών περιορισμών. Ειδικότερα, οι δύο κυρίαρχοι ανασταλτικοί παράγοντες που συγκεντρώνουν τις περισσότερες αναφορές είναι η έλλειψη πληροφόρησης (66,5%) και η έλλειψη αυτογνωσίας (64,4%).

Η ταυτόχρονη επικράτηση των δύο αυτών παραγόντων επιβεβαιώνει ότι οι έφηβοι δυσκολεύονται να καταλήξουν σε ασφαλείς επιλογές, πρωτίστως διότι δεν διαθέτουν επαρκή και ξεκάθαρη εικόνα ούτε για τα προσωπικά τους χαρακτηριστικά, αλλά ούτε και για τα δεδομένα των εκπαιδευτικών και επαγγελματικών διαδρομών. Ως σημαντικό ανασταλτικό στοιχείο ακολουθούν οι δυσλειτουργικές πεποιθήσεις, οι οποίες εντοπίζονται από το 34,5% των συμβούλων, εμποδίζοντας τους νέους να αξιολογήσουν ρεαλιστικά και αντικειμενικά τις προοπτικές τους.

Σε ό,τι αφορά τους εξωτερικούς παράγοντες, σχεδόν ένα τέταρτο των επαγγελματιών (23,7%) παρατηρεί εμπόδια που πηγάζουν από το οικογενειακό περιβάλλον (όπως ασύμβατες προσδοκίες ή πιέσεις), ενώ τα πρακτικά και οικονομικά εμπόδια αποτελούν τροχοπέδη για το 18,6% των συμβουλευόμενων. Επιπλέον, η έλλειψη αυτοαποτελεσματικότητας καταγράφεται στο 16,5% των απαντήσεων, φανερώνοντας ότι ένα υπολογίσιμο τμήμα των εφήβων δεν πιστεύει επαρκώς στην ικανότητά του να υλοποιήσει τους στόχους του. Τέλος, σε σαφώς μικρότερα ποσοστά αναφέρονται τα εμπόδια που προέρχονται άμεσα από το σχολικό περιβάλλον (6,2%), ενώ υπήρξαν και ελάχιστες, μεμονωμένες αναφορές (αθροιστικά κάτω του 2%) σε ζητήματα όπως η δομική ακαμψία του εκπαιδευτικού συστήματος, η έλλειψη κοινωνικής εμπειρίας και η γενικευμένη αναποφασιστικότητα.

Σε ό,τι αφορά τις στάσεις και τους προβληματισμούς των εφήβων κατά τη διαδικασία λήψης αποφάσεων, η έρευνα καταδεικνύει έντονη επαγγελματική αναποφασιστικότητα. Το 45,6% των συμβούλων αναφέρει ότι είναι «αρκετά συχνό» φαινόμενο οι έφηβοι να δηλώνουν πως «δεν έχουν ιδέα τι θέλουν να κάνουν», ενώ το ποσοστό (31,8%) των συμμετεχόντων 31,8% το χαρακτηρίζει «πολύ συχνό». Η εμφάνιση αυτής της δήλωσης «μερικές φορές» καταγράφεται στο 21,5%, ενώ ελάχιστες είναι οι αναφορές για «σπάνια» εμφάνιση του φαινομένου.

«Oι YouTubers είναι διάσημοι και βγάζουν πολλά χρήματα»

Παρόμοια αποτελέσματα προκύπτουν και από έρευνες στο εξωτερικό. Σε παλιότερο άρθρο του στο The Conversation, ο Matthew Simoneau, καθηγητής επαγγελματικής και τεχνικής εκπαίδευσης στο Πανεπιστήμιο του Wisconsin–Stout, περιγράφει ένα χαρακτηριστικό περιστατικό: όταν ερευνητές ρώτησαν ένα παιδί της Β' Δημοτικού στη Νορβηγία τι ήθελε να γίνει όταν μεγαλώσει, εκείνο ζωγράφισε το λογότυπο του YouTube. Η εξήγησή του ήταν απλή: οι YouTubers είναι διάσημοι και βγάζουν πολλά χρήματα.

Οι ερευνητές συνάντησαν παρόμοιες απαντήσεις και από παιδιά στο Ουισκόνσιν των ΗΠΑ. Στο πλαίσιο της μελέτης τους, η οποία περιλάμβανε παιδιά ηλικίας 7 έως 11 ετών, αλλά και ομάδες συζήτησης με μαθητές γυμνασίου και λυκείου, ορισμένα παιδιά ζωγράφιζαν τα λογότυπα του YouTube ή του TikTok ή δήλωναν ότι ήθελαν να γίνουν «influencers», χωρίς να μπορούν πάντα να εξηγήσουν ποιον ή τι θα επηρέαζαν.

Σύμφωνα με τον Simoneau, πάνω από το 60% των μαθητών γυμνασίου και λυκείου που συμμετείχαν στις σχετικές έρευνες, από το 2021 έως το 2024, δήλωσαν είτε ότι ήθελαν να γίνουν influencers είτε ότι οι επαγγελματικές τους επιλογές επηρεάζονταν από όσα έβλεπαν στο διαδίκτυο. Το ποσοστό δεν αφορά αποκλειστικά όσους ονειρεύονται μια καριέρα στα social media. Δείχνει, ωστόσο, πόσο σημαντικό ρόλο μπορεί να παίζει πλέον το διαδικτυακό περιεχόμενο στη διαμόρφωση των επαγγελματικών προσδοκιών.

Η διάκριση έχει σημασία. Άλλο είναι να θέλει ένας έφηβος να δημιουργεί βίντεο, να επικοινωνεί με ένα κοινό ή να εργάζεται στον χώρο των ψηφιακών μέσων και άλλο να φαντάζεται ότι η δημοσιότητα και τα χρήματα αποτελούν σχεδόν αυτόματη συνέπεια της διαδικτυακής παρουσίας. Στη δεύτερη περίπτωση, το ζητούμενο δεν είναι μόνο ποιο επάγγελμα επιλέγει, αλλά και ποια εικόνα έχει σχηματίσει για τη διαδρομή που οδηγεί στην επιτυχία.

Η βιτρίνα της επιτυχίας και όσα μένουν εκτός κάδρου

Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης η επαγγελματική επιτυχία συχνά παρουσιάζεται μέσα από εικόνες που τραβούν την προσοχή: ακριβά αυτοκίνητα, ταξίδια, δημοφιλείς συνεργασίες, προϊόντα, μεγάλα σπίτια και ένας τρόπος ζωής που μοιάζει εντυπωσιακός. Το κοινό βλέπει το αποτέλεσμα, όχι κατ’ ανάγκη τις ώρες εργασίας, τις αποτυχημένες προσπάθειες, την οικονομική αβεβαιότητα ή το γεγονός ότι η επιτυχία δεν είναι δεδομένη. Σύμφωνα με διεθνείς αναφορές για την οικονομία των δημιουργών (όπως τα στοιχεία των NeoReach και Linktree), η βιομηχανία εμφανίζει οξεία ανισότητα: σχεδόν οι μισοί online δημιουργοί περιεχομένου παγκοσμίως κερδίζουν λιγότερα από 15.000 δολάρια τον χρόνο, ένα ποσό που στις δυτικές οικονομίες βρίσκεται κάτω ή πολύ κοντά στο όριο της φτώχειας. Τα παιδιά βλέπουν μόνο τη «βιτρίνα» του 1% των επιτυχημένων, αγνοώντας πως η συντριπτική πλειονότητα των δημιουργών δυσκολεύεται ακόμη και να βιοποριστεί.

Πώς η ΕΕ θα προστατεύσει τα παιδιά στα social media μεταφέροντας την ευθύνη στις πλατφόρμες

Δεν είναι όλα τα ψηφιακά πρότυπα ίδια

Η επιρροή των social media, ωστόσο, δεν είναι αναγκαστικά αρνητική. Στο ίδιο άρθρο, ο Simoneau περιγράφει την περίπτωση μαθητή από αγροτική περιοχή, ο οποίος εμπνεύστηκε από αναρτήσεις και βίντεο στο διαδίκτυο για να θέλει να γίνει θαλάσσιος βιολόγος, παρότι ζούσε μακριά από τη θάλασσα. Το διαδίκτυο τού έδωσε πρόσβαση σε έναν επαγγελματικό κόσμο που ίσως δεν θα γνώριζε διαφορετικά.

Η ίδια ψηφιακή πραγματικότητα που μπορεί να περιορίζει τη φαντασία σε λίγα προβεβλημένα επαγγέλματα μπορεί, υπό άλλες συνθήκες, να τη διευρύνει. Ένας νέος μπορεί να ανακαλύψει επιστημονικούς κλάδους, τεχνικές δεξιότητες, δημιουργικές δραστηριότητες ή επαγγελματικές διαδρομές που δεν συναντά στο άμεσο οικογενειακό και σχολικό περιβάλλον του.

Αυτό είναι και ένα από τα ουσιαστικά σημεία του προβληματισμού: δεν αρκεί να εξετάζουμε αν τα social media επηρεάζουν τους νέους. Χρειάζεται να δούμε ποια πρότυπα προβάλλουν, ποια στοιχεία της πραγματικότητας φωτίζουν και ποια αφήνουν στο περιθώριο. Ένα βίντεο μπορεί να αποτελέσει αφετηρία για μια πραγματική επαγγελματική αναζήτηση. Μπορεί, όμως, να δημιουργήσει και την εντύπωση ότι η επιτυχία είναι θέμα δημοφιλίας ή ότι η αναγνώριση αξίζει περισσότερο από την ίδια τη δραστηριότητα.

Μήπως το παιδί σου επηρεάζεται από τα social περισσότερο απ’ ό,τι μπορείς να το επηρεάσεις εσύ;

Τι λέει η έρευνα για τις ψηφιακές επαγγελματικές φιλοδοξίες

Η μελέτη των Dagmar Strohmeier, Petra Gradinger και Takuya Yanagida, που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Journal of Adolescence, εξέτασε τις ψηφιακές επαγγελματικές φιλοδοξίες 1.018 εφήβων στην Αυστρία, με μέση ηλικία περίπου 13,5 ετών. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι φιλοδοξίες αυτές συνδέονταν, μεταξύ άλλων, με την ψηφιακή αυτοπεποίθηση των νέων, τον χρόνο που περνούσαν στον υπολογιστή και τον τρόπο με τον οποίο αξιολογούσαν τα ψηφιακά μέσα. Παράλληλα, η συζήτηση για τα μέσα ενημέρωσης μέσα στην τάξη συνδεόταν θετικά με τις ψηφιακές επαγγελματικές φιλοδοξίες.

Η μελέτη δεν αφορούσε αποκλειστικά το επάγγελμα του influencer. Είναι, όμως, χρήσιμη επειδή δείχνει ότι οι επαγγελματικές προσδοκίες δεν διαμορφώνονται μόνο από ατομικές προτιμήσεις. Επηρεάζονται και από το περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνουν οι έφηβοι, τις δεξιότητες που πιστεύουν ότι διαθέτουν, τα πρότυπα που συναντούν και τις συζητήσεις που έχουν με τους ενήλικες γύρω τους.

Ένα ακόμη ενδιαφέρον εύρημα από τη διεθνή βιβλιογραφία προέρχεται από τη μελέτη «Who wants to be a YouTuber? Personality traits predict the desire to become a social media influencer», η οποία δημοσιεύτηκε το 2025 στο περιοδικό Telematics and Informatics. Οι ερευνητές εξέτασαν νέους ενήλικες στην Πολωνία και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η επιθυμία να γίνει κάποιος influencer συνδεόταν με ορισμένα χαρακτηριστικά προσωπικότητας, ενώ οι συγγραφείς επισήμαναν ότι τα ευρήματα διέφεραν ανά χώρα. Η μελέτη αφορούσε νέους ενήλικες και όχι αποκλειστικά εφήβους, επομένως δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως άμεση περιγραφή όλων των εφηβικών φιλοδοξιών. Υπογραμμίζει, ωστόσο, ότι η επιλογή αυτή δεν εξηγείται με έναν μόνο τρόπο.

Το σχολείο και η οικογένεια απέναντι σε μια νέα πραγματικότητα

Η έρευνα του ΕΚΠΑ αναδεικνύει και ένα άλλο ζήτημα: σύμφωνα με τους συμβούλους σταδιοδρομίας που συμμετείχαν, βασικά εμπόδια για τους εφήβους στην επιλογή επαγγέλματος είναι η έλλειψη πληροφόρησης και η ανεπαρκής αυτογνωσία. Καταγράφονται επίσης στρεβλές αντιλήψεις για τις επαγγελματικές προοπτικές και δυσκολίες που σχετίζονται με το οικογενειακό περιβάλλον.

Τα ευρήματα αυτά συνδέονται άμεσα με το ερώτημα του influencer. Πόσο καλά γνωρίζει ένας έφηβος τι απαιτεί η δημιουργία ψηφιακού περιεχομένου ως επάγγελμα; Έχει σκεφτεί τις δεξιότητες που χρειάζονται - από τη συγγραφή και τη βιντεοσκόπηση έως την επεξεργασία, την επικοινωνία, τη διαχείριση συνεργασιών και την οικονομική οργάνωση; Γνωρίζει ότι η απήχηση δεν εξασφαλίζει σταθερό εισόδημα και ότι η διαδικτυακή εργασία μπορεί να συνοδεύεται από αβεβαιότητα και συνεχή πίεση για παραγωγή περιεχομένου;

Η απάντηση, δεν μπορεί να είναι απλώς η απαξίωση των ψηφιακών επαγγελμάτων ή η προτροπή προς τους νέους να απομακρυνθούν από τα social media. Η δημιουργία περιεχομένου είναι υπαρκτή επαγγελματική δραστηριότητα και μπορεί να απαιτεί δημιουργικότητα, τεχνική κατάρτιση, επιχειρηματικές δεξιότητες και συστηματική δουλειά. Το ζητούμενο είναι οι έφηβοι να έχουν αρκετή πληροφόρηση ώστε να διακρίνουν το επάγγελμα από τη φαντασίωση γύρω από αυτό.

Αρκεί η απαγόρευση των social media για να είναι τα παιδιά ασφαλή στο διαδίκτυο;

Σημείο των καιρών ή καθρέφτης της νέας γενιάς;

Ίσως το πιο ενδιαφέρον ερώτημα δεν είναι γιατί οι έφηβοι θέλουν να γίνουν influencers, αλλά τι ακριβώς αναζητούν μέσα από αυτή την επιθυμία. Θέλουν να δημιουργούν; Να εκφράζονται; Να αποκτήσουν χρήματα εύκολα και γρήγορα; Να αναγνωριστούν; Ή μήπως βλέπουν στα social media μια υπόσχεση επιτυχίας που μοιάζει πιο ελκυστική από τις παραδοσιακές διαδρομές, οι οποίες απαιτούν χρόνο και δεν εγγυώνται πάντα ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα;

Το όνειρο του influencer μπορεί πράγματι να είναι σημείο των καιρών. Τα επαγγέλματα αλλάζουν, νέες μορφές εργασίας αναδύονται και οι νεότερες γενιές είναι φυσικό να επηρεάζονται από τον ψηφιακό κόσμο στον οποίο μεγαλώνουν. Ταυτόχρονα, όμως, η δημοτικότητα αυτής της φιλοδοξίας μπορεί να λειτουργήσει ως καθρέφτης των αξιών που προβάλλονται καθημερινά: της αναγνωρισιμότητας, της οικονομικής επιτυχίας και της ανάγκης να ξεχωρίσει κανείς.

Δεν είναι απαραίτητο να επιλέξουμε ανάμεσα στις δύο ερμηνείες. Μπορεί να ισχύουν και οι δύο. Το κρίσιμο είναι να μη μετατρέπεται μια επαγγελματική επιθυμία σε άκριτη προσδοκία ούτε να αντιμετωπίζεται κάθε ψηφιακό όνειρο ως επιφανειακό. Οι έφηβοι χρειάζονται χώρο για να φαντάζονται το μέλλον τους αλλά και ευκαιρίες ώστε να κάνουν πραγματικότητα τα όνειρά τους.

Γιατί πίσω από την ερώτηση «τι θέλεις να γίνεις όταν μεγαλώσεις;» κρύβεται μια άλλη, ίσως σημαντικότερη: τι είναι για σένα επιτυχία και πώς φαντάζεσαι ότι θα φτάσεις εκεί;

*Η έρευνα Συμβούλων Σταδιοδρομίας πραγματοποιήθηκε από το Εργαστήριο Συμβουλευτικής Επιστήμης και Επαγγελματικής Σταδιοδρομίας του Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ) από τις Συμβούλους Σταδιοδρομίας Ασπασία Καραβία και Αναστασία Βρεττού, υπό την εποπτεία της Καθηγήτριας και Διευθύντριας του Εργαστηρίου κας Κατερίνας Αργυροπούλου.